Muzeum Pojazdów Zabytkowych tamteLata.PL

Galeria Pojazdów Zabytkowych


  • Nr katalogowy: 62
  • Marka: Renault
  • Model: NN
  • Rok produkcji: 1924
  • Pojemność: 951
  • Moc: 15

Renault NN , znany jako Renault 6 CV. produkowany przez Renault od 1924 do 1930r. Napędzany 4-cylindrowym silnikiem o pojemności 951 cm3, NN został poraz pierwszy zaprezentowany na Mondial de l'Automobile w Paryżu w 1924 roku jako następca Renault Type KJ i Type MT . Była to w rzeczywistości wydłużona wersja MT, z dodatkowym 200 mm rozstawem osi i dodatkiem hamulców na przednie koła. Projekt zewnętrzny był bardzo prosty i rodzinny. Renault na tym etapie nadal umieszczało chłodnicę za silnikiem, co oznaczało, że z przodu nie było grilla, ale po bokach maski były widoczne „skrzela” służące do chłodzenia. Samochód osiągnął prędkość 60 km/h (37 mph) i sprzedano 150 000 samochodów. NN2 został wprowadzony w 1929 roku jako większy i cięższy samochód. Samochód został zastąpiony przez Renault Monasix , choć był to większy samochód i był napędzany (małym) 6-cylindrowym silnikiem. Dopiero w 1937 roku producent wprowadził na rynek model zastępczy w klasie 6 CV, czyli Juvaquatre . NN był samochodem średniego i niskiego zasięgu, ale zdecydowanie nastawionym na jeszcze mniej zamożne kategorie klientów. NN był zdecydowanie prosty w swojej konstrukcji i był ostatnim przedstawicielem marki Renault tej ówczesnej linii stylistycznej zwanej skiff , która wykorzystywała rozwiązania typu żeglarskiego, do tego stopnia, że nadwozie samochodów przypominało kadłub. .. niektórych małych łodzi. Tego typu linia stylistyczna pozwoliła na obniżenie kosztów budowy, ponieważ wykorzystano blachę gładką i płaską, a co za tym idzie mniejszą obróbkę i obróbkę, a przez to bardziej ekonomiczną.



  • Nr katalogowy: 121
  • Marka: Rover
  • Model: 2000
  • Rok produkcji: 1966
  • Pojemność: 1978
  • Moc: 104

Seria Rover P6 (oznaczona jako 2000 , 2200 lub 3500 , w zależności od pojemności silnika) była sedanem produkowanym przez Rover, a następnie British Leyland w latach 1963-1977 w Solihull , West Midlands, Anglia, Wielka Brytania. P6 był pierwszym zwycięzcą nagrody Europejskiego Samochodu Roku. P6 została ogłoszona w dniu 9 października 1963, tuż przed Earls Court Motor Show . Pojazd był sprzedawany po raz pierwszy jako Rover 2000. Młodsi i coraz bardziej zamożni pracownicy zawodowi i kadra kierownicza szukali samochodów, które przewyższają zwykłe modele 1,5-litrowe pod względem stylu, designu i luksusu, ale które oferują bardziej nowoczesną dynamikę jazdy niż duża klasa trzylitrowa oraz niższe koszty zakupu i eksploatacji niż sportowe salony takie jak Jaguar Mark 2 . Technologia motoryzacyjna uległa znacznej poprawie w połowie lat 50., czego przykładem jest wprowadzenie takich samochodów jak Citroën DS i Lancia Flavia w Europie oraz Chevrolet Corvair w Ameryce. Zamiennik tradycyjnie zaprojektowanego P4 byłby więc mniejszym samochodem z dwulitrowym silnikiem (chociaż turbiną gazowąbył przewidywany jako jednostka napędowa w przyszłości) wykorzystując najnowsze projekty, inżynierię i stylistykę. Model 2000 był jak na tamte czasy zaawansowany z zawieszeniem rurowym de Dion z tyłu, hamulcami tarczowymi na cztery koła ( wewnętrzne z tyłu) oraz w pełni zsynchronizowaną skrzynią biegów. Konstrukcja unibody zawierała nienaprężone panele przykręcone do ramy jednostki, inspirowane Citroënem DS . Wyprodukowano 322.302 egzemplarzy.



  • Nr katalogowy: 26
  • Marka: Fiat
  • Model: 500L Lusso
  • Rok produkcji: 1969
  • Pojemność: 499
  • Moc: 18

Fiat 500 – samochód osobowy klasy aut miejskich produkowany przez włoski koncern FIAT w latach 1957 -75. Fiat 500 zaprezentowany 2 lipca 1957 roku w Turynie jest następcą modelu Topolino. Prace projektowe pod wodzą Dante Giacosy trwały od 1955 roku. Auto otrzymało płócienny dach odsuwany do tyłu oraz drzwi otwierane pod wiatr. Nazwa 500 zaczerpnięta została od pojemności skokowej, chłodzonego powietrzem, wynoszącej niecałe 500 cm³. W marcu 1965 roku w modelu 500 F przeniesiono zawiasy na przednią krawędź drzwi, wzmocniono sprzęgło oraz przekładnię główną. W 1966 roku produkcję wersji 500 Giardiniera przeniesiono do zakładów Autobianchi, gdzie kontynuowana była aż do 1977 roku. We wrześniu 1968 roku wprowadzono do sprzedaży najbardziej luksusową wersję 500 Lusso, która wyposażona została w zderzaki z charakterystycznym pałąkiem oraz chromowane elementy nadwozia. W 1972 roku do produkcji wprowadzono wariant 500 R. Pojazd wyposażono w silnik o pojemności 594 cm³ pochodzący z następcy pojazdu - modelu Fiat 126. Rozwijał on moc 18 KM. Zastosowano także identyczne jak w modelu 126 felgi oraz nowy, poziomy emblemat. Produkcję pojazdu zakończono 1 sierpnia 1975 roku po wyprodukowaniu łącznie 3 432 226 egzemplarzy Fiata 500. W 2007 roku z okazji 50. rocznicy istnienia modelu 500, wprowadzono do produkcji nowoczesną wersję pojazdu - model 500 (2007), który kształtem nawiązuje do protoplasty.



  • Nr katalogowy: 10
  • Marka: Porsche
  • Model: 986 Boxster
  • Rok produkcji: 1997
  • Pojemność: 2480
  • Moc: 204

Porsche Boxster - samochód sportowy produkowany pod niemiecką marką Porsche od 1996 roku. Od 2012 roku produkowana jest trzecia generacja modelu. Porsche Boxster I został zaprezentowany po raz pierwszy w 1996 roku. Samochód otrzymał kod fabryczny 986. Pierwsze wyprodukowane samochody zasilał sześciocylindrowy silnik o pojemności 2.5 l. W 2000 roku wprowadzono nową odmianę Boxster S, odznaczała się większym, mocniejszym silnikiem o poj. 3.2 l, podstawowa wersja otrzymała 2.7-litrowy silnik. W 2005 roku zmiany były na tyle poważne, że Porsche ochrzciło nowy model jako Porsche 987 Boxster. 987 był mocniejszy od 986; wydajność silnika wzrosłą jeszcze bardziej w 2007 roku, gdy oba warianty Boxstera otrzymały silnik od modelu Porsche Cayman. Produkcja 986 rozpoczęła się w fabryce w której produkowano Porsche 928 w Stuttgarcie w 1996 roku. Boxster był również produkowany na kontrakcie w fińskim Uusikaupunki. Boxster był najlepiej sprzedającym się Porsche od czasu jego wprowadzenia w 1997 roku do czasu zaprezentowania modelu Cayenne w roku 2003. Wygląd pierwszej generacji Boxstera był mocno zainspirowany modelami Porsche Spyder i Speedster oraz 550 Spyder. Po naradach z Toyotą, Porsche udało się znacznie obniżyć koszty produkcji, wprowadzono wiele wspólnych części. Rzeczywiście, Boxster posiada dokładnie taką samą pokrywę oraz przedni błotnik jak model 911 (996), jak również kilka innych części. Powszechnie wiadome jest że stylistyka Boxster/911 oraz zmniejszenie kosztów produkcji uratowało Porsche od przejęcia przez inną markę.



  • Nr katalogowy: 16
  • Marka: Fiat
  • Model: 500 Francis Lombardi
  • Rok produkcji: 1969
  • Pojemność: 499
  • Moc: 18

Carrozzeria Francis Lombardi został założony w 1947 roku w Vercelli we Włoszech, by zauważyć pilotażowego Carlo "Francis" Lombardi . Początkowo zajmowali się jakimiś projektami lotniczymi, ale wkrótce to się skończyło. Ich najsłynniejszym samochodem był Grand Prix Lombardi , który był również sprzedawany pod różnymi innymi nazwami, takimi jak OTAS i Abarth . Firma została zamknięta w 1973 roku. Francis Lombardi produkował również sześciomiejscowe limuzyny z sedanów Fiata z okresu, takich jak 1400 i 1800 . Przeznaczone do użytku ministerialnego lub reprezentacyjnego, miały wydłużone rozstawy osi i luksusowo wyposażone wnętrza. Znani są z tego, że w 1963 roku zbudowali na zlecenie Watykanu limuzynę Fiata 2300 ze szklanym dachem dla papieża Pawła VI – był to pierwszy „prawdziwy” Popemobile. Francis Lombardi opracował również czterodrzwiowe wersje Fiata 600 , 850 i 127. Największy sukces komercyjny Francisa Lombardiego odniósł z luksusowo wyposażonym Fiatem 500 zwanym „My Car”; który wspierał roczną produkcję około 6000 samochodów w latach sześćdziesiątych, w porównaniu z około 1500 pod koniec lat pięćdziesiątych. Pod koniec lat sześćdziesiątych pojawiło się Grand Prix Lombardi , najbliższe niezależnemu projektowi firmy. Francis Lombardi nadal koncentrował się na modyfikowaniu samochodów, budując coupé na bazie Fiata i NSU. W latach 70-tych produkowali specjalne wersje Fiata 128 i Lancii 2000 , ale w 1973 roku ich drzwi zostały zamknięte na dobre. Dziesięć lat później zmarł Carlo Lombardi. Model ten produkowany był od 1968 do 1971 roku.



  • Nr katalogowy: 29
  • Marka: Honda
  • Model: Civic 1,3 SBC SB2
  • Rok produkcji: 1979
  • Pojemność: 1237
  • Moc: 60

Honda Civic – samochód osobowy klasy kompaktowej, produkowany przez japoński koncern motoryzacyjny Honda Motor Company od 1972 roku jako następca modelu N360 oraz N600. Od 2015 roku produkowana jest dziesiąta generacja pojazdu, która od 2017 roku oferowana jest w Europie. Honda Civic I została po raz pierwszy zaprezentowana w 1972 roku. Pojazd został zaprojektowany przez Yoshio Nakamura jako następca modeli N360 i N600. W 1978 roku auto przeszło lifting. W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1974 samochód zajął 3. pozycję (za Mercedesem 450S i Fiatem X1/9). Honda Civic II została po raz pierwszy zaprezentowana w 1979 roku. Civic wyznaczył kierunek, w którym od tamtej pory podąża projekt samochodowy Hondy. W wersji hatchback dodano składane tylne siedzenie, radio AM i tapicerkę z tkaniny. Samochód miał przód i tyłniezależne zawieszenie . Czterobiegowa manualna skrzynia biegów była standardem. Opcje dla Civica zostały ograniczone do minimum, obejmując klimatyzację, dwubiegową półautomatyczną skrzynię biegów o nazwie Hondamatic , opony radialne i tylną wycieraczkę w hatchbacku. Civic był jednym z pierwszych samochodów Hondy sprzedawanych w Wielkiej Brytanii, kiedy został wprowadzony na rynek w 1972 roku, w czasie, gdy sprzedaż japońskich samochodów konkurentów Hondy Nissana i Toyoty rosła. Jego kompaktowa konstrukcja i ekonomiczny silnik sprawiły, że po kryzysie naftowym w 1973 roku dobrze sprzedawał się w Wielkiej Brytanii. Mniejszy rozmiar Civica pozwolił mu wyprzedzić amerykańskich konkurentów, takich jak Chevrolet Vega i Ford Pinto . Kiedy wybuchł kryzys naftowy w 1973 roku , nabywcy samochodów zwrócili się do samochodów ekonomicznych.



  • Nr katalogowy: 27
  • Marka: Audi
  • Model: 90 Super F-103
  • Rok produkcji: 1967
  • Pojemność: 1781
  • Moc: 90

Audi 90 − samochód osobowy klasy średniej produkowany przez niemiecką markę Audi w latach 1965 - 1972. Dostępny jako 2- i 4-drzwiowy sedan oraz 3-drzwiowe kombi. Zastąpił on nieudany model DKW F102. Do napędu użyto nowych czterosuwowych silników R4 o pojemnościach: 1,5, 1,7 oraz 1,8 litra. Moc przenoszona była na oś przednią poprzez 4-biegową manualną skrzynię biegów. Samochód został zastąpiony przez model 80 B1. Wyprodukowano 416 853 egzemplarze modelu (389 361 sedanów i 27 492 kombi). Pierwszy model został wprowadzony na rynek po prostu jako Audi, dopiero później przemianowano go na Audi 72 (liczba 72 oznacza nominalną moc). Mocniejsze Audi 80 oraz Audi Super 90 pojawiły się na rynku w 1966 roku. W 1968 r. pojawienie się słabszego Audi 60 pozwoliło Audi na skompletowanie gamy silnikowej. Silniki serii F103 zostały opracowane wspólnie z przedsiębiorstwem Daimler-Benz, które było w tym czasie właścicielem Auto Union (od 1958 do 1964). Samochody były wyposażone w czterobiegową, manualną skrzynię biegów. Zastosowano hamulce tarczowe z przodu, co było wciąż rzadko spotykane w autach średniej wielkości na rynku samochodów osobowych w tym czasie. Na tylnej osi zamontowano tradycyjne hamulce bębnowe. Na początku lat 60. koncern Auto Union był w odwrocie, jeśli chodzi o liczbę sprzedanych samochodów. Audi F103 odniósł względny sukces w porównaniu z ostatnim modelem Auto Union. W lipcu 1967 r. zanotowano sprzedaż stutysięcznego auta marki Audi. Produkcja modelu F103 w tym czasie dochodziła do 40 tys. egzemplarzy rocznie. Audi 90 Super powstało tylko 49 794 egzemplarze.



  • Nr katalogowy: 33
  • Marka: Berliet
  • Model: 944 VIPR9 Deuphine
  • Rok produkcji: 1937
  • Pojemność: 1600
  • Moc: 40

Berliet był francuskim producentem samochodów, autobusów, ciężarówek i pojazdów wojskowych m.in. z siedzibą w Vénissieux , poza Lyonem we Francji. Założona w 1899 roku, poza pięcioletnim okresem 1944-1949, była własnością prywatną do 1967, kiedy to stała się częścią Citroëna , a następnie przejęta przez Renault w 1974 i połączyła się z Saviem do nowej firmy Renault Trucks w 1978 roku. Marka Berliet została wycofana w 1980 roku. Marius Berliet rozpoczął swoje eksperymenty z samochodami w 1894 r. Po niektórych jednocylindrowych samochodach w 1900 r. pojawił się model dwucylindrowy. W 1902 Berliet przejął fabrykę Audibert & Lavirotte w Lyonie . Berliet zaczął budować czterocylindrowe samochody z chłodnicą o strukturze plastra miodu, a zamiast drewna zastosowano stalową ramę podwozia. W następnym roku wprowadzono na rynek model podobny do współczesnego Mercedesa . Od 1933 roku oferowane były tylko modele czterocylindrowe (1600 cm3 i 2000 cm3). Ostatnim sedanem Berlieta, po raz pierwszy wystawionym na Salonie Samochodowym w Paryżu w październiku 1933 r., ale wprowadzonym na rynek, teraz pod nazwą, dopiero latem 1934 r. W 1939 roku Berliet zaprzestał produkcji karoserii, a ostatnie kilkaset Berliet Dauphine, wyprodukowanych w pierwszej połowie 1939 roku, wykorzystywały nadwozie Peugeota 402. Regularna produkcja samochodów osobowych została wstrzymana w 1939 roku, a po II wojnie światowej firma produkowała wyłącznie ciężarówki, a później dołączyły autobusy.



  • Nr katalogowy: 117
  • Marka: Ford
  • Model: Corsair V4 Deluxe
  • Rok produkcji: 1966
  • Pojemność: 1600
  • Moc: 92

Ford Consul Corsair – samochód osobowy klasy średniej produkowany pod amerykańską marką Ford w latach 1963 – 1965 oraz jako Ford Corsair w latach 1965 – 1970. W 1963 roku brytyjski oddział Forda przedstawił nowy model klasy średniej Consul Corsair, który pełnił funkcję droższej, większej i bardziej luksusowej alternatywy dla modelu Consul Classic. Samochód wyróżniał się awangardową stylistyką, z aerodynamicznym, szpiczastym przodem, który zdobiły wcięte okrągłe reflektory i duża, chromowana atrapa chłodnicy. W 1965 roku producent zdecydował się uprościć nazwę modelu, skracając ją do po prostu Ford Corsair. Wtedy też ofertę nadwoziową poszerzono o dodatkowe odmiany - kombi oraz kabriolet. Produkcja samochodu trwała przez kolejne 5 lat, po czym w 1970 roku zastąpiła go trzecia generacja modelu Cortina. Była też wersja kabriolet zbudowana przez Crayford, który jest obecnie bardzo rzadki i bardzo poszukiwany jako klasyk. Dwudrzwiowe sedany Corsair są również rzadkością, są budowane tylko na zamówienie w Wielkiej Brytanii, chociaż produkcja dwudrzwiowa była kontynuowana na niektórych rynkach eksportowych. Stylistyka przypominająca odrzutowiec rozciągała się do tyłu. To nadało samochodowi pozornie aerodynamiczny kształt. Całkowita ilość produkcji Forda Corsair V4 to zaledwie 159,951 szt. W tym sedanów 2 drzwiowych zaledwie 40 317 szt. A Corsair 1500 Standard 2 drzwi, zaledwie 355 szt.



  • Nr katalogowy: 111
  • Marka: Simson
  • Model: Duo
  • Rok produkcji: 1989
  • Pojemność: 50
  • Moc: 10

Simson DUO − potoczna nazwa prostego dwuosobowego trójkołowca. produkowanego w latach 1972-1991 w Niemieckiej Republice Demokratycznej, przeznaczonego dla osób z niepełnosprawnością narządów ruchu. DUO powstał jako następca i wersja rozwojowa trójkołowca Piccolo-DUO, produkowanego w latach 60” w fabryce Louis Krause w Lipsku. Wytwarzany był z wykorzystaniem silników motorowerów Simson oraz części i podzespołów pojazdów produkowanych w NRD. Poczynając od 1972 roku produkowany był w zakładach FAB Brandis jako DUO 4, a od 1973 DUO 4/1. W 1981 roku przeniesiono produkcję trójkołowca do zakładów VEB Robur-Werke w Zittau. W 1989 opracowano tu kolejny model DUO 4/2 wyposażony w 4-biegowy silnik M542E wyposażony w rozrusznik elektryczny, pochodzący z motoroweru Simson SR 50. W 1990 roku produkcja ponownie przeniesiona została do zakładów FAB Brandis GmbH. W 1991 produkcję trójkołowca zakończono. Eksportowany w latach 80. XX wieku do krajów socjalistycznych DUO był popularnym pojazdem inwalidzkim w Europie Środkowej i Wschodniej. Simson DUO miał zamontowany silnik motocyklowy M53/11 AR o pojemności 50 cm³. Napędzane było tylko jedno, lewe koło tylne. Napęd przeniesiony łańcuchem. Pojazd nie miał biegu wstecznego. Kabina była dwuosobowa; kierowca siedział z lewej strony pojazdu. Dach trójkołowca DUO z tkaniny laminowanej (dermatoidu) oparty był na stelażu ze stalowych rurek, który podtrzymywał jednocześnie przednią szybę. prędkość maksymalna wynosi 55 km/h, w praktyce nie przekraczała 60 km/h.



  • Nr katalogowy: 17
  • Marka: Renault
  • Model: KJ
  • Rok produkcji: 1922
  • Pojemność: 950
  • Moc: 8

Typ Renault KJ jest samochód z Renault marką produkowanych od 1923 do 1924 roku . Jego nazwa handlowa to Renault 6CV . Nowy model zaprezentowany na Salonie 1922. Ten mały samochód dopełnia low-end Renault, któremu brakowało popularnego modelu od czasu zniknięcia przedwojennych dwucylindrowych wózków. Istnieje wiele cech 10 CV w 6 CV, w szczególności tylne zawieszenie z poprzeczną sprężyną. Jego monoblokowy silnik jest wyposażony w dołączoną głowicę cylindrów. Jak w prawie wszystkich samochodach Renault do tej pory, sprzęgło jest stożkowe; skrzynia biegów ma 3 biegi jak na 10 CV. Tylko hamulec tylnego koła. projekt został stworzony i zaprojektowany przez Louisa Renault . Samochód średniej klasy społecznej, jego konkurentami były Peugeot Quadrilette i Citroen Type C , Renault KJ było dostępne w różnych wersjach nadwozia. Już po kilku miesiącach produkcji maska „Coal Scuttle” została zastąpiona maską w nowym stylu „Alligator” i samochód otrzymał oznaczenie KJ1. W 1924 roku Renault zaprzestało produkcji tego modelu i zastąpiło go podobnym Renault MT , wyposażonym między innymi w hamulce przednich kół.



  • Nr katalogowy: 120
  • Marka: Ford
  • Model: Anglia 106E Sportsman
  • Rok produkcji: 1961
  • Pojemność: 977
  • Moc: 39

Ford Anglia to mały samochód rodzinny , który został zaprojektowany i wyprodukowany przez Ford Brytanii . Jest spokrewniony z Fordem Prefektem, a później z Fordem Popularem . Nazwę Anglia stosowano do różnych modeli w latach 1939-1967. Łącznie wyprodukowano 1 594 486 egzemplarzy Anglii. Został zastąpiony przez Forda Escorta. Czwarty model Anglia, 105E, został wprowadzony w 1959 roku. Jego stylistyka inspirowana stylem amerykańskim obejmowała zamaszystą linię przodu, a w wersjach Deluxe, ukośną chromowaną kratę na całej szerokości pomiędzy wybitnymi „oczymi” reflektorami. ego łagodnie nachylona linia wyglądała bardziej jak Studebaker z lat 50. (lub nawet wczesny Ford Thunderbird ) niż bardziej agresywnie wyglądające amerykańskie Fordy z końca lat 50., prawdopodobnie dlatego, że jego brytyjscy projektanci wykorzystano testy i usprawnienia w tunelu aerodynamicznym. samochód miał tylną szybę pochyloną do tyłu (aby było jasne w deszczu, zgodnie ze współczesnymi twierdzeniami marketingowymi). W rzeczywistości ten wygląd został zaimportowany z Lincoln Continental z 1958 r. We wrześniu 1961 do limuzyny dołączył kombi. Tablica przyrządów miała czerwone światło dla generatora i zielone dla ciśnienia oleju. Od października 1963 roku produkcja była kontynuowana w nowej fabryce Forda Halewood w Merseyside obok nowo wprowadzonych modeli Corsair. rodukcja faktycznie trwała dłużej w RPA niż gdziekolwiek indziej; został zbudowany obok Forda Escorta z pozostałych zasobów do co najmniej końca 1968 r.



  • Nr katalogowy: 30
  • Marka: Citroen
  • Model: 5HP Cabrio TL C1
  • Rodzaj nadwozia: Kabriolet
  • Rok produkcji: 1922
  • Pojemność: 856
  • Moc: 13

Citroën Type C – lekki samochód osobowy produkowany przez francuską firmę Citroën w latach 1922-1926. Powstało około 81 000 egzemplarzy. Początkowo samochód nazwany został Type C, w 1924 nazwę zmieniono na C2, a rok później zastąpiono go nieznacznie dłuższym C3. Do napędu służył czterocylindrowy silnik rzędowy o poj. 856 cm³. średnica cylindra wynosiła 55 mm, skok 90 mm. Układ zasilania na pojedynczym gaźniku Solex, zapłon odbywał się za pomocą iskrownika. Dzięki zastosowaniu rozrusznika uruchamianie samochodu stało się znacznie łatwiejsze, przez co mógł być on reklamowany jako odpowiedni dla kobiet. Powstały dwie wersje nadwozia różniące się długością: C (używana także w wersji C2) oraz C3. Rozstaw osi w oryginalnym Type C oraz C2 wynosił 2,25 metra, w C3 powiększono go do 2,35 metra. Samochód był w stanie rozpędzić się do 60 km/h, zużywał średnio 5 litrów paliwa na 100 kilometrów. W latach 1922-23 "Torpeda" T2 i "Kabriolet" TL były wersjami dwuosobowymi na krótkim rozstawie osi (2,25 m) podwozia (C2). Następnie w 1924 r. wydłużenie podwozia (C3) pozwoliło na produkcję wersji z długim rozstawem osi (2,35 m) "Torpedo" T2 i "Cabriolet" TL, "Voiture de Livraison" VL, lekkiego pojazdu użytkowego, oraz wersji trzemiejscowej "Torpedo", początkowo z trzecim składanym siedzeniem, T3-1 "Strapontin", która została zastąpiona w październiku 1924 r. inną wersją trzemiejscową T3-2 „Trefle".



  • Nr katalogowy: 118
  • Marka: VW
  • Model: 1302 Garbius Cabrio
  • Rodzaj nadwozia: Kabriolet
  • Rok produkcji: 1974
  • Pojemność: 1600
  • Moc: 50

Volkswagen Typ 1, znany jako Volkswagen Beetle czy też Volkswagen Garbus – kompaktowy samochód osobowy produkowany przez niemiecką markę Volkswagen (VW) w latach 1938–2003. Z ponad 21 000 000 egzemplarzy w konfiguracji: chłodzony powietrzem silnik umieszczony za osią tylną z napędem tylnym, Garbus był najdłużej i najliczniej produkowanym modelem samochodu w historii motoryzacji. Łącznie wyprodukowano 21 529 464 egzemplarze modelu (z czego 15 444 858 w Niemczech – w tym 330 251 kabrioletów. około 3 350 000 w Brazylii. Chociaż samochód został zaprojektowany i wprowadzony do produkcji w latach 30, masowa produkcja ruszyła w 1945 roku, po zakończeniu II wojny światowej. Model otrzymał wtedy oznaczenie Volkswagen Typ 1 i sprzedawany był jako po prostu „Volkswagen”. Późniejsze modele nosiły nazwy: VW 1200, 1300, 1500, 1302 lub 1303, przy czym pierwsze trzy pochodziły od pojemności skokowej silnika, a 1302 i 1303 prezentowały kolejne wcielenia Garbusa. Na rodzimym rynku pojazd zyskał przydomek Käfer (chrząszcz) i pod taką nazwą był tam w późniejszym czasie sprzedawany. w pozostałych krajach przyjęto oznaczenie Volkswagen Beetle. Beetle wraz z samochodami: Morris Minor, Fiat 500, Renault 4CV i Dauphine oraz Citroën 2CV był pionierem w segmencie pojazdów budżetowych, posłużył także jako punkt odniesienia przy konstruowaniu amerykańskich kompaktów. W przeprowadzonej w 1999 roku ankiecie na temat najbardziej wpływowego samochodu XX. wieku VW Typ 1 zajął 4. miejsce – za Fordem T, Mini i Citroënem DS. Mimo że z biegiem lat wygląd samochodu zmieniał się nieznacznie, przez cały okres produkcji modelu wprowadzono ponad 78 000 modyfikacji.



  • Nr katalogowy: 119
  • Marka: Austin
  • Model: A55 Cambrige
  • Rok produkcji: 1958
  • Pojemność: 1500
  • Moc: 51

Austin Cambridge (sprzedawany jako A40 , A50 , A55 i A60 ) to samochód produkowanych przez Austin Motor Company od kilku pokoleń, od września 1954 aż do 1971. Zastąpił on A40 Somerset i był całkowicie nowy, o nowoczesnej konstrukcji . Gama miała dwa podstawowe style nadwozia z A40, A50 i wczesnym A55 przy użyciu tradycyjnego zaokrąglonego kształtu, a później A55 Mark II i A60 przy użyciu stylizacji Pininfarina . Austin Cambridge był początkowo oferowany tylko z czteroosobową, czterodrzwiową limuzyną , chociaż powstało również kilka przedprodukcyjnych modeli dwudrzwiowych. W styczniu 1957 roku wprowadzono A55 Cambridge, aby zastąpić model A50. Zastosowano w nim ten sam 1,5-litrowy silnik serii B, co jego poprzednik, ale z wyższym stopniem sprężania. Cambridge został nieco przestylizowany i miał teraz większy bagażnik i znacznie większą tylną szybę. Wyprodukowano około 154 000, zanim został zastąpiony przez nowy zaprojektowany przez Pininfarina A55 Cambridge na rok 1959. Luksusowy A55 z manualną skrzynią biegów został przetestowany przez magazyn The Motor w 1957 roku, osiągając prędkość maksymalną 77,1 mph (124,1 km/h) i przyspieszać od 0-60 mph (97 km/h) w 27,0 sekund. Samochód został również obniżony poprzez zamontowanie 13-calowych kół, które były mniejsze niż te w A50, ale ogólne przełożenie pozostało takie samo Do wyboru była dwukolorowa farba.



  • Nr katalogowy: 116
  • Marka: Austin
  • Model: BMC 1100
  • Rok produkcji: 1965
  • Pojemność: 1097
  • Moc: 49

Austin 1100/1300 − produkowany przez brytyjską firmę British Motor Corporation w latach 1962-1974 z serii modeli BMC ADO16 (zawierała bliźniacze modele: Austin, Morris, MG, Vanden Plas Princess i Riley Kestrel). Do napędu używano silników R4 o poj. 1,1 i 1,3 litra. Moc przenoszona była na oś przednią poprzez 4-biegową manualną bądź 3-biegową automatyczną skrzynię. Powstały trzy generacje modelu. BMC była największą brytyjską firmą swoich czasów, z (w 1952) 39 procent brytyjskiej produkcji. W 1966 roku pojawiła się trzy drzwiowa wersja kombi , nazwana Countryman. Austin 1100 Countryman pojawił się w odcinku Fawlty Towers " Gourmet Night ", w którym porywczy właściciel Fawlty Towers Basil Fawlty ( John Cleese ) dał mu "cholernie dobre lanie". Ten odcinek został po raz pierwszy pokazany w październiku 1975 roku. W 1964 roku 1100 został Samochodem Roku magazynu Wheels. Przez większość swojego życia produkcyjnego ADO16 był najlepiej sprzedającym się samochodem w Wielkiej Brytanii. Oryginalne modele Mark I wyróżniały się zastosowaniem zawieszenia Hydrolastic . Materiały marketingowe podkreślały przestronną kabinę w porównaniu do konkurencyjnych modeli, które w Wielkiej Brytanii do 1964 roku obejmowały bardziej konserwatywnie skonfigurowanego Forda Anglia , Vauxhalla Viva i wciąż popularnego Morrisa Minora firmy BMC . W przeciwieństwie do prawie wszystkich swoich konkurentów, AD016 miał napęd na przednie koła zamiast na tylne.



  • Nr katalogowy: 115
  • Marka: BMW
  • Model: E-3 3,0 Sa 2500
  • Rok produkcji: 1976
  • Pojemność: 2986
  • Moc: 183

BMW 2500 – luksusowy samochód osobowy produkcji BMW, poprzednik pierwszej serii 7. Najbardziej luksusowy samochód w gamie BMW. W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1969 samochód zajął 2. pozycję (za Peugeotem 504). BMW 2500 produkowano z przeznaczeniem na rynek europejski oraz amerykański. Po długiej przerwie na początku lat 60. BMW zdecydowało się opracować sześciocylindrowy samochód. Prace nad tym, co miało stać się E3, rozpoczęły się w 1965 roku. Nowy sedan był wyraźnie „samochodem kierowcy”, skupiającym się na przednich siedzeniach, a mniejsze coupé było ledwie pełnym czteromiejscowym samochodem. Nowością były podwójne reflektory wbudowane w osłonę chłodnicy, projekt, który przez dziesięciolecia definiował stylistykę BMW. Wczesne makiety E3 zawierały szerokie, prostokątne pojedyncze reflektory z zaokrąglonymi rogami, ale nigdy nie weszły do produkcji – być może w wyniku chłodnego przyjęcia podobnie zaprojektowanego 2000 CS. Nowy samochód wymagał również nowej spawalni w zakładzie BMW w Monachium. Pomimo zupełnie nowej konstrukcji samochodu, jego opracowanie kosztowało tylko 70 milionów marek. To mniej niż połowa tego, czego można było się wtedy spodziewać. W 1971 roku wprowadzono duży otwór z podwójnym gaźnikiem 3.0 S, który był mocniejszym i droższym modelem niż 2800; wykonano również wersję z wtryskiem paliwa. Sedan był produkowany w latach 1968-1978, łącznie wyprodukowano około 190 000 samochodów. Spośród nich 71 804 stanowiły wyłącznie amerykański model „Bavaria”.



  • Nr katalogowy: 113
  • Marka: Rover
  • Model: P5 3L mark1
  • Rok produkcji: 1960
  • Pojemność: 2995
  • Moc: 115

Rover P5 seria dużych sedan oraz coupe, które zostały wytworzone przez Rover od 1958 do 1973 modele były dostępne pod nazwami Rovera o pojem. 3 litry , Rover 3,5 litra i Rover 3 i pół litra. Dużym krokiem naprzód dla Rovera był model P5 z 1958 roku, duża luksusowa limuzyna z 3-litrową wersją sześciocylindrowego silnika Inlet Over Exhaust (EOI) przeniesionego z serii Rover P4. Był to pierwszy samochód marki Rover z jednolitą karoserią, zaprojektowany przez Davida Bache. Model ten łączył elegancję z dostojeństwem i posiadał tradycyjnie dobrze wyposażone wnętrze. Modele 3 i 3,5 litra stały się ulubionymi modelami w transporcie dygnitarzy, w tym brytyjskich premierów od Harolda Wilsona po Margaret Thatcher. HM The Queen używała również kilku samochodów Rover P5 do prywatnego urzytku. Mark 1 P5 pojawił się we wrześniu 1958 roku. Był napędzany silnikiem o pojemności 2995 cm3. Ten prosty silnik IOE 6 wykorzystywał górny zawór wlotowy i boczny zawór wydechowy, co jest nietypowym układem odziedziczonym po Roverze P4. Zawieszenie było niezależne z przodu za pomocą wahaczy i drążków skrętnych, z tyłu miał oś napędową z półeliptycznymi resorami piórowymi. Do 1962 roku, kiedy zakończyła się produkcja oryginalnej serii Mark I, wyprodukowano 20 963 szt. Produkcja Mark II zakończyła się w 1965 roku, kiedy to wyprodukowano 5 482 coupé i 15 676 sedanów. Mark III został zaprezentowany na Londyńskim Salonie Samochodowym w październiku 1965. Kiedy Margaret Thatcher weszła na Downing Street w 1979 roku po zwycięstwie w wyborach , jechała modelem z 1972 roku. To właśnie podczas jedenastoletniej kadencji Thatcher P5 został ostatecznie wycofany jako samochód premierowy na rzecz Jaguara XJ.



  • Nr katalogowy: 114
  • Marka: Mercedes
  • Model: W111 220 SB
  • Rok produkcji: 1961
  • Pojemność: 2198
  • Moc: 124

Mercedes-Benz W111 – generacja limuzyn klasy wyższej, zaprezentowana na salonie samochodowym we Frankfurcie w 1959 roku. Niedługo potem zadebiutowały modele W112 i W110, oparte na podobnych rozwiązaniach konstrukcyjnych i stylistycznych. Seria W111 zastąpiła w ofercie popularnego "Pontona" (W105/W180/W128), toteż napędzana była tym samym, 6-cylindrowym silnikiem (typ M180/M127). Seria W112 zaś uchodziła za bardziej luksusową - miała mocniejszy, również 6-cylindrowy silnik, przedłużone o 10 cm nadwozie oraz była standardowo wyposażona w pneumatyczne zawieszenie. Modele o kodzie W110 natomiast były adresowane do uboższej klienteli - napędzały je silniki 4-cylindrowe (w tym również diesle), nadwozie pozbawione było wielu chromowanych wykończeń. Wspólną cechą wszystkich trzech modeli były charakterystyczne zakończenia kantów klapy bagażnika. Niemcy nazwali ten zabieg stylistyczny Heckflosse (niem. heck - tył, Flosse - płetwa), anglicy zaś - Fintail (ang. tail - tył, fin - płetwa). Owe "płetwy z tyłu", zaprojektowane przez zespół Karla Wilferta, nawiązywały do stylistyki ówczesnych amerykańskich krążowników (m.in. Cadillac Eldorado, Buick Le Sabre). Miało to ułatwić modelom Mercedesa debiut w USA. W111, choć nie był konstrukcją całkiem nową (zawieszenie i silnik "odziedziczone" po "Pontonie"), zawierał kilka innowacyjnych rozwiązań. Najważniejszym z nich były strefy kontrolowanego zgniotu, które w razie wypadku pochłaniały energię, pozwalając tym samym zachować sztywność kabinie pasażerskiej. Litera "b" w nazewnictwie modeli W111 pierwszej serii nawiązuje do litery "a" figurującej w nazwach (niektórych) modeli poprzednika - "Pontona". Przez ówczesnych inżynierów Mercedesa, W111 nazywany był po prostu "Pontonem B". Litera istniała jednak tylko formalnie - nigdy nie widniała obok emblematów na klapie bagażnika. Wytwarzanie pierwszej serii W111 zakończono w 1965. Wyprodukowano prawie 297 000 szt. szsztegzemplarzy.



  • Nr katalogowy: 110
  • Marka: Opel
  • Model: Olimpia Rekord P1
  • Rok produkcji: 1957
  • Pojemność: 1488
  • Moc: 45

Opel Olympia – to mały samochód rodzinny produkowany przez firmę Opel z przerwami od 1935 roku do 1970 roku. Pierwsza seria od 1935 do 1940 roku, druga od 1947 do 1953 r. i ostatnia od 1967 do 1970 roku. Samochód po raz pierwszy pokazany został w lutym 1935 w Berlinie na Motor Show. Opel nazwał ten model "Olympia" aby uczcić planowane na 1936 rok Igrzyska Olimpijskie w Berlinie. W marcu 1953 roku, po 18 latach, stary projekt Olympia ostatecznie zastąpiono przez całkowicie nowy model. Nowy model nazwano Opel Olympia Rekord. 13 sierpnia 1957 r. Prezes firmy Opel Edward W. Zdunek zaprezentował Opel Olympia Rekord P w lokalnym ratuszu w Rüsselsheim . Litera „P” w nazwie oznaczała „Panorama”, nawiązując do widoku z zawijanej szyby przedniej. Jednak w 1960 roku pojawił się następca, oznaczony jako Opel Rekord P2, a samochód wprowadzony na rynek w 1957 roku stał się znany jako Opel Rekord P1. W czasie, gdy dochody średniej klasy szybko rosły na zapleczu tak zwanego powojennego „Wirtschaftswunder” (cudu gospodarczego) Niemiec Zachodnich, Olympia Rekord celowała w rynek samochodów rodzinnych, który był również siłą firmy-matki w Stany Zjednoczone. Opel Rekord P1 sprzedawał się bardzo dobrze, konsekwentnie zajmując drugie miejsce w zachodnioniemieckich listach sprzedaży, wyprzedzony o pierwsze miejsce jedynie przez mniejszego i tańszego Volkswagena Beetle.



  • Nr katalogowy: 112
  • Marka: Mazda
  • Model: 323 mk1
  • Rok produkcji: 1980
  • Pojemność: 1300
  • Moc: 64

Mazda 323 – samochód osobowy produkowany przez japoński koncern Mazda sprzedawany w latach 1977–2003. Następca to Mazda 3. Nazwa Mazda 323 pojawiła się po raz pierwszy w 1977, jako eksportowa nazwa modelu Familia, którego kolejne generacje produkowano od 1964. Na europejskim rynku auta te były znane jako Mazda 1000 i 1200 oraz 808 i 818. W 1977 pojawiła się Familia IV generacji oznaczona też jako I generacja Mazdy 323 o symbolu FA. Na rynku amerykańskim auto otrzymało nazwę Great Little Car (GLC). Idąc zgodnie nowymi trendami Mazda 323 otrzymała dwubryłowe nadwozie typu hatchback dostępne w wersji 3- i 5-drzwiowej. Długość auta wynosiła 3,82 m, pojemność bagażnika 240/1250 l. Moc przekazywana była na oś tylną. W 1979 przeprowadzono modernizację. Zmieniono przednią część nadwozia i wprowadzono wersję kombi 3- i 5-drzwiową. Pojawił się także nowy silnik o pojemności 1400 cm³ (1.4) o mocy 100 KM. Produkcję modelu zakończono w 1980. II generacja Mazdy 323 pojawiła się w maju 1980 i miała niewiele wspólnego z poprzedniczką. Zastosowano napęd na koła przednie.



  • Nr katalogowy: 20
  • Marka: Renault
  • Model: Rodeo
  • Rok produkcji: 1982
  • Pojemność: 1108
  • Moc: 49

Renault Rodéo − mały terenowy samochód osobowy produkowany przez francuską firmę Renault w latach 1970-1988. Wyposażony był on w otwarte nadwozie. Samochód mógł być napędzany przez jeden z trzech dostępnych silników R4: 0,8 l, 1,1 l oraz 1,3 l. Moc przenoszona była na oś przednią bądź na obie osie poprzez 4-biegową manualną skrzynię biegów. Liczba wyprodukowanych samochodów Renault Rodéo, R4 Pick-up, Rodéo 6, oraz (od 1982 roku) Rodéo 5 wyniosła 50 000 sztuk (30 pojazdów dziennie). Oryginalne Rodeo 4 było oparte na platformie furgonetki Renault 4 z silnikiem o pojemności 845 cm3. W 1972 roku pojawił się drugi model, obecnie znany jako Rodeo 6 . Wciąż był oparty na platformie furgonetki R4, ale z silnikiem Renault 6 o pojemności 1108 cm3 . W 1979 roku Rodeo 6 został ulepszony i przyjął silnik o pojemności 1289 cm3 z Renault 5 . Rodeo 4 i Rodeo 6 współistniały od 1972 do 1981 roku. Nowy model z mniejszym i całkowicie nowym nadwoziem zastąpił Rodeo 4 i 6 w 1981 roku, nazwany po prostu Rodeo . Limitowana seria wersji z napędem na wszystkie koła została zbudowana tylko w 1984 roku, nazwana Rodeo Hoggar.



  • Nr katalogowy: 49
  • Marka: Daimler
  • Model: 1895 Replika
  • Rok produkcji: 1985
  • Pojemność: 500
  • Moc: 7

Niewiele wynalazków miało tak trwały wpływ na rozwój świata, jak wynalezienie samochodu. Pionierami produkcji samochodów pod koniec XIX wieku byli Gottlieb Daimler (1834-1900) i Carl Benz (1844-1929). Założyli poprzednie firmy, które połączyły się, tworząc Daimler-Benz AG w 1926 r. – Daimler ze swoim Daimler Motorengesellschaft (DMG) i Benz ze swoją Rheinische Gasmotorenfabrik. Po pracy w innych firmach, Gottlieb Daimler i Carl Benz , którzy nigdy nie spotkali się osobiście, jednocześnie opracowali pierwsze na świecie samochody w Mannheim (Benz) i Stuttgarcie (Daimler) w roku 1886. Jednak minęło kilka lat między wynalezieniem samochodu a jego gospodarcza eksploatacja. Gottlieb Daimler i Wilhelm Maybach, którzy znali się z pracy w zakładach inżynieryjnych Bractwa Reutlingen, pierwszy krok do aplikacji mobilnej zrobili montując w jednośladzie silnik gazowy lub napędzany naftą/parafiną. Silnik – znacznie mniejszy, lżejszy i mocniejszy niż wszystkie dotychczasowe silniki – został nazwany „zegarem dziadka” ze względu na swój charakterystyczny kształt. Benz również dostrzegł znaczenie lekkiego silnika i postawił sobie za cel zaprojektowanie „karła pod względem masy, ale tytana pod względem mocy”. Daimler już w 1886 r. zastanawiał się nad motoryzacją łodzi, pojazdów szynowych i samolotów. Pierwsze duże podróże długodystansowe we Francji i Wielkiej Brytanii wykazały wyższość silnika benzynowego nad jego parowym odpowiednikiem. Wyjątkowe osiągi silników Daimlera stanowiły przełom techniczny dla samochodu.Carl Benz dokonał kolejnego przełomu technicznego w 1893 r., wynajdując układ kierowniczy z podwójnymi przegubami, który rozwiązał problem kierowania pojazdami czterokołowymi.



  • Nr katalogowy: 75
  • Marka: Mazda
  • Model: 626 2.0 GT Nowa
  • Rok produkcji: 1986
  • Pojemność: 1998
  • Moc: 120

Prezentowany egzemplarz jest zupełnie nowy z przebiegiem 2 600 km. Został ukryty w latach 80” wraz innymi sztukami też nowymi (90 szt) w podziemnym garaży właściciela salonu Mazdy. Właściciel i Dealer Mazdy w Szwajcarii Heinz Macchi był ekscentrykiem, ukrył przed światem fabrycznie nowe auta, nigdy niezarejestrowanych i niesprzedanych w tym ten konkretny egzemplarz. Jest to typowy model i najmocniejszy z tamtego okresu, wersja z wtryskiem 120PS. Mazda 626 – samochód osobowy klasy średniej produkowany przez japoński koncern Mazda Motor Corporation w latach 1979 - 2002. Mazda 626 I została zaprezentowana pod koniec lat 70. XX wieku jako następca 616. Model ten zyskał bardzo szybko uznanie zarówno ze strony fachowców, jak i potencjalnych użytkowników. W swym rodzinnym kraju, w Japonii, auto to nosiło nazwę Mazda Capella. Zaliczana do klasy średniej Mazda 626 miała w tamtych latach silnik umieszczony z przodu, ale napędzał on nadal koła tylne. Mazda 626 II zadebiutowała w 1982 roku. Zachodnioniemiecka prasa nadała II generacji 626 tytuł bestsellera z Hiroszimy. Auto sprzedawano w około 120 krajach na świecie. Japoński samochód roku 1982-1983. Na początku lat 80. japoński przemysł motoryzacyjny usilnie zabiegał o rynki zbytu na całym świecie. Europejscy konkurenci produkowali wtedy już wiele pojazdów z napędem kół przednich. Aby nie zostać w tyle, konstruktorzy Mazdy zdecydowali się na podobne rozwiązanie. Do produkcji nowego modelu 626 wybudowano nową, bardzo nowoczesną fabrykę w Hofu koło Hiroshimy. Brak odpowiednich terenów na lądzie spowodował, że fabrykę zbudowano na terenach wydartych morzu.



  • Nr katalogowy: 92
  • Marka: Opel
  • Model: Rekord A 1700
  • Rok produkcji: 1964
  • Pojemność: 1680
  • Moc: 60

Opel Rekord Seria A jest duży samochód rodzinny wprowadzony w marcu 1963 roku przez Opla jako zamiennik dla Opel Rekord P2. Był odrobinę krótszy, ale też szerszy od swojego poprzednika, z rozstawem osi dłuższym o około 10 cm. Rekord (seria A) łączył stylowe, nowoczesne nadwozie z szeregiem silników niewiele zmienionych od 1937 roku. W sierpniu 1965 został zastąpiony przez Opel Rekord (seria B), który z zewnątrz był zaskakująco podobny, ale który pod maską/maską wprowadził nową generację czterocylindrowych silników, które napędzały Rekords do 1986 roku, kiedy to Rüsselsheim wyprodukował swojego ostatniego Opla Rekord. Rekord A, który pojawił się w marcu 1963 roku, był solidną odpowiedzią na sukces Forda Taunusa 17M. Projekt nowego sedana Rekord nie pochodził z Niemiec, ale z Centrum Technicznego General Motors w Warren w stanie Michigan i był inspirowany udanym Chevroletem II. Został zaprojektowany tak, aby wyglądał na smuklejszy i bardziej sportowy niż jego poprzednik, ale pod jego uspokajająco czystym designem Rekord A pozostał wierny zaufanemu układowi technicznemu poprzednich modeli, z których zaczerpnięto czterocylindrowe silniki zaworowe o pojemności 1488 cm3 i 1680 cm3, chociaż teraz z powiększonym gaźnikiem i uzyskał maksymalną moc, która nawet w samochodach klasy podstawowej wynosiła 55 KM (40 kW). Do 1959 roku poprzednie wersje były oznaczone jako Opel Olympia Rekords i chociaż nazwa Olympia zniknęła z oficjalnej nazwy samochodu, słowo „Olympia” nadal było wypisane chromowanym napisem na pokrywie schowka. Najlepiej sprzedającym się modelem był sedan/sedan, dostępny z 2 lub 4 drzwiami. Był kombi „CarAVan".



  • Nr katalogowy: 108
  • Marka: Peugeot
  • Model: 304
  • Rodzaj nadwozia: kombi
  • Rok produkcji: 1976
  • Pojemność: 1290
  • Moc: 71

Peugeot 304 – mały samochód rodzinny produkowany przez francuską firmę Peugeot w latach 1969 – 1980. Model 304 został zaprezentowany w 1969 roku. Bazował na Peugeocie 204 z którym dzielił wiele części, najbardziej rzucającą się w oczy różnicą jest wygląd przedniej części nadwozia. Samochód napędzany był silnikiem o pojemności 1288 cm³ (XL3) oraz jego sportową wersją "S" z dwugardzielowym gaźnikiem (XL3S). Późniejsze modele były wyposażone w silniki o pojemności 1290 cm³ (XL5/XL5S). Dostępny był również silnik Diesla. Samochód był dostępny jako czterodrzwiowy sedan, estate/station wagon, dwudrzwiowe coupé, kabriolet oraz van. Model ten był jak na swoje czasy zaawansowany technicznie, posiadał system w pełni niezależnego zawieszenia, silnik wykonany z lekkich stopów w układzie OHC, czterobiegową skrzynię biegów która korzystała z tego samego oleju co silnik, hamulce tarczowe z przodu oraz hamulce bębnowe z tyłu. Koniec produkcji modelu 304 nastąpił z rokiem 1980. Na drogi trafiło 1.178.425 egzemplarzy. Następca, Peugeot 305 Peugeot 305, zadebiutował na dwa lata przed końcem produkcji modelu 304 (1978 rok). Główni konkurenci 304 na rodzimym rynku pochodzili z Renault i Simca. 304 spełnił ten warunek i stał się jednym z najlepiej sprzedających się samochodów w swoim segmencie rynku. wyprodukowano 1 178 423 Peugeot 304Wersja kombi została również wyeksportowana do Afryki Północnej, gdzie wiele z nich zostało wykorzystanych jako taksówki i louages. Egipcie od 2009 roku wersja kombi 304 pozostaje jednym z najbardziej rozpowszechnionych typów pojazdów w usługach taksówkarskich, chociaż rząd ma nadzieję przekonać taksówkarzy do przyjęcia nowszych wyprodukowanych, bardziej narzuconych przez rząd pojazdów zgodnych z normami emisji.



  • Nr katalogowy: 107
  • Marka: Ford
  • Model: Consul Corsair
  • Rok produkcji: 1964
  • Pojemność: 1498
  • Moc: 60

Ford Consul Corsair – samochód osobowy klasy średniej produkowany pod amerykańską marką Ford w latach 1963 – 1965 oraz jako Ford Corsair w latach 1965 – 1970. W 1963 roku brytyjski oddział Forda przedstawił nowy model klasy średniej Consul Corsair, który pełnił funkcję droższej, większej i bardziej luksusowej alternatywy dla modelu Consul Classic. Samochód wyróżniał się awangardową stylistyką, z aerodynamicznym, szpiczastym przodem, który zdobiły wcięte okrągłe reflektory i duża, chromowana atrapa chłodnicy. W 1965 roku producent zdecydował się uprościć nazwę modelu, skracając ją do po prostu Ford Corsair. Wtedy też ofertę nadwoziową poszerzono o dodatkowe odmiany - kombi oraz kabriolet. Produkcja samochodu trwała przez kolejne 5 lat, po czym w 1970 roku zastąpiła go trzecia generacja modelu Cortina. Była też wersja kabriolet zbudowana przez Crayford, który jest obecnie bardzo rzadki i bardzo poszukiwany jako klasyk. Dwudrzwiowe sedany Corsair są również rzadkością, są budowane tylko na zamówienie w Wielkiej Brytanii, chociaż produkcja dwudrzwiowa była kontynuowana na niektórych rynkach eksportowych. To nadało samochodowi pozornie aerodynamiczny kształt. Stylistyka przypominająca odrzutowiec rozciągała się do tyłu. Całkowita ilość produkcji Forda Konsul Corsair to zaledwie 159,951 szt. W tym sedanów 2 drzwiowych zaledwie 40 317 szt. A Corsair 1500 Standard 2 drzwi, zaledwie 355 szt.



  • Nr katalogowy: 106
  • Marka: Chevrolet
  • Model: Citation
  • Rok produkcji: 1980
  • Pojemność: 2800
  • Moc: 137

Chevrolet Citation – samochód osobowy klasy średniej produkowany pod amerykańską marką Chevrolet w latach 1979 – 1985. W połowie lat 70. XX wieku General Motors rozpoczęło prace konstrukcyjne nad nową rodziną średniej wielkości modeli opartych na platformie X-body, które docelowo miały zasilić gamy trzech podległych koncernowi marek na rynku Ameryki Północnej - Buicka, Chevroleta, Oldsmobile i Pontiaka. W kwietniu 1979 roku Chevrolet przedstawił model, dla którego obrano nową Citation. Zastąpił w ofercie linię modelową Nova. inaczej niż dotychczasowi poprzednicy zyskując napęd przedni, co zapewniło m.in. obniżenie masy całkowitej. Pojazd oferowany był w nietypowej ofercie nadwoziowej - oprócz tradycyjnego, 3-drzwiowego coupe podstawowym wariantem został awangardowo stylizowany 3 lub 5-drzwiowy fastback ze ściętym tyłem. Ze względu na rozmiar samochodów, GM zrezygnował z silnika V8 na rzecz mniejszych, bardziej ekonomicznych jednostek V6 oraz R4 o mocy maksymalnej do 137 KM. W 1980 Citation został wybrany Samochodem Roku przez renomowane amerykańskie czasopismo Motor Trend. Chevrolet Citation, podobnie jak pozostane konstrukcje oparte na platformie X-body, był przedmiotem licznych spraw sądowych. Klienci zarzucali w procesach cywilnych m.in. to, że podczas gwałtownego hamowania kierowca tracił kontrolę nad pojazdem, co budziło zagrożenie w ruchu drogowym. Zakończenie produkcji Citation nastąpiło w 1985 roku, po czym samochód nie otrzymał następcy w ofercie producenta.



  • Nr katalogowy: 84
  • Marka: Barkas
  • Model: B1000
  • Rodzaj nadwozia: BUS
  • Rok produkcji: 1983
  • Pojemność: 992
  • Moc: 46

Barkas B1000 – samochód dostawczy i mikrobus produkowany w latach 1961–1991 we wchodzących w skład zjednoczenia IFA zakładach VEB Barkas-Werke Karl-Marx-Stadt (obecnie Chemnitz) w byłej NRD. Jedyny samochód tej klasy produkowany w NRD. Pod koniec lat 50. w NRD podjęto prace nad konstrukcją nowego samochodu dostawczego Barkas B1000 w celu zastąpienia produkowanego w latach 1954–1961 modelu Barkas/Framo V 901/2. Nowy model wprowadził nowoczesne rozwiązania konstrukcyjne, w tym wagonowe nadwozie, a skonstruowany został z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych samochodu osobowego Wartburg 311. Również z tego modelu zastosowano jednostkę napędową, przeznaczoną do napędu Barkasa B1000. Był to początkowo trzycylindrowy, dwusuwowy silnik benzynowy typu AWE 311 o pojemności skokowej 900 cm³ i mocy 43 KM. Jednostka napędowa zblokowana została z 4-biegową manualną skrzynią biegów. uż w 1961 roku zastąpiono go przez zmodernizowany dwusuwowy silnik Wartburga 312 typu AWE 312. o pojemności skokowej zwiększonej do 992 cm³, osiągający moc maksymalną 46 KM. Pierwszy prototyp pojazdu w wersji furgon powstał w 1956 roku. Zbudowano ogółem 39 pojazdów serii zerowej (oznaczonych L1). Jesienią 1989 roku w Lipsku został zaprezentowany model B1000-1, który został wyposażony w czterosuwowy silnik typu BM 880 produkowany na licencji przedsiębiorstwa Volkswagen. Jednostka o pojemności skokowej 1272 cm³ i mocy 58 KM, stosowana była również w samochodzie Wartburg 1.3. Przez 30 lat wyprodukowano łącznie 175 740 egzemplarzy modelu B1000 i 1961 B1000-1.



  • Nr katalogowy: 52
  • Marka: Barkas
  • Model: 1000 B100
  • Rodzaj nadwozia: Rama
  • Rok produkcji: 1985
  • Pojemność: 992
  • Moc: 46

Barkas B1000 – samochód dostawczy i mikrobus produkowany w latach 1961–1991 we wchodzących w skład zjednoczenia IFA zakładach VEB Barkas-Werke Karl-Marx-Stadt (obecnie Chemnitz) w byłej NRD. Jedyny samochód tej klasy produkowany w NRD. Pod koniec lat 50. w NRD podjęto prace nad konstrukcją nowego samochodu dostawczego Barkas B1000 w celu zastąpienia produkowanego w latach 1954–1961 modelu Barkas/Framo V 901/2. Nowy model wprowadził nowoczesne rozwiązania konstrukcyjne, w tym wagonowe nadwozie, a skonstruowany został z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych samochodu osobowego Wartburg 311. Również z tego modelu zastosowano jednostkę napędową, przeznaczoną do napędu Barkasa B1000. Był to początkowo trzycylindrowy, dwusuwowy silnik benzynowy typu AWE 311 o pojemności skokowej 900 cm³ i mocy 43 KM. Jednostka napędowa zblokowana została z 4-biegową manualną skrzynią biegów. uż w 1961 roku zastąpiono go przez zmodernizowany dwusuwowy silnik Wartburga 312 typu AWE 312. o pojemności skokowej zwiększonej do 992 cm³, osiągający moc maksymalną 46 KM. Pierwszy prototyp pojazdu w wersji furgon powstał w 1956 roku. Zbudowano ogółem 39 pojazdów serii zerowej (oznaczonych L1). Jesienią 1989 roku w Lipsku został zaprezentowany model B1000-1, który został wyposażony w czterosuwowy silnik typu BM 880 produkowany na licencji przedsiębiorstwa Volkswagen. Jednostka o pojemności skokowej 1272 cm³ i mocy 58 KM, stosowana była również w samochodzie Wartburg 1.3. Przez 30 lat wyprodukowano łącznie 175 740 egzemplarzy modelu B1000 i 1961 B1000-1.



  • Nr katalogowy: 105
  • Marka: Opel
  • Model: Opel Rekord Olimpia P2
  • Rodzaj nadwozia: Coupe
  • Rok produkcji: 1962
  • Pojemność: 1680
  • Moc: 60

Opel Rekord – samochód produkowany w latach 1953–1986, w różnych wersjach, przez firmę Opel. Opel wprowadzona na rynek w sierpniu 1960 roku jako następca modelu Opel Olympia Rekord P. Jedną z innowacji była wersja coupé, która została początkowo zbudowana poza firmą, a później w fabryce. Nadwozie zostało przeprojektowane, a panoramiczne okna - które oznaczało „P” w nazwie modelu - nie wyginały się już tak bardzo, jak w poprzedniku, co ułatwiało wsiadanie z przodu. Niemniej jednak nowy model został nazwany „P2”. Na klapie schowka wciąż widniał napis „ Olympia ”. Wnętrze zostało zmodernizowane. Dla tej serii modeli dostępna była również dwukolorowa tapicerka i dwukolorowy lakier. Konstrukcja podwozia P2 różniła się znacznie od konstrukcji P1: zespół podłogowy był przyspawany do podłużnic i poprzeczek, które utrzymywały osie i silnik. Opel opisał tę konstrukcję jako samonośną. Osiem z 20 zbudowanych kabrioletów powinno nadal istnieć (stan na 2005 r.). Sztywna oś tylna była napędzana przez jednoczęściowy wał kardana. Pod koniec produkcji w lutym 1963 roku z linii produkcyjnej zjechało łącznie 556 691 egzemplarzy. W następnym miesiącu na rynek wszedł następca Opel Rekord A. Równolegle do P2 istniał P1 do grudnia 1962 roku jako Opel 1200 z prostym wyposażeniem, 1,2 l pojemności skokowej i 40 KM (29 kW) później 46 KM (34 kW) przy 4700 obr / min lub 1,5 litra i 55 KM (40 kW).



  • Nr katalogowy: 44
  • Marka: Citroen
  • Model: B12
  • Rodzaj nadwozia: Pickup
  • Rok produkcji: 1926
  • Pojemność: 1452
  • Moc: 20

Citroën B12 jest to samochód produkowany przez Citroëna w André Citroën fabryka w centrum Paryża, dostępny do sprzedaży publicznej w okresie od października 1925 do stycznia 1927 roku wyprodukowano 38,381 szt. Głównymi konkurentami były Peugeot 177 i Renault KZ, B12 został wyprodukowany przy użyciu nowoczesnych technologii masowej produkcji , które we Francji w tamtym czasie były wciąż unikalne dla Citroëna. Używał również korpusów „całkowicie stalowych” („tout-acier”) dla swoich dwóch najpopularniejszych typów nadwozia. Wymieniono szereg typów nadwozia, chociaż większość samochodów była wyposażona w nadwozia typu „Torpedo” lub „Conduite Intérieure” (dwubryłowy sedan/sedan). Inne wymienione typy nadwozia to kabriolet , „Torpedo Commercial” i coś, co nazywa się „Normande”. „Typ B12” został wyposażony w nowo wzmocnione podwozie, które rozwiązało problemy ze sztywnością, ale samochód był jednak znacznie cięższy. podana przez producenta prędkość maksymalna wynosiła teraz 70 km/h. Krytyka hamulców B10 została skierowana w „Typ B12”, który zawierał nowy system hamulców bębnowych, który teraz działał na wszystkich czterech kołach. (W poprzednim samochodzie przednie koła były niehamowane.) Z przodu pojawił się również nowy, półeliptyczny układ resorów piórowych. Następca modelu, „ Citroën Type B14 ”, został oficjalnie zaprezentowany na targach motoryzacyjnych w Paryżu w październiku 1926 r. (chociaż ostatni z B12 znalazł klientów dopiero w 1927 r.).



  • Nr katalogowy: 30
  • Marka: Wartburg
  • Model: 311
  • Rok produkcji: 1961
  • Pojemność: 901
  • Moc: 37

Wartburg – rodzina samochodów osobowych i dostawczych produkowanych w latach 1955–1991 przez fabrykę VEB Automobilwerk Eisenach w dawnej Niemieckiej Republice Demokratycznej. Po II wojnie światowej, w wyniku podziału Niemiec, koncern BMW utracił swoją główną wytwórnię samochodów w Eisenach – znalazła się ona na terenie wschodnich landów. „Nowi właściciele” początkowo kontynuowali produkcję przedwojennych aut BMW pod marką EMW (potem IFA). Wersje z lat 1955–1989 napędzane były za pomocą dwusuwowego silnika R3, dopiero od października 1988 roku montowano nowocześniejszą jednostkę czterosuwową konstrukcji Volkswagena. 1 stycznia 2015 roku w Niemczech zarejestrowane były 7244 Wartburgi. Nazwa pochodziła od zamku Wartburg znajdującego się na wzgórzach niedaleko fabryki. Produkcję modelu rozpoczęto w Eisenach, gdzie od 1953 roku wytwarzano jedynie samochód IFA F9, na którym Wartburg oparty był pod względem technicznym. Wartburg 1000 występował w wielu wersjach nadwoziowych: 4‑drzwiowy sedan, 3‑drzwiowe kombi, 5‑drzwiowe kombi – Camping, pick-up, kabriolet, coupé oraz Sport (zwanej 313). W 1957 powstał prototyp nowej jednostki napędowej dla Wartburga – nowoczesnego silnika B4 o pojemności 1,1 l, generującego 45 KM. Projekt został jednak zarzucony. Modelem 311 Niemcy startowali w wielu europejskich i krajowych rajdach – np. Internationale Rallye Wartburg. W 1961 roku rozpoczęto produkcję seryjną samochodu dostawczego Barkas B1000, skonstruowanego z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych i jednostki napędowej Wartburga 311.



  • Nr katalogowy: 46
  • Marka: Buick
  • Model: Riviera VI
  • Rok produkcji: 1981
  • Pojemność: 5730
  • Moc: 170

Buick Riviera − samochód osobowy klasy aut luksusowych i klasy wyższej produkowany pod amerykańską marką Buick w latach 1962 – 1999. Buick Riviera I został zaprezentowany po raz pierwszy w 1962 roku, na 1963 rok modelowy. Nazwa Riviera oznacza po łacinie wybrzeże. Miała nawiązywać do piękna Lazurowego wybrzeża (Riviera Francuska). Po raz pierwszy została ona użyta w nazwie modelu tego producenta w roku 1949, w modelu Buick Roadmaster Riviera Coupé. Buick Riviera II został zaprezentowany po raz pierwszy w 1966 roku. Riviera na rok 1966 zyskała nowe, większe nadwozie. Buick Riviera III został zaprezentowany po raz pierwszy w 1971 roku. Całkowicie zmieniona stylistyka modelu na rok 1971 zyskała miano boat tail, ze względu na swoje podobieństwo do łódki. Nowa Riviera została zaprojektowana pod kierownictwem Billa Mitchella, przez przyszłego głównego projektanta marki Nissan – Jerr'ego Hirscherberg’a. Buick Riviera IV został zaprezentowany po raz pierwszy w 1974 roku. Buick Riviera V został zaprezentowany po raz pierwszy w 1977 roku. Buick Riviera VI został zaprezentowany po raz pierwszy w 1979 roku. Szósta generacja Riviery była ewolucją poprzednika, zyskując zarazem bardziej luksusowy charakter. Samochód wyróżniał się charakterystycznym przedim pasem, który tym razen nie biegł prostopadle do linii maski, lecz ukształtowany był pod kątem. Charakterystycznym rozwiązaniem była możliwość zamówienia samochodu z innym malowaniem dachu, który opcjonalnie mógł być wykończony materiałem.



  • Nr katalogowy: 90
  • Marka: Mercedes
  • Model: W210
  • Rok produkcji: 1996
  • Pojemność: 2799
  • Moc: 193

Mercedes W 210 modyfikacji[1]. Zniknęły przestarzałe rzędowe silniki 6-cylindrowe E280 i E320 na rzecz nowych – mocniejszych, ekonomiczniejszych i bardziej ekologicznych. Mercedes zaprezentował nowego Diesla: E 300 Turbodiesel znanego z klasy S (W140). W tamtym czasie było to najszybsze osobowe auto klasy średniej z silnikiem Diesla. Nowe silniki to także rozwój napędu w W210: 4Matic i nowe automatyczne skrzynie. Mimo przejęcia nazwy po poprzedniku, nowy 4Matic był inny. W połowie 1997 roku wycofany został z produkcji E420 na rzecz E430 – oparty na technologii silników V6. Z tego miejsca AMG zmodyfikowało swoją ofertę: nowe E55 AMG dysponowało mocą 354 KM, które było oparte na nowym V8.



  • Nr katalogowy: 94
  • Marka: Mercedes
  • Model: W123 300D
  • Rok produkcji: 1981
  • Pojemność: 2998
  • Moc: 88

Mercedes W 123 300D automat musiał czekać nawet trzy lata. Roczny używany egzemplarz osiągał na rynku samochodów używanych cenę wyższą niż nowy model w salonie. W roku 1980 W123 był najchętniej kupowanym samochodem na rynku niemieckim – tylko w przeciągu jednego roku znalazł aż 202 892 nabywców. Kolejną odmianą W123 wprowadzoną w sierpniu 1977 roku były modele 7/8-io miejscowe o przedłużonym rozstawie osi: 240D, 300D i 250. Podobnie jak ich poprzednicy z rodziny W115, były używane głównie przez taksówkarzy i firmy zajmujące się transportem osób.



  • Nr katalogowy: 22
  • Marka: Citroen
  • Model: CX 2000
  • Rodzaj nadwozia: Ambulans
  • Rok produkcji: 1976
  • Pojemność: 1985
  • Moc: 102

Citroën CX – samochód osobowy klasy wyższej-średniej, produkowany przez firmę Citroën w latach 1974–1991. Wersje nadwoziowe obejmowały czterodrzwiowy fastback, pięciodrzwiowe kombi (Break), produkowane także w siedmioosobowej wersji Familiale oraz produkowaną na płycie podłogowej kombi (wydłużoną o 28 cm. od podstawowej) wersję "dyplomatyczną" pod nazwami "Limousine" (z silnikiem Diesla) i "Prestige" (z silnikiem benzynowym). Zdobył tytuł Samochodu Roku 1975. Jako następca modelu Citroën DS/ID odziedziczył po nim hydropneumatyczne zawieszenie o dużym rozstawie osi, co gwarantowało znakomity komfort podróżowania. Nazwa pojazdu pochodzi od współczynnika siły oporu aerodynamicznego, oznaczanego powszechnie Cx. Dla tego modelu współczynnik ten osiąga rekordową jak na ówczesne czasy wartość ~0,3. W samochodzie zastosowano nowatorskie wspomaganie kierownicy DIRAVI, użyte w po raz pierwszy w modelu SM. Charakterystycznym elementem było "zerowanie" pozycji kierownicy oraz zmienna siła wspomagania w zależności od prędkości (wraz ze wzrostem prędkości siła wspomagania malała). Samochód przeszedł lekki facelifting w 1985. Metalowe zderzaki zastąpiono plastikowymi, zmieniono lusterka oraz całkowicie odświeżono deskę rozdzielczą. W 1989 roku pojawił się Citroën XM, który zastąpił limuzynę, lecz kombi produkowano jeszcze przez dwa lata.



  • Nr katalogowy: 41
  • Marka: Citroen
  • Model: CX 2000 Athena
  • Rok produkcji: 1979
  • Pojemność: 1981
  • Moc: 106

Citroën CX – samochód osobowy klasy wyższej-średniej, produkowany przez firmę Citroën w latach 1974–1991. Wersje nadwoziowe obejmowały czterodrzwiowy fastback, pięciodrzwiowe kombi (Break), produkowane także w siedmioosobowej wersji Familiale oraz produkowaną na płycie podłogowej kombi (wydłużoną o 28 cm. od podstawowej) wersję "dyplomatyczną" pod nazwami "Limousine" (z silnikiem Diesla) i "Prestige" (z silnikiem benzynowym). Zdobył tytuł Samochodu Roku 1975. Jako następca modelu Citroën DS/ID odziedziczył po nim hydropneumatyczne zawieszenie o dużym rozstawie osi, co gwarantowało znakomity komfort podróżowania. Nazwa pojazdu pochodzi od współczynnika siły oporu aerodynamicznego, oznaczanego powszechnie Cx. Dla tego modelu współczynnik ten osiąga rekordową jak na ówczesne czasy wartość ~0,3. W samochodzie zastosowano nowatorskie wspomaganie kierownicy DIRAVI, użyte w po raz pierwszy w modelu SM. Charakterystycznym elementem było "zerowanie" pozycji kierownicy oraz zmienna siła wspomagania w zależności od prędkości (wraz ze wzrostem prędkości siła wspomagania malała). Samochód przeszedł lekki facelifting w 1985. Metalowe zderzaki zastąpiono plastikowymi, zmieniono lusterka oraz całkowicie odświeżono deskę rozdzielczą. W 1989 roku pojawił się Citroën XM, który zastąpił limuzynę, lecz kombi produkowano jeszcze przez dwa lata.



  • Nr katalogowy: 86
  • Marka: Barkas
  • Model: 1000 B1000
  • Rodzaj nadwozia: Kamper
  • Rok produkcji: 1961
  • Pojemność: 87
  • Moc: 46

Barkas B1000 – samochód dostawczy i mikrobus produkowany w latach 1961–1991 we wchodzących w skład zjednoczenia IFA zakładach VEB Barkas-Werke Karl-Marx-Stadt (obecnie Chemnitz) w byłej NRD. Jedyny samochód tej klasy produkowany w NRD. Pod koniec lat 50. w NRD podjęto prace nad konstrukcją nowego samochodu dostawczego Barkas B1000 w celu zastąpienia produkowanego w latach 1954–1961 modelu Barkas/Framo V 901/2. Nowy model wprowadził nowoczesne rozwiązania konstrukcyjne, w tym wagonowe nadwozie, a skonstruowany został z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych samochodu osobowego Wartburg 311. Również z tego modelu zastosowano jednostkę napędową, przeznaczoną do napędu Barkasa B1000. Był to początkowo trzycylindrowy, dwusuwowy silnik benzynowy typu AWE 311 o pojemności skokowej 900 cm³ i mocy 43 KM. Jednostka napędowa zblokowana została z 4-biegową manualną skrzynią biegów. uż w 1961 roku zastąpiono go przez zmodernizowany dwusuwowy silnik Wartburga 312 typu AWE 312. o pojemności skokowej zwiększonej do 992 cm³, osiągający moc maksymalną 46 KM. Pierwszy prototyp pojazdu w wersji furgon powstał w 1956 roku. Zbudowano ogółem 39 pojazdów serii zerowej (oznaczonych L1). Jesienią 1989 roku w Lipsku został zaprezentowany model B1000-1, który został wyposażony w czterosuwowy silnik typu BM 880 produkowany na licencji przedsiębiorstwa Volkswagen. Jednostka o pojemności skokowej 1272 cm³ i mocy 58 KM, stosowana była również w samochodzie Wartburg 1.3. Przez 30 lat wyprodukowano łącznie 175 740 egzemplarzy modelu B1000 i 1961 B1000-1.



  • Nr katalogowy: 12
  • Marka: Ford
  • Model: F350
  • Rodzaj nadwozia: Holownik lotniskowy
  • Rok produkcji: 1980
  • Pojemność: 4900
  • Moc: 150

Ford F-Series – samochód osobowo-dostawczy typu pickup klasy pełnowymiarowej produkowany pod amerykańską marką Ford od 1947 roku. Od 2020 roku produkowana jest czternasta generacja modelu. Forda F-Series I została zaprezentowany po raz pierwszy w 1947 roku. samochód został zbudowany na bazie nowej platformy opracowanej także z myślą o bratniej marce Mercury, która posłużyła modelowi M-Series. ierwsza generacja F-Series wyróżniała się zaokrąglonymi, obłymi błotnikami, a także okrągłymi, wąsko rozstawionymi reflektorami i dużą atrapą chłodnicy malowaną w kolorze nadwozia. Ponadto, przód wyróżniała zwężana ku przodowi, zaokrąglona maska. Gama wariantów nadwoziowych składała się z ośmiu wersji, które różniły się wielkością i rozstawami os. Pod koniec 1947 roku północnoamerykański oddział Forda przedstawił pierwszą powojenną półciężarówkę w postaci pierwszej generacji serii modelowej F-Series. Ford F-Series VII został zaprezentowany po raz pierwszy w 1979 roku. Siódma generacja Forda F-Series przeszła głęboki zakres zmian w stosunku do poprzednika. Nadwozie zyskało bardziej kanciaste kształty, z dużą atrapą chłodnicy utrzymaną w motywie kraty. Pas przedni zdobyły wyżej osadzone kanciaste reflektory, a kierunkowskazy zostały tym razem umieszczone pod nim. Oferta cięższych i więksych wariantów ciężarowych tym razem w dużym stopniu odróżniała się wuzalnie od podstawowego F-Series, mając wyraźnie wyższą karoserię i inną stylistykę pasa przedniego. Przedstawiany egzemplarz jest holownikiem samolotów w US AIR FORCE. Waga z obciążeniem specjalnym ok 4,5 ton.



  • Nr katalogowy: 44
  • Marka: Alfa Romeo
  • Model: Deuphine
  • Rok produkcji: 1963
  • Pojemność: 845
  • Moc: 30

Renault Dauphine – Alfa Romeo Dauphine, był po segmencie A samochodów produkowany we Włoszech przez Alfa Romeo . Właściwie była to włoska wersja modelu Renault Dauphine , która rozpoczęła produkcję we Włoszech dzięki porozumieniu zawartemu w październiku 1958 roku między Régie Nationale des Usines Renault i Alfa Romeo. Samochody te były montowane w Mediolanie, z części wykonanych we Włoszech i komponentów sprowadzonych z Francji przez samą Régie Renualt. Umowa ta przewidywała produkcję we Włoszech produktów Renault, mimo że były one opatrzone godłem Anonimowej Lombardy. W 1959 roku w Portello rozpoczęto produkcję Dauphine, sprzedawanego jako Dauphine Alfa Romeo. Ciekawostką jest fakt, że samochód zawierał swoje szczególne logo (koronę delfina ), ale z napisem Alfa Romeo na górze. Poziom sprzedaży zaczął spadać w 1961 roku , od 20047 sztuk w 1960 do 19297 sprzedanych sztuk. W kolejnych latach liczba ta malała, odnotowując 11786 szt. w 1962 r. I 6347 w 1963 r . W 1964 roku hamulce tarczowe i matowa czarna deska rozdzielcza zostały włączone jako standardowe elementy, jak w modelu Renault. Mimo to sprzedano tylko 6447 sztuk, o 100 więcej niż rok wcześniej, ale daleko od tego, co zostało wyprodukowane w pierwszym roku. Liczby nadal spadały, osiągając 3120 klientów w 1965 r. I tylko 345 w 1966 r. Rok 1966 był ostatnim rokiem produkcji Dauphine Alfa Romeo, zamykając jego produkcję w wyniku szeregu konfliktów, które miały miejsce między partnerami Renault , Alfa Romeo i Fiat , w tym samym czasie, gdy zadekretowano utworzenie podatku samochodowego. Wyprodukowano 73 841szt egzemplarzy.



  • Nr katalogowy: 52
  • Marka: VW
  • Model: VW BONITO Bon
  • Rok produkcji: 1969
  • Pojemność: 1190
  • Moc: 54

Producent po raz pierwszy zaprezentował publicznie Fiberfab Bonito we wrześniu 1969 roku na targach IAA we Frankfurcie . Samochód był dobrze zaprojektowanym sportowym coupé 2 + 2-osobowym z płaską częścią przednią, niską linią pasów i kanciastą tylną częścią do rozbiórki na podwoziu i silnikiem VW Beetle . Wygląd Bonito odpowiadał powszechnym wyobrażeniom ówczesnego klasycznego samochodu sportowego. Fiberfab oferował Bonito wyłącznie jako zestaw samochodowy , jako zestaw do samodzielnego montażu. Tylko przykładowe pojazdy były gotowe do jazdy. Zwykle zestawy Bonito były transportowane pociągiem, w dużych drewnianych skrzyniach specjalnie do tego przeznaczonych. Jednak wielu klientów również samodzielnie odebrało swój zestaw Bonito. Wystarczył do tego pickup VW lub otwarta przyczepa samochodowa. Według szefa firmy, Jörgfriedera Kuhnle'a, Fiberfab wyprodukował ponad 1000 zestawów Bonito podczas dziesięcioletniego okresu budowy. Według informacji „Bonito & KitCar IG Germany”, w samych Niemczech nadal jest około 100 VW Beetles z nadwoziami Bonito. Nawet połowa z nich nie jest jeszcze sprawna lub nie ma homologacji drogowej. W 1978 roku, rok przed zakończeniem produkcji Bonito, zestaw kosztował 4490,00 marek; Ponadto było wiele akcesoriów, koszty opakowania i wysyłki oraz podatek VAT. Korpus wykonany z tworzywa sztucznego wzmocnionego włóknem szklanym został wyprodukowany ręcznie w firmie Fiberfab w procesie formowania wtryskowego. ma Fiberfab oszacowała, że kompletny montaż to około 100 godzin pracy. Potem był lakier. Bonito ważył tylko około 680 kilogramów.



  • Nr katalogowy: 57
  • Marka: Fiat
  • Model: 850 S VIGNALE Berlina
  • Rodzaj nadwozia: Coupe
  • Rok produkcji: 1965
  • Pojemność: 843
  • Moc: 37

Fiat 850 – wprowadzony do produkcji w maju 1964 r. produkowany do 1973r. Był wówczas 9-tym podstawowym modelem produkowanym przez Fiata w Turynie. Był on powiększoną wersją modelu 600, zamierzano w nim uzyskać więcej przestrzeni pasażerskiej, zwłaszcza z tyłu. Z boku Fiat 850 przypomina nieco sylwetkę samochodu sportowego tamtych lat - pochylona ku przodowi ściana czołowa maski przedniej i krótki, ucięty kufer stwarzają to wrażenie. Model ten oprócz standardowego nadwozia był produkowany w wersji coupé, spider i odmianie użytkowej Fiat 850 T. Nadwozie Spider zaprojektowane zostało przez znaną firmę nadwoziową Bertone. Fiat 850 wytwarzany był do roku 1972, kiedy zastąpił go Fiat 127. Wyprodukowano go łącznie 2 203 380 sztuk. Ponadto był on wzorem licencyjnym dla wytwarzanego w Hiszpanii modelu SEAT 850. Fiat 850 Familiare - Familiare był bokserem i nieco większym następcą Fiata 600 Multipla. Miał miejsce dla siedmiu pasażerów w trzech rzędach, odpowiednie dla grup, w tym dzieci i szczupłych dorosłych, ale jest zbyt mały, aby wygodnie pomieścić siedem typowych dorosłych. Vignale wyprodukował również bardzo ładne aerodynamiczne coupe 850. Carrozzeria Vignale była włoską firmą zajmującą się konstruowaniem nadwozi samochodowych . Pierwsze nadwozie na bazie Fiata 500 Topolino zostało wyprodukowane w 1948 roku, a następnie specjalny Fiat 1100 . Najwięcej klientów stanowiły firmy włoskie , takie jak Cisitalia , Alfa Romeo , Ferrari , Fiat , Maserati , Lancia. Vignale zaprojektował i zbudował samochody, zwykle niskobudżetowe warianty głównych samochodów produkowanych przez tych producentów samochodów. Wśród nich były 850. Vignale zostało przejęte przez De Tomaso w 1969 r.



  • Nr katalogowy: 80
  • Marka: Audi DKW
  • Model: F102
  • Rok produkcji: 1965
  • Pojemność: 1175
  • Moc: 70

DKW F102 – samochód osobowy klasy średniej produkowany przez niemiecką firmę Auto Union, następnie Volkswagen AG w latach 1964-1966. Dostępny jako 2- i 4-drzwiowy sedan. Następca samochodu Auto Union 1000. Do napędu użyto dwusuwowego silnika R3 o pojemności 1,2 litra. Moc przenoszona była na oś przednią poprzez 4-biegową, manualną, w pełni zsynchronizowaną skrzynię biegów. amochód został zastąpiony przez Audi F103. Samochód nie odniósł zakładanego sukcesu, co więcej przyczynił się do znacznych strat finansowych po stronie producenta. Stało się to głównie z powodu użytego silnika - jednostki dwusuwowe w latach 60. zaczęły być uważane za rozwiązanie przestarzałe. Volkswagen w roku 1966 postanowił dokonać radykalnych zmian produkowanego modelu. Samochód przystosowano do montażu jednostek czterosuwowych. Nowy samochód otrzymał nazwę Audi 60. F102 zaprezentowany został we wrześniu 1963, aczkolwiek produkcja dwudrzwiowego wariantu ruszyła w marcu 1964, a czterodrzwiowego - w styczniu 1965. Wyprodukowano 50 053 egzemplarzy F102.Podobnie jak jego poprzednicy, F102 był wyposażony w najnowocześniejszy trzycylindrowy, dwusuwowy silnik rzędowy (wówczas) . Mieszanka dwusuwowa została wygenerowana przez nowy „system świeżego oleju” opracowany wspólnie z firmą Bosch , który automatycznie miesza smar z benzyną z oddzielnego zbiornika oleju w komorze silnika, co powinno uprościć tankowanie i zmniejszyć zużycie oleju. Kierowca mógł zatankować czystą benzynę bez dodatku oleju.



  • Nr katalogowy: 99
  • Marka: Audi
  • Model: 75/60L
  • Rok produkcji: 1972
  • Pojemność: 1496
  • Moc: 75

Audi 60 − samochód osobowy klasy średniej produkowany przez niemiecką markę Audi w latach 1965 - 1972. Dostępny jako 2- i 4-drzwiowy sedan oraz 3-drzwiowe kombi. Zastąpił on nieudany model DKW F102. Do napędu użyto nowych czterosuwowych silników R4 o pojemnościach: 1,5, 1,7 oraz 1,8 litra. Moc przenoszona była na oś przednią poprzez 4-biegową manualną skrzynię biegów. Samochód został zastąpiony przez model 80 B1. Wyprodukowano 416 853 egzemplarze modelu (389 361 sedanów i 27 492 kombi). Pierwszy model został wprowadzony na rynek po prostu jako Audi, dopiero później przemianowano go na Audi 72 (liczba 72 oznacza nominalną moc). Mocniejsze Audi 80 oraz Audi Super 90 pojawiły się na rynku w 1966 roku. W 1968 r. pojawienie się słabszego Audi 60 pozwoliło Audi na skompletowanie gamy silnikowej. Silniki serii F103 zostały opracowane wspólnie z przedsiębiorstwem Daimler-Benz, które było w tym czasie właścicielem Auto Union (od 1958 do 1964). Samochody były wyposażone w czterobiegową, manualną skrzynię biegów. Zastosowano hamulce tarczowe z przodu, co było wciąż rzadko spotykane w autach średniej wielkości na rynku samochodów osobowych w tym czasie. Na tylnej osi zamontowano tradycyjne hamulce bębnowe. Na początku lat 60. koncern Auto Union był w odwrocie, jeśli chodzi o liczbę sprzedanych samochodów. Audi F103 odniósł względny sukces w porównaniu z ostatnim modelem Auto Union. W lipcu 1967 r. zanotowano sprzedaż stutysięcznego auta marki Audi. Produkcja modelu F103 w tym czasie dochodziła do 40 tys. egzemplarzy rocznie. Audi 60 powstało 216 988 szt.



  • Nr katalogowy: 85
  • Marka: Wartburg
  • Model: 311/312
  • Rok produkcji: 1965
  • Pojemność: 992
  • Moc: 45

Wartburg – rodzina samochodów osobowych i dostawczych produkowanych w latach 1955–1991 przez fabrykę VEB Automobilwerk Eisenach w dawnej Niemieckiej Republice Demokratycznej. Po II wojnie światowej, w wyniku podziału Niemiec, koncern BMW utracił swoją główną wytwórnię samochodów w Eisenach – znalazła się ona na terenie wschodnich landów. „Nowi właściciele” początkowo kontynuowali produkcję przedwojennych aut BMW pod marką EMW (potem IFA). Wersje z lat 1955–1989 napędzane były za pomocą dwusuwowego silnika R3, dopiero od października 1988 roku montowano nowocześniejszą jednostkę czterosuwową konstrukcji Volkswagena. 1 stycznia 2015 roku w Niemczech zarejestrowane były 7244 Wartburgi. Nazwa pochodziła od zamku Wartburg znajdującego się na wzgórzach niedaleko fabryki. Produkcję modelu rozpoczęto w Eisenach, gdzie od 1953 roku wytwarzano jedynie samochód IFA F9, na którym Wartburg oparty był pod względem technicznym. Wartburg 1000 występował w wielu wersjach nadwoziowych: 4‑drzwiowy sedan, 3‑drzwiowe kombi, 5‑drzwiowe kombi – Camping, pick-up, kabriolet, coupé oraz Sport (zwanej 313). W 1957 powstał prototyp nowej jednostki napędowej dla Wartburga – nowoczesnego silnika B4 o pojemności 1,1 l, generującego 45 KM. Projekt został jednak zarzucony. Modelem 311 Niemcy startowali w wielu europejskich i krajowych rajdach – np. Internationale Rallye Wartburg. W 1961 roku rozpoczęto produkcję seryjną samochodu dostawczego Barkas B1000, skonstruowanego z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych i jednostki napędowej Wartburga 311.



  • Nr katalogowy: 87
  • Marka: Saab
  • Model: 99L
  • Rok produkcji: 1987
  • Pojemność: 1985
  • Moc: 100

Saab pojazd klasy średniej. produkowany przez szwedzką markę Saab w latach 1968 - 1984. Pierwszy masowo produkowany pojazd wyposażony w turbosprężarkę. 2.04. 1965 roku podjęto decyzję o rozpoczęciu prac nad nowym samochodem klasy średniej, który docelowo zastąpić miał model 96. Prace projektowe zostały oznaczone kryptonimem "Gudmund", gdyż 2 .04 w Szwecji obchodzi się imieniny Gudmunda. W 1966 roku zaprezentowano prototyp nazwany "Paddan" (tłumaczenie oznacza ropuchę). Było to podwozie z mechanizmami przyszłego modelu 99 ale z nadwoziem przypominającym model 96. W rzeczywistości pojazd był dłuższy i szerszy, a pojazdy testowano wyłącznie w nocy. Późniejszy prototyp zaprezentowany w tym samym roku nazwano "Daihatsu". Było to auto o docelowym kształcie, które nazwą miało na celu zmylić prasę oraz konkurencję. Testy wytrzymałościowe prototypów przeprowadzone zostały w starym hangarze lotniczym. Był to ostatni pojazd marki, którego stylizację opracował Sixten Sason. Saab jako firma lotnicza opracowując model 99 postawiła przy projektowaniu karoserii na aerodynamikę. Saab 99 został zaprojektowany z myślą o zapewnieniu jak najlepszej ochrony podczas zderzeń i dachowania. Dowodem solidności konstrukcji jest przeprowadzony test polegający na zrzuceniu samochodu kołami do góry z wysokości około dwóch metrów, który zakończył się utrzymaniem linii dachu. W 1971 roku samochód jako pierwszy na świecie został wyposażony w zderzaki pochłaniające siłę uderzenia przy prędkości do 8 km/h oraz podgrzewane przednie fotele. W firmie Valmet Automotive w latach 1969 - 1984 powstało 191 049 sztuk Saabów 99. Łącznie z fabryką w Szwecji powstało 588 643 sztuk.



  • Nr katalogowy: 101
  • Marka: Barkas
  • Model: 1000 B1000
  • Rok produkcji: 1974
  • Pojemność: 992
  • Moc: 46

Barkas B1000 – samochód dostawczy i mikrobus produkowany w latach 1961–1991 we wchodzących w skład zjednoczenia IFA zakładach VEB Barkas-Werke Karl-Marx-Stadt (obecnie Chemnitz) w byłej NRD. Jedyny samochód tej klasy produkowany w NRD. Pod koniec lat 50. w NRD podjęto prace nad konstrukcją nowego samochodu dostawczego Barkas B1000 w celu zastąpienia produkowanego w latach 1954–1961 modelu Barkas/Framo V 901/2. Nowy model wprowadził nowoczesne rozwiązania konstrukcyjne, w tym wagonowe nadwozie, a skonstruowany został z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych samochodu osobowego Wartburg 311. Również z tego modelu zastosowano jednostkę napędową, przeznaczoną do napędu Barkasa B1000. Był to początkowo trzycylindrowy, dwusuwowy silnik benzynowy typu AWE 311 o pojemności skokowej 900 cm³ i mocy 43 KM. Jednostka napędowa zblokowana została z 4-biegową manualną skrzynią biegów. uż w 1961 roku zastąpiono go przez zmodernizowany dwusuwowy silnik Wartburga 312 typu AWE 312. o pojemności skokowej zwiększonej do 992 cm³, osiągający moc maksymalną 46 KM. Pierwszy prototyp pojazdu w wersji furgon powstał w 1956 roku. Zbudowano ogółem 39 pojazdów serii zerowej (oznaczonych L1). Jesienią 1989 roku w Lipsku został zaprezentowany model B1000-1, który został wyposażony w czterosuwowy silnik typu BM 880 produkowany na licencji przedsiębiorstwa Volkswagen. Jednostka o pojemności skokowej 1272 cm³ i mocy 58 KM, stosowana była również w samochodzie Wartburg 1.3. Przez 30 lat wyprodukowano łącznie 175 740 egzemplarzy modelu B1000 i 1961 B1000-1.



  • Nr katalogowy: 103
  • Marka: Renault
  • Model: Furgonnette
  • Rok produkcji: 1946
  • Pojemność: 845
  • Moc: 24

Renault juvaquatre jest samochód z francuskiego producenta samochodów Renault , produkowany między 1937 i 1960 roku. Louis Renault miał raczej elitarną wizję samochodu w połowie lat trzydziestych XX wieku, kiedy prawdziwa demokratyzacja nabierała coraz większego znaczenia. Niechętnie postanawia zgodzić się na uruchomienie projektu niewielkiego niedrogiego wagonu 6CV, którego pracownicy obiecali mu wspaniałą przyszłość w tym szybko zmieniającym się okresie. Rzeczywiście, sytuacja polityczna i społeczna połowy lat trzydziestych XX wieku w Europie była co najmniej napięta: kraje Starego Kontynentu z pewnym niepokojem patrzyły na wolę niektórych przywódców, aby poszerzyć swoje „przestrzenie życiowe”, za czym opowiadał się Adolf Hitler. To właśnie podczas pokazu w 1935 roku Louis Renault zauważył na stoisku Opla, samochód, który zrobi na nim duże wrażenie, Opel Olympia. Podziwiał sposób, w jaki przednie reflektory są zintegrowane z przednią częścią. Renault, które do tej pory składało swoją gamę głównie z modeli klasy średniej, wyższej i luksusowej, wraz z Juvaquatre, miało wprowadzić swój pierwszy model z niższej półki. Jego następcą będzie Renault 4 L. Ciekawostka : W nadwoziu znajdują się np. Dwa otwory wentylacyjne, umożliwiające wentylację stóp kierowcy i pasażera z przodu, Do jazdy w zimnie zimą wystarczy naciągnąć pierścień pod deską rozdzielczą, aby rozwinąć ekran z pewnej odległości przed chłodnicą; ten ekran, zamontowany na szpuli, można złożyć na żądanie, gdy silnik jest gorący. W całej produkcji w drzwiach kierowcy nigdy nie było zamka na kluczyk.



  • Nr katalogowy: 72
  • Marka: Wartburg
  • Model: 311
  • Rok produkcji: 1961
  • Pojemność: 900
  • Moc: 37

Wartburg – rodzina samochodów osobowych i dostawczych produkowanych w latach 1955–1991 przez fabrykę VEB Automobilwerk Eisenach w dawnej Niemieckiej Republice Demokratycznej. Po II wojnie światowej, w wyniku podziału Niemiec, koncern BMW utracił swoją główną wytwórnię samochodów w Eisenach – znalazła się ona na terenie wschodnich landów. „Nowi właściciele” początkowo kontynuowali produkcję przedwojennych aut BMW pod marką EMW (potem IFA). Wersje z lat 1955–1989 napędzane były za pomocą dwusuwowego silnika R3, dopiero od października 1988 roku montowano nowocześniejszą jednostkę czterosuwową konstrukcji Volkswagena. 1 stycznia 2015 roku w Niemczech zarejestrowane były 7244 Wartburgi. Nazwa pochodziła od zamku Wartburg znajdującego się na wzgórzach niedaleko fabryki. Produkcję modelu rozpoczęto w Eisenach, gdzie od 1953 roku wytwarzano jedynie samochód IFA F9, na którym Wartburg oparty był pod względem technicznym. Wartburg 1000 występował w wielu wersjach nadwoziowych: 4‑drzwiowy sedan, 3‑drzwiowe kombi, 5‑drzwiowe kombi – Camping, pick-up, kabriolet, coupé oraz Sport (zwanej 313). W 1957 powstał prototyp nowej jednostki napędowej dla Wartburga – nowoczesnego silnika B4 o pojemności 1,1 l, generującego 45 KM. Projekt został jednak zarzucony. Modelem 311 Niemcy startowali w wielu europejskich i krajowych rajdach – np. Internationale Rallye Wartburg. W 1961 roku rozpoczęto produkcję seryjną samochodu dostawczego Barkas B1000, skonstruowanego z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych i jednostki napędowej Wartburga 311.



  • Nr katalogowy: 34
  • Marka: BMW
  • Model: 600
  • Rok produkcji: 1957
  • Pojemność: 582
  • Moc: 19

BMW 600 to czteromiejscowy microcar wyprodukowany przez niemieckiego automaker BMW od połowy 1957 do listopada 1959 roku częściowo oparty na BMW Isetta dwumiejscowego, to był pierwszy powojenny czteromiejscowy BMW. Nie był to sukces sprzedażowy, ale zapoczątkował proces projektowania jego bardziej udanego następcy, BMW 700 . BMW musiało rozszerzyć gamę modeli, ale nie miało środków, aby opracować nowy samochód z nowym silnikiem. Dlatego wykorzystał Isettę jako punkt wyjścia dla nowego czteromiejscowego samochodu. W rezultacie 600 wykorzystał przednie zawieszenie i przednie drzwi Isetta. Potrzeba przewożenia czterech osób wymagała dłuższej ramy, innego tylnego zawieszenia i większego silnika. Zrobiono nową ramę obwodową, wykorzystując podłużnice o przekroju skrzynkowym i poprzeczki z prostych rur. ylne zawieszenie było niezależną konstrukcją wahacza wleczonego ; był to pierwszy raz, kiedy BMW użyło tego systemu. Model 600 był napędzany przez silnik typu flat-twin o pojemności 582 cm3. Ten silnik, który dostarczał 19,5 KM (14,5 kW) przy 4500 obrotach na minutę, był zamontowany za tylnymi kołami. Czterobiegowa manualna skrzynia biegów była standardem. 600 miał prędkość maksymalną około 100 km / h. Dane dotyczące sprzedaży 600 nie spełniły oczekiwań BMW. Podczas produkcji od sierpnia 1957 do 1959 zbudowano około 35 000 egzemplarzy. Przypisuje się to konkurencji z bardziej konwencjonalnymi samochodami, w tym Volkswagenem Beetle. Kolejną spuścizną modelu 600 było niezależne tylne zawieszenie z wahaczami wahliwymi. Było to pierwsze zastosowanie tego układu zawieszenia przez BMW i, z wyjątkiem BMW M1.



  • Nr katalogowy: 26
  • Marka: Fiat
  • Model: 125P 1500 MR 75
  • Rok produkcji: 1976
  • Pojemność: 1481
  • Moc: 75

Polski Fiat 125p – samochód osobowy klasy średniej, produkowany w Polsce w FSO w Warszawie od 1967 do 1991 roku na podstawie licencji włoskiej firmy FIAT. Po wygaśnięciu licencji w 1983 roku nazwę zmieniono na FSO 125p. Spotykane są też oznaczenia FSO 1300/1500. Potocznie nazywany Dużym Fiatem. Samochód został wprowadzony jako następca dla Warszawy 223/224. Konstrukcyjnie był połączeniem włoskich modeli: Fiat 125 i starszego 1300/1500. Produkcję rozpoczęto 28 listopada 1967. Napęd stanowiły benzynowe silniki R4 OHV o pojemności 1,3 i 1,5 litra, w późniejszym czasie dodatkowo przejęto gamę jednostek napędowych z Poloneza. Powstały także krótkie serie z silnikami wysokoprężnymi i benzynowymi DOHC. w 1972 roku do oferty dołączyła wersja kombi, trzy lata później pick-up. Przez cały okres polskiej produkcji przeprowadzane były liczne modernizacje modelu, najbardziej widoczna z nich przygotowana została dla rocznika 1975, zmieniono wówczas znacznie wygląd nadwozia i kabiny pasażerskiej. W roku 1978 pojawił się jego następca – Polonez, oba modele produkowane były jednak równocześnie aż do zakończenia produkcji modelu 125p 29 czerwca 1991 roku. Łącznie powstało 1 445 699 egzemplarzy modelu, z czego 586 376 trafiło na eksport. Logotyp opracował ok. 1975 Roman Duszek. W roku 1975 przeprowadzono największą zmianę w historii modelu, nowa wersja została nazwana MR’75. W 1976 roku wyprodukowano 101 050 sztuk modelu. Od roku 1977 rozpoczęło się stopniowe zubażanie samochodów opuszczających fabrykę i spadek ich jakości. W roku 1978 wprowadzono do produkcji Poloneza, następcę modelu 125p.



  • Nr katalogowy: 13
  • Marka: Mercedes
  • Model: W140CL
  • Rodzaj nadwozia: Coupe
  • Rok produkcji: 1995
  • Pojemność: 4196
  • Moc: 279

Mercedes-Benz klasy S − samochód osobowy klasy luksusowej produkowany pod niemiecką marką Mercedes-Benz od 1972 roku. Od 2020 roku produkowana jest siódma generacja modelu. Mercedes-Benz klasy S I został zaprezentowany po raz pierwszy we wrześniu 1972 roku. Mercedes-Benz klasy S II został zaprezentowany po raz pierwszy w 1979 roku. Mercedes-Benz klasy S III został zaprezentowany po raz pierwszy w 1991 roku. Produkcję Mercedesa klasy S oznaczonego kodem fabrycznym W140 rozpoczęto w 1991 roku. Prace projektowe i konstrukcyjne kosztowały ok. 1 miliarda USD. Produkcję limuzyny zakończono w 1998 roku. Do dziś jest to jedno z aut o najlepiej wyciszonym wnętrzu i o bardzo wysokim komforcie jazdy. W tym modelu zastosowano wiele ciekawostek technicznych i unikatowych rozwiązań. Przykładem mogą być podwójne boczne szyby, samoczynne domykanie klapy bagażnika i drzwi, utwardzenie zawieszenia i zmiany charakterystyki wspomagania kierownicy po przekroczeniu 160 km/h. Mercedes W140 do dzisiaj odznacza się bardzo przestronnym wnętrzem, doskonałą jakością wykonania, bogatym wyposażeniem, wspaniałym komfortem jazdy i dobrymi osiągami. Produkcja W140 osiągnęła 432 732 z 406 710 sedanami i 26 022 coupé.



  • Nr katalogowy: 15
  • Marka: Mazda
  • Model: 1300
  • Rok produkcji: 1975
  • Pojemność: 1272
  • Moc: 62

Mazda Familia to mały samochód rodzinny lub samochód kompaktowy, który został wyprodukowany przez Mazdę w latach 1964 i 2003 i sprzedawany w kilku wersjach nadwozia. Plany motoryzacyjne Mazdy na początku lat sześćdziesiątych obejmowały rozwój wraz z japońską gospodarką. Pierwsza produkcja Familia, stylizowana przez młodego Giorgetto Giugiaro podczas pracy w Carrozzeria Bertone, ukazała się w październiku 1963 roku. Familia Presto ( FA3 ) z września 1973 roku była zaktualizowaną wersją drugiej generacji Mazdy Familia, z nieco szerszym nadwoziem i przerobioną konstrukcją z przodu iz tyłu. Zmiany te dotyczyły tylko sedanów i coupé, przy czym furgonetka i ciężarówki zachowały oryginalne nadwozie. Opracowany w celu spełnienia nowych, bardziej rygorystycznych norm emisji na rynku krajowym, Presto posiadał silnik TC o pojemności 1272 cm3. Rotary Coupé zostało wycofane i zastąpione przez większy model RX-3 / Savanna oparty na Grand Familii. Produkcja Familii drugiej generacji zakończyła się w styczniu 1977 r., Ale dopiero w lutym 1976 r. Odbył się kolejny niewielki lifting i oczyszczanie spalin. Następne generacja rozpoczeły i nosiły nazwę Mazda 323.



  • Nr katalogowy: 64
  • Marka: Citroen
  • Model: GSA Special
  • Rok produkcji: 1982
  • Pojemność: 1299
  • Moc: 64

Citroën GS/GSA – samochód osobowy produkowany w latach 1970-1986 przez francuską firmę Citroën, najmniejszy model tej firmy z zawieszeniem hydropneumatycznym. Model GS jest bezpośrednim protoplastą BX-a i późniejszej Xantii. Przedstawiony został w sierpniu 1970 roku i został uznany za "Samochód Roku 1971. Powstał jako połączenie koncepcji modeli 2CV i DS. Z DS wzięto wypróbowane hydropneumatyczne zawieszenie. Silnik tego modelu to typowy, chłodzony powietrzem, boxer o 4 cylindrach położonych poziomo, dwa wałki rozrządu - po jednym dla każdej pary cylindrów - napędzane oddzielnymi paskami zębatymi. Kadłub, głowicę i cylindry wykonano ze stopów lekkich. Pierwszy silnik miał pojemność 1015 cm³. Od sierpnia 1972 roku stosowano również silnik o pojemności 1222 cm³, noszący oznaczenie GS 1220. W 1977 roku zamiast silnika o pojemności 1015 cm³ zastosowano boxer o wydłużonym skoku tłoków i pojemności 1129 cm³. Jesienią 1979 w modelu GSA.X3 zastosowano silnik typu boxer o pojemności 1299 cm³ i mocy maksymalnej 48 kW (65 KM). Od września 1973 do 1975 roku produkowano model GS Birotor wyposażony w silnik Wankla o pojemności 995 cm³ i mocy maksymalnej 78,7 kW (107 KM). W GS połączono hydraulikę zawieszenia z hamulcami - wspólny był regulator, pompa wysokiego ciśnienia i akumulator ciśnienia. Rozwiązanie to było później stosowane m.in. w BX-ie. Był to najmniejszy samochód na świecie, który posiadał ten rodzaj zawieszenia. W ciągu pierwszych 10 lat produkcji powstało 2 miliony samochodów serii Citroën GS/GSA.



  • Nr katalogowy: 69
  • Marka: Ford
  • Model: Escort MK IV
  • Rok produkcji: 1987
  • Pojemność: 1296
  • Moc: 58

Ford Escort – samochód klasy kompaktowej produkowany przez amerykańską markę Ford w latach 1967 – 2004. Ford Escort I został zaprezentowany po raz pierwszy w 1967 roku. Ford Escort II zaprezentowany został po raz pierwszy w 1974 roku. Ford Escort III został zaprezentowany po raz pierwszy w 1980 roku. Ford Escort IV została zaprezentowana po raz pierwszy w 1986 roku. Opracowując czwartą generację europejskiego Forda Escorta, producent zdecydował się gruntownie zmodernizować poprzednika, poddając go de facto jedynie obszernej restylizacji[. Przyniosła ona bardziej aerodynamiczne proporcje i łagodniejsze linie. Z przodu pojawiła się znaznie mniejsza atrapa chłodnicy z logo umieszczonym tym razem na masce, a także przemodelowany kształt reflektorów. Tylną część nadwozia zdobiły tym razem lampy o gładszej strukturze, a na nadwoziu po raz pierwszy zamontowano większe, plastikowe zderzaki[. Zmiany wizualne w mniejszym stopniu objęły wersje nadwoziowe kombi oraz kabriolet, w których tylna część nadwozia zachowała taki sam wygląd, co w przypadku poprzedniej, trzeciej generacji, będącej modelem przed restylizacją. Podobnie jak poprzednio, wersja dostawcza nosiła na większości rynków Europy nazwę 'Express[. Pod kątem technicznym, pod maską pojawiła się nowa jednostka napędowa o pojemności 1.4 l. W 1989 roku w aucie zamontowano nowy silnik Diesla o pojemności 1.8 l. Do innych zmian należało zastąpienie modelu XR3 z układem gaźnikowym, przez model XR3i, w którym zastosowano wtrysk paliwa w systemie K-Jetronic. Podobnie jak w przypadku poprzednika, Escort IV w wersji sedan produkowany był pod oddzielną nazwą Orion.



  • Nr katalogowy: 50
  • Marka: Porsche
  • Model: 928
  • Rok produkcji: 1978
  • Pojemność: 4474
  • Moc: 240

Porsche 928 – sportowy samochód produkowany przez Porsche w latach 1977-1995. W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1978 zajął 1 pozycję. Prace nad projektem rozpoczęto w 1971 roku. Według założeń, firma chciała wprowadzić paletę trzech aut, obejmującą modele z silnikami czterocylindrowymi (opracowywane równolegle z 928 Porsche 924), sześciocylindrowymi (następca modelu 911) i ośmiocylindrowymi, czyli właśnie model 928. Jednak powodzenie modelu 911 spowodowało, że zrezygnowano wówczas z nowego modelu. Przy projektowaniu 928 nie obyło się bez problemów. Po wstawieniu pierwszego prototypu na hamownię, po pół godzinie pękł blok silnika. Jednak późniejszy etap prac przebiegał mniej problemowo. Konstrukcja jak na owe czasy była nowoczesna. Silnik umieszczono z przodu a skrzynię biegów na tylnej osi dla lepszego rozłożenia masy pomiędzy (układ transaxle). W 1975 roku przerwano prace nad tym autem m.in. ze względu na kryzys paliwowy, by rok później zaaprobować projekt. W 1977 roku zaprezentowano go na salonie w Genewie, a następnie rozpoczęto sprzedaż. Został wybrany samochodem roku 1978. W 1980 roku pojawiła się wersja 928 S, wyposażona w silnik V8 4,7 l z wtryskiem paliwa (moc 300 KM). Przez cały okres produkcji Porsche 928 przeszło jedną znaczną zmianę nadwozia w 1987 roku. W 1995 roku, po osiemnastu latach produkcji, ze względu na słabnące zainteresowanie klientów, model 928 wycofano z produkcji.



  • Nr katalogowy: 96
  • Marka: Motoguzi
  • Model: Frughino
  • Rok produkcji: 1985
  • Pojemność: 50
  • Moc: 3

Motocykl (czasami nazywany mototriciclo ) jest trój kołowy pojazd, którego przednia lub tylna część na ogół pochodzi z motocykla lub motorowerów podczas gdy w przeciwległej części składa się z powierzchni ładunkowej lub zamknięty przedział na transport towarów. W tym ostatnim przypadku, trzy-Wheeler jest również nazywany motorowy van . We Włoszech trójkołowce o wyporności do 50 cm³ , zwane w handlu cyklowozami , są podobne do motorowerów i dlatego mogą być prowadzone w wieku 14 lat z prawem jazdy AM; pojazdy trójkołowe o wyporności do 499 centymetrów sześciennych nie mogą poruszać się po autostradach i głównych drogach podmiejskich. Pierwsze pojazdy tego typu, które wiemy, zostały wykonane w Danii pod koniec XIX wieku , wyposażony w napęd elektryczny , podczas gdy pierwsza przemysłowo produkowany motocykl pochodzi z motocykli przypisuje się do amerykańskiego producenta indyjskiego , który w 1908 roku , zbudowany mała furgonetka z trzema kołami, wykorzystująca tył swojego pojedynczego cylindra o pojemności 500 cm³ i umieszczona z przodu. Model szybko został przyjęty przez wielu ulicznych sprzedawców hot dogów i lodów. W sektorze pojazdów trójkołowych włoska produkcja była z pewnością największa i najbardziej znacząca. Wynika to z wielkiej konstruktywnej prostoty, ekonomii użytkowania, a tym bardziej ze szczególnego ukształtowania urbanistycznego wielu zamieszkałych ośrodków regionu Belpaese, które zgodnie z pierwotnym średniowiecznym układem charakteryzują się często wąskimi i krętymi uliczkami, na których wymiary i zwrotność trójkołowca są szczególnie przydatne.



  • Nr katalogowy: 47
  • Marka: Saab
  • Model: 900
  • Rok produkcji: 1986
  • Pojemność: 1998
  • Moc: 100

Saab 900 – samochód klasy średniej produkowany przez szwedzkiego Saaba w latach 1978–1998. Saab 900 I został zaprezentowany w 1978 roku. Konstrukcyjnie samochód bazował na modelu 99. Do produkcji wprowadzono dwu i czterodrzwiowego sedana oraz trzy i pięciodrzwiowego hatchbacka. W 1981 roku zbudowano najprawdopodobniej w dwóch egzemplarzach prototyp wersji kombi pod nazwą 900 Safari Wagon. Podczas targów we Frankfurcie w 1984 roku zaprezentowano prototyp Saaba 900 Turbo 16V w wersji cabrio, którą do produkcji wprowadzono w 1986 roku. Na początku 1985 roku Rolf Nilsson zwrócił się do wytwórni pojazdów niestandardowych w Nyköping z prośbą stworzenia specjalnie dla Niego na bazie modelu cabrio wersji targa. Pojazd otrzymał składany, miękki dach. Poza zmienionym nadwoziem pojazd był całkowicie seryjny. W 1987 roku auto przeszło face lifting. Zmieniono m.in. przednie reflektory oraz atrapę chłodnicy i zderzaki. Samochód w Polsce jest znany również pod przydomkiem krokodyl. Saab 900 był pierwszym seryjnie produkowanym w Europie pojazdem z benzynowym silnikiem turbo. Wyprodukowano 908 817 egzemplarzy. Pierwsze wersje turbo pojawiły się wraz z zaprezentowaniem następcy modelu 99. Modele 900 z motorem turbo zaczęto wytwarzać pod koniec 1979 roku. Gdy zaprezentowano pierwsze modele były one jednymi z najszybszych samochodów na rynku. Deklasowały takie pojazdy jak BMW serii 5, który był wzorem prowadzenia i osiągów. Model nie był nigdy oferowany w polskiej sieci dealerskiej. Pojazdem w latach 1981–1983 poruszał się Agent 007 James Bond w książkach autorstwa Johna Gardnera.



  • Nr katalogowy: 75
  • Marka: Simca Aronde
  • Model: P60
  • Rok produkcji: 1960
  • Pojemność: 1290
  • Moc: 57

Simca Aronde – to francuski samochód osobowy średniej klasy produkowany przez Simca w latach 1951-64. Łącznie powstało około 1,4 mln sztuk. Karoserię, inspirowaną wzorcami amerykańskimi, zaprojektował René Dumas. Pierwsze egzemplarze zostały sprzedane wybranym klientom na wiosnę 1951, a właściwa premiera auta miała miejsce jesienią 1951 podczas salonu w Paryżu. Simca Aronde ustanowiła pięć rekordów międzynarodowych na torze w Montlhéry w sierpniu 1952 podczas serii przejazdów (razem ponad 50 000 km) z przeciętną prędkością 117 km/h. Napędzana była zmodernizowanym silnikiem 1221 cm³ i mocy 45 KM pochodzącym z modelu Simca 8. Wersja Aronde 9 produkowana była do 1955. W miejsce wycofanego modelu Aronde 9 wprowadzono Aronde 90A. W modelu tym dokonano modernizacji nadwozia. Zmieniono m.in. przednią atrapę. Aronde 90A otrzymała również zmodernizowany silnik o pojemności 1290 cm³ o nazwie Flash. Silnik ten osiągał moc 48 KM. Simca Aronde A90 została wycofana z produkcji w 1959. Model ten importowany był do Polski. Simca Aronde P60 zastąpiła wycofaną Aronde 90A. Liczba 60 w nazwie odnosiła się do lat 60., natomiast P oznaczała słowo Personnalisée czyli możliwość personalizacji - wyboru spośród 17 kolorów nadwozia. Była to praktyka stosowana w USA, we Francji stanowiła jednak nowość, dlatego reklama głosiła, że "Simca wnosi kolor w wasze życie". Premiera auta miała jesienią 1958 podczas salonu w Paryżu. Nowy model promowała m.in. Annie Girardot. W porównaniu do poprzednika powiększono przednią atrapę oraz zmieniono tylne reflektory. Aronde P60 produkowana była w kilku wersjach nadwozia aż do 1964 roku, kiedy zastąpiła ją Simca 1300/1500.



  • Nr katalogowy: 18
  • Marka: VW
  • Model: K70 L
  • Rok produkcji: 1971
  • Pojemność: 1605
  • Moc: 90

Volkswagen K70 − samochód osobowy klasy średniej produkowany przez niemiecki koncern Volkswagen AG w latach 1970 - 1975. Pierwszy pojazd koncernu wyposażony seryjnie w przedni napęd. Geneza powstania modelu wiąże się z funkcjonowaniem marki NSU Motorenwerke, która pod koniec lat 60. pracowała nad mniejszym modelem zaprezentowanego w 1967 roku modelu NSU Ro 80 wyposażonego w silnik Wankla[1]. Projekt oznaczony został symbolem K70. W 1969 roku Volkswagen AG przejął ostatecznie NSU oraz Audi i stworzył Audi NSU Auto Union AG. W tym samym roku podczas targów motoryzacyjnych w Genewie zaprezentowany został model K70 sygnowany logo NSU. Na tych samych targach motoryzacyjnych zaprezentowane zostało Audi 100, które według kierownictwa koncernu konkurować miało z modelem K70 dlatego postanowiono odłożyć projekt w czasie i ostatecznie rozpocząć produkcję pojazdu jako Volkswagen jesienią 1970 roku. Auto stało się przełomowym modelem koncernu, gdyż wyposażone zostało w umieszczony z przodu silnik spalinowy chłodzony cieczą. Samochód wyposażony został w czterocylindrowy silnik benzynowy pochodzący z NSU 1200 o mocy 75 KM. Dwugaźnikowa wersja silnika otrzymała moc 90 KM. W 1972 roku auto przeszło delikatną modernizację nadwozia. Kanciaste reflektory zastąpione zostały podwójnymi i okrągłymi. W tym samym roku do produkcji wprowadzono następcę - model Passat B1. Produkcję pojazdu kontynuowano jednak do lutego 1975 roku. Łącznie wyprodukowanych zostało 210 082 egzemplarzy.



  • Nr katalogowy: 93
  • Marka: Audi
  • Model: 60
  • Rok produkcji: 1970
  • Pojemność: 1496
  • Moc: 65

Audi 60 − samochód osobowy klasy średniej produkowany przez niemiecką markę Audi w latach 1965 - 1972. Dostępny jako 2- i 4-drzwiowy sedan oraz 3-drzwiowe kombi. Zastąpił on nieudany model DKW F102. Do napędu użyto nowych czterosuwowych silników R4 o pojemnościach: 1,5, 1,7 oraz 1,8 litra. Moc przenoszona była na oś przednią poprzez 4-biegową manualną skrzynię biegów. Samochód został zastąpiony przez model 80 B1. Wyprodukowano 416 853 egzemplarze modelu (389 361 sedanów i 27 492 kombi). Pierwszy model został wprowadzony na rynek po prostu jako Audi, dopiero później przemianowano go na Audi 72 (liczba 72 oznacza nominalną moc). Mocniejsze Audi 80 oraz Audi Super 90 pojawiły się na rynku w 1966 roku. W 1968 r. pojawienie się słabszego Audi 60 pozwoliło Audi na skompletowanie gamy silnikowej. Silniki serii F103 zostały opracowane wspólnie z przedsiębiorstwem Daimler-Benz, które było w tym czasie właścicielem Auto Union (od 1958 do 1964). Samochody były wyposażone w czterobiegową, manualną skrzynię biegów. Zastosowano hamulce tarczowe z przodu, co było wciąż rzadko spotykane w autach średniej wielkości na rynku samochodów osobowych w tym czasie. Na tylnej osi zamontowano tradycyjne hamulce bębnowe. Na początku lat 60. koncern Auto Union był w odwrocie, jeśli chodzi o liczbę sprzedanych samochodów. Audi F103 odniósł względny sukces w porównaniu z ostatnim modelem Auto Union. W lipcu 1967 r. zanotowano sprzedaż stutysięcznego auta marki Audi. Produkcja modelu F103 w tym czasie dochodziła do 40 tys. egzemplarzy rocznie. Audi 60 powstało 216 988 szt.



  • Nr katalogowy: 91
  • Marka: Wartburg
  • Model: 353W
  • Rok produkcji: 1979
  • Pojemność: 992
  • Moc: 49

Wartburg – rodzina samochodów osobowych i dostawczych produkowanych w latach 1955–1991 przez fabrykę VEB Automobilwerk Eisenach w dawnej Niemieckiej Republice Demokratycznej. Po II wojnie światowej, w wyniku podziału Niemiec, koncern BMW utracił swoją główną wytwórnię samochodów w Eisenach – znalazła się ona na terenie wschodnich landów. „Nowi właściciele” początkowo kontynuowali produkcję przedwojenny aut BMW pod marką EMW (potem IFA). Wersje z lat 1955–1989 napędzane były za pomocą dwusuwowego silnika R3, dopiero od października 1988 roku montowano nowocześniejszą jednostkę czterosuwową konstrukcji Volkswagena. 1 stycznia 2015 roku w Niemczech zarejestrowane były 7244 Wartburg. Produkcję pierwszego pojazdu w fabryce w Eisenach, Wartburga, rozpoczęto w 1898 roku na licencji francuskiego Decauville, Był to nieduży pojazd napędzany czterosuwowym silnikiem o pojemności 0,8 l. W 1928 roku fabryka zostaje wykupiona przez BMW, po II wojnie światowej trafiła w ręce sowieckie, zaś w 1952 roku została upaństwowiona. W 1966 pojawił się następca „312” – Wartburg 353. Przez pierwsze lata produkcji model nazywany był przez wytwórnie w NRD jako „Der neue 1000”, oznaczenie 353 zaczęto stosować dopiero po jakimś czasie. Elementy podwozia w stosunku do Wartburga 312 zostały niezmienione, nowością było kanciaste nadwozie, zaprojektowane zgodnie z panującymi wówczas trendami przez Claussa Dietela.



  • Nr katalogowy: 56
  • Marka: Marta Simca
  • Model: Bagheera
  • Rok produkcji: 1978
  • Pojemność: 1294
  • Moc: 84

Matra Bagheera – trzymiejscowy samochód sportowy, produkowany przez francuską firmę Matra w latach 1973-1980. Samochód został opracowany w firmie Matra we współpracy z koncernem Chrysler France, zajmującym się sprzedażą samochodów Matra, do którego należała m.in. firma Simca, dlatego sprzedawany był także pod nazwą Matra-Simca Bagheera. Nazwa samochodu pochodziła od imienia czarnej pantery z książki Księga dżungli i podkreślała sportowy charakter Samochód wyróżniał się bardzo nietypowym układem z trzema siedzeniami w jednym rzędzie – indywidualne siedzenia pasażerów po prawej stronie były połączone, ze wspólnym szkieletem, siedzenie kierowcy znajdowało się po lewej[. 56. Nadwozie Bagheery było wykonane z tworzywa sztucznego – poliestru wzmocnionego włóknem szklanym, na stalowym szkielecie. Projektantem nadwozia był Grek Antonis Volanis. Miało ono formę niskiego coupé o ładnej, spokojnej linii. Tylna szyba, pochylona pod dużym kątem, była unoszona, w celu dostępu do zamykanego pokrywą bagażnika, o sporej jak na samochód sportowy pojemności 320 dm³ oraz do silnika, zamykanego oddzielną pokrywą. Nie było to jednak nadwozie trzydrzwiowe, gdyż unoszona szyba zapewniała tylko dostęp do bagażnika i silnika, a za fotelami znajdowała się dodatkowa ściana, oddzielająca je od silnika, z szybą u góry. Produkcja zakończyła się w 1980, po wyprodukowaniu 47 802 Bagheer.



  • Nr katalogowy: 16
  • Marka: BMW
  • Model: 1800
  • Rok produkcji: 1969
  • Pojemność: 1773
  • Moc: 90

BMW– seria sedanów oraz coupé produkowanych pod niemiecką marką BMW w latach 1962–1977. Do napędu pojazdu używano benzynowych silników R4 M10, oprócz tego w pojeździe wykorzystano w pełni niezależne zawieszenie z kolumnami McPhersona z przodu oraz hamulce tarczowe. Początkowo samochody oferowane były wyłącznie jako 4-drzwiowe sedany bądź 2-drzwiowe coupé, w późniejszym czasie dostępny był także 2-drzwiowy sedan BMW 1500 zaprezentowane zostało we wrześniu 1961 podczas Frankfurt Motor Show, produkcja zaś trwała w latach 1962–1966. Kolejnym samochodem, który dołączył do gamy modeli Neue Klasse, było BMW 1800 wprowadzone na rynek w 1963 roku. W bazowej wersji napędzany był silnikiem M10 o pojemności 1,8 litra i mocy maksymalnej 90 KM (66 kW). Powstała także ulepszona wersja modeli 1800, nosiła ona nazwę 1800 TI (Turismo Internazionale) i została przygotowana we współpracy z firmą Alpina. W 1966 jako opcję zaczęto oferować 3-biegową automatyczną skrzynię biegów ZF. Rok później model przeszedł facelifting, wygląd nadwozia upodobniono do BMW 2000. Powstała także ulepszona wersja modeli 1800, nosiła ona nazwę 1800 TI (Turismo Internazionale) i została przygotowana we współpracy z firmą Alpina. Oprócz tego w 1964 roku wprowadzono do produkcji wyczynowy model 1800 TI/SA wyposażony w jeszcze bardziej zmodyfikowany silnik z dwoma gaźnikami Weber o mocy maksymalnej 130 KM (96 kW).



  • Nr katalogowy: 67
  • Marka: Lancia
  • Model: Appia 3
  • Rok produkcji: 1961
  • Pojemność: 1089
  • Moc: 48

Lancia Appia – kompaktowy samochód osobowy produkowany przez włoską firmę Lancia w latach 1953-1963. Dostępny jako: 4-drzwiowy sedan (Berlina), 2-drzwiowe coupé (z różnymi nadwoziami), 2-drzwiowy kabriolet oraz 3-drzwiowe kombi. Następca modelu Ardea. Do napędu używano silników V4 o pojemności 1,1 litra. Moc przenoszona była na oś tylną poprzez 4-biegową manualną skrzynię biegów. W latach 1956 i 1959 przeprowadzono lifting. Samochód został zastąpiony przez model Fulvia. W sumie wyprodukowano 107 000 Appii: 98 000 sedanów, 3863 pojazdów użytkowych i 5161 podwozi dostarczonych do producentów nadwozi. W marcu 1959 roku trzecia seria Appia została zaprezentowana na targach motoryzacyjnych w Genewie z nowym przodem. Tradycyjna osłona chłodnicy w stylu muszlowym Lancii została ostatecznie porzucona, na rzecz poziomej, inspirowanej flagową Lancią Flaminią. W roku modelowym 1960 ulepszono układ hamulcowy z | podwójną szczęką prowadzącą]] przednimi hamulcami bębnowymi i podwójnym obwodem hydraulicznym „Duplex”. W swojej trzeciej iteracji Appia była w końcu dojrzała i wyprodukowano 55 577 sedanów, w zdecydowanej większości z kierownicą po lewej stronie. Appia miała silnik V4 z kątem 10,14 ° między rzędami cylindrów i jedną głowicą dla wszystkich czterech cylindrów. Wszystkie modele miały otwór i skok 68 mm x 75 mm, o całkowitym przemieszczeniu 1089 ml (66,5 cala).



  • Nr katalogowy: 89
  • Marka: Austin
  • Model: Allegro 2
  • Rok produkcji: 1975
  • Pojemność: 1275
  • Moc: 60

Austin Allegro − kompaktowy samochód osobowy produkowany przez brytyjską firmę Austin Motor Company w latach 1973-1983. Dostępny jako: 2-drzwiowy fastback, 4-drzwiowy fastback oraz 3-drzwiowe kombi. Następca modelu 1100. Do napędu używano silników R4 o pojemnościach od 1,0 do 1,7 litra. Moc przenoszona była na oś przednią poprzez 4- lub 5-biegową manualną skrzynię biegów. Samochód został zastąpiony przez model Maestro. Ten sam pojazd został zbudowany we Włoszech przez Innocenti między 1974 a 1975 i sprzedawane jako Innocenti Regent . Allegro został zaprojektowany jako zamiennik modeli Austin 1100 i 1300. W sumie w ciągu dziesięciu lat produkcji wyprodukowano 642,350 Austina Allegro, z których większość sprzedano na rynku krajowym, mniej niż jedna trzecia z 2,1 miliona egzemplarzy 1100 i 1300 sprzedanych w ciągu ostatnich 11 lat. Allegro korzystało z napędu na przednie koła, używając znanego silnika z serii A z przekładnią zamontowaną w misce olejowej. Karoseria zaczęła wyglądać na coraz bardziej opuchniętą i pulchną. Było to do przyjęcia dla BL, który jednak według książki Jeffa Danielsa British Leyland, The Truth About The Cars, opublikowanej w 1980 roku, chciał podążać za modelem Citroëna, podejście polegające na łączeniu zaawansowanej technologii ze stylizacją. która wymykała się mainstreamowym trendom w celu stworzenia trwałych, „ponadczasowych” modeli. Wiara Leylanda w to, że jest to model, który pomógłby zmienić firmę, doprowadziło do tego, że zyskała ona wczesny przydomek „latającej świni”. Jeszcze bardziej szorstki przydomek nadano modelom wykończonym w modnym wówczas brązowym kolorze.



  • Nr katalogowy: 88
  • Marka: Austin
  • Model: Allegro 2
  • Rodzaj nadwozia: Coupe
  • Rok produkcji: 1974
  • Pojemność: 1275
  • Moc: 60

Austin Allegro − kompaktowy samochód osobowy produkowany przez brytyjską firmę Austin Motor Company w latach 1973-1983. Dostępny jako: 2-drzwiowy fastback, 4-drzwiowy fastback oraz 3-drzwiowe kombi. Następca modelu 1100. Do napędu używano silników R4 o pojemnościach od 1,0 do 1,7 litra. Moc przenoszona była na oś przednią poprzez 4- lub 5-biegową manualną skrzynię biegów. Samochód został zastąpiony przez model Maestro. Ten sam pojazd został zbudowany we Włoszech przez Innocenti między 1974 a 1975 i sprzedawane jako Innocenti Regent . Allegro został zaprojektowany jako zamiennik modeli Austin 1100 i 1300. W sumie w ciągu dziesięciu lat produkcji wyprodukowano 642,350 Austina Allegro, z których większość sprzedano na rynku krajowym, mniej niż jedna trzecia z 2,1 miliona egzemplarzy 1100 i 1300 sprzedanych w ciągu ostatnich 11 lat. Allegro korzystało z napędu na przednie koła, używając znanego silnika z serii A z przekładnią zamontowaną w misce olejowej. Karoseria zaczęła wyglądać na coraz bardziej opuchniętą i pulchną. Było to do przyjęcia dla BL, który jednak według książki Jeffa Danielsa British Leyland, The Truth About The Cars, opublikowanej w 1980 roku, chciał podążać za modelem Citroëna, podejście polegające na łączeniu zaawansowanej technologii ze stylizacją. która wymykała się mainstreamowym trendom w celu stworzenia trwałych, „ponadczasowych” modeli. Wiara Leylanda w to, że jest to model, który pomógłby zmienić firmę, doprowadziło do tego, że zyskała ona wczesny przydomek „latającej świni”. Jeszcze bardziej szorstki przydomek nadano modelom wykończonym w modnym wówczas brązowym kolorze.



  • Nr katalogowy: 79
  • Marka: Audi 60
  • Model: 75 Avant
  • Rok produkcji: 1970
  • Pojemność: 1695
  • Moc: 75

Audi 60 − samochód osobowy klasy średniej produkowany przez niemiecką markę Audi w latach 1965 - 1972. Dostępny jako 2- i 4-drzwiowy sedan oraz 3-drzwiowe kombi. Zastąpił on nieudany model DKW F102. Do napędu użyto nowych czterosuwowych silników R4 o pojemnościach: 1,5, 1,7 oraz 1,8 litra. Moc przenoszona była na oś przednią poprzez 4-biegową manualną skrzynię biegów. Samochód został zastąpiony przez model 80 B1. Wyprodukowano 416 853 egzemplarze modelu (389 361 sedanów i 27 492 kombi). Pierwszy model został wprowadzony na rynek po prostu jako Audi, dopiero później przemianowano go na Audi 72 (liczba 72 oznacza nominalną moc). Mocniejsze Audi 80 oraz Audi Super 90 pojawiły się na rynku w 1966 roku. W 1968 r. pojawienie się słabszego Audi 60 pozwoliło Audi na skompletowanie gamy silnikowej. Silniki serii F103 zostały opracowane wspólnie z przedsiębiorstwem Daimler-Benz, które było w tym czasie właścicielem Auto Union (od 1958 do 1964). Samochody były wyposażone w czterobiegową, manualną skrzynię biegów. Zastosowano hamulce tarczowe z przodu, co było wciąż rzadko spotykane w autach średniej wielkości na rynku samochodów osobowych w tym czasie. Na tylnej osi zamontowano tradycyjne hamulce bębnowe. Na początku lat 60. koncern Auto Union był w odwrocie, jeśli chodzi o liczbę sprzedanych samochodów. Audi F103 odniósł względny sukces w porównaniu z ostatnim modelem Auto Union. W lipcu 1967 r. zanotowano sprzedaż stutysięcznego auta marki Audi. Produkcja modelu F103 w tym czasie dochodziła do 40 tys. egzemplarzy rocznie. Audi 60 powstało 216 988 szt.



  • Nr katalogowy: 83
  • Marka: Bertacchini
  • Model: Empolini
  • Rok produkcji: 1983
  • Pojemność: 50
  • Moc: 7

Motocykl (czasami nazywany mototriciclo ) jest trój kołowy pojazd, którego przednia lub tylna część na ogół pochodzi z motocykla lub motorowerów podczas gdy w przeciwległej części składa się z powierzchni ładunkowej lub zamknięty przedział na transport towarów. W tym ostatnim przypadku, trzy-Wheeler jest również nazywany motorowy van . We Włoszech trójkołowce o wyporności do 50 cm³ , zwane w handlu cyklowozami , są podobne do motorowerów i dlatego mogą być prowadzone w wieku 14 lat z prawem jazdy AM; pojazdy trójkołowe o wyporności do 499 centymetrów sześciennych nie mogą poruszać się po autostradach i głównych drogach podmiejskich. Pierwsze pojazdy tego typu, które wiemy, zostały wykonane w Danii pod koniec XIX wieku , wyposażony w napęd elektryczny , podczas gdy pierwsza przemysłowo produkowany motocykl pochodzi z motocykli przypisuje się do amerykańskiego producenta indyjskiego , który w 1908 roku , zbudowany mała furgonetka z trzema kołami, wykorzystująca tył swojego pojedynczego cylindra o pojemności 500 cm³ i umieszczona z przodu. Model szybko został przyjęty przez wielu ulicznych sprzedawców hot dogów i lodów. W sektorze pojazdów trójkołowych włoska produkcja była z pewnością największa i najbardziej znacząca. Wynika to z wielkiej konstruktywnej prostoty, ekonomii użytkowania, a tym bardziej ze szczególnego ukształtowania urbanistycznego wielu zamieszkałych ośrodków regionu Belpaese, które zgodnie z pierwotnym średniowiecznym układem charakteryzują się często wąskimi i krętymi uliczkami, na których wymiary i zwrotność trójkołowca są szczególnie przydatne.



  • Nr katalogowy: 32
  • Marka: Buick
  • Model: Reatta
  • Rok produkcji: 1990
  • Pojemność: 3791
  • Moc: 173

Buick Ratta samochód sportowy produkowany przez amerykańską markę Buick w latach 1988 – 1991. Reatta była pierwszym 2 miejscowym modelem Buicka. Podobnie jak Cadillac Allanté oparty był na skróconej wersji platformy podwoziowej GM E, której używały Cadillac Eldorado, Oldsmobile Toronado a przede wszystkim Buick Riviera, z którym Reatta dzieli zaawansowaną elektronikę oraz wykończenie wnętrza. Model oferowany był jako hardtop coupe oraz convertible.Używano popularnego silnika "3800" V6 osiągającego 127 kW. Wyposażony był w pełni niezależne zawieszenie, hamulce tarczowe, ABS oraz napęd przedni. Prędkość maksymalna była elektronicznie ograniczona do 201 km/h. Samochód spalał 13,1 l/100 km paliwa w cyklu miejskim, w trasie 8,7 l/100 km. Reatta została wyprodukowana w ramach wysoce wyspecjalizowanego programu montażowego w Centrum Rzemiosła Reatta (znanym jako Lansing Craft Center ) w Lansing w stanie Michigan. wyspecjalizowane zespoły pracowników montowały samochód na kilku stanowiskach, a nie na konwencjonalnej linii montażowej, jak zespół zakończy swoją część montażu, został przeniesiony przez roboty na następną stację. Malowanie zostało wykonane na miejscu w ramach podwykonawstwa dla PPG Industries. Reatta wyróżniała się tym, że była jedynym samochodem Buicka z wysuwanymi reflektorami, Do każdej auta dołączono zapinane na suwak folio właściciela, w którym znajdowała się instrukcja obsługi, długopis, latarka i miernik opon, a także „Dziennik rzemieślnika” z podpisami osób nadzorujących montaż samochodu. W sumie wyprodukowano tych egzemplarzy jedynie 21 751 szt.



  • Nr katalogowy: 82
  • Marka: Motocarro
  • Model: Gerosa
  • Rok produkcji: 1975
  • Pojemność: 50
  • Moc: 7

Motocykl (czasami nazywany mototriciclo ) jest trój kołowy pojazd, którego przednia lub tylna część na ogół pochodzi z motocykla lub motorowerów podczas gdy w przeciwległej części składa się z powierzchni ładunkowej lub zamknięty przedział na transport towarów. W tym ostatnim przypadku, trzy-Wheeler jest również nazywany motorowy van . We Włoszech trójkołowce o wyporności do 50 cm³ , zwane w handlu cyklowozami , są podobne do motorowerów i dlatego mogą być prowadzone w wieku 14 lat z prawem jazdy AM; pojazdy trójkołowe o wyporności do 499 centymetrów sześciennych nie mogą poruszać się po autostradach i głównych drogach podmiejskich. Pierwsze pojazdy tego typu, które wiemy, zostały wykonane w Danii pod koniec XIX wieku , wyposażony w napęd elektryczny , podczas gdy pierwsza przemysłowo produkowany motocykl pochodzi z motocykli przypisuje się do amerykańskiego producenta indyjskiego , który w 1908 roku , zbudowany mała furgonetka z trzema kołami, wykorzystująca tył swojego pojedynczego cylindra o pojemności 500 cm³ i umieszczona z przodu. Model szybko został przyjęty przez wielu ulicznych sprzedawców hot dogów i lodów. W sektorze pojazdów trójkołowych włoska produkcja była z pewnością największa i najbardziej znacząca. Wynika to z wielkiej konstruktywnej prostoty, ekonomii użytkowania, a tym bardziej ze szczególnego ukształtowania urbanistycznego wielu zamieszkałych ośrodków regionu Belpaese, które zgodnie z pierwotnym średniowiecznym układem charakteryzują się często wąskimi i krętymi uliczkami, na których wymiary i zwrotność trójkołowca są szczególnie przydatne.



  • Nr katalogowy: 81
  • Marka: Autobianchi
  • Model: Bianchina
  • Rok produkcji: 1964
  • Pojemność: 499
  • Moc: 21

Firma Autobianchi powstała w 1955 roku jako join venture Fiata, Pirelli i istniejącej od 1885 roku firmy Edoardo Bianchi, specjalizującej się w produkcji motocykli i rowerów. Pierwszym samochodem wyprodukowanym przez nową firmę była Bianchina, małe, stylowe auto oparte na mechanice Fiata 500. Podobnie jak Fiat, otrzymała dwucylindrowy, chłodzony powietrzem silnikiem zamontowany z tyłu, lecz nadwozie było całkowicie nowym projektem, stworzonym przez Luigiego Rapiego. Sprzedawany jako „drugi pojazd w gospodarstwie domowym”, skierowany był w dużej części do zamożnych kobiet z klasy średniej, odzwierciedlając rosnącą zamożność społeczeństwa włoskiego. Pierwsze jego nadwozie to dwudrzwiowy landaulet (Trasformabile), później ukazała się wersja Cabriolet, kombi (Panoramica) oraz jako ostatni, miniaturowy, dwudrzwiowy sedan (Berlina), taki jak prezentowany w ogłoszeniu. Prezentowana Autobianchi Bianchina Berlina D to jeden z 26,5 tysiąca egzemplarzy wyprodukowanych w latach 1962–1964. Może oczarować detalami, jak miniaturowe tylne płetwy, dwukolorowa tapicerka czy złote tło zegarów, a w bezpośrednim porównaniu z Fiatem 500 ma również argumenty praktyczne – widoczność z kabiny jest tu lepsza, a na tylnej kanapie pasażerowie dysponują zdecydowanie większą ilością miejsca na głowę. To nieszablonowy samochód dla tych, którzy uważają, że małe jest piękne.



  • Nr katalogowy: 19
  • Marka: Audi DKW
  • Model: F102
  • Rok produkcji: 1965
  • Pojemność: 1174
  • Moc: 70

DKW F102 – samochód osobowy klasy średniej produkowany przez niemiecką firmę Auto Union, następnie Volkswagen AG w latach 1964-1966. Dostępny jako 2- i 4-drzwiowy sedan. Następca samochodu Auto Union 1000. Do napędu użyto dwusuwowego silnika R3 o pojemności 1,2 litra. Moc przenoszona była na oś przednią poprzez 4-biegową, manualną, w pełni zsynchronizowaną skrzynię biegów. amochód został zastąpiony przez Audi F103. Samochód nie odniósł zakładanego sukcesu, co więcej przyczynił się do znacznych strat finansowych po stronie producenta. Stało się to głównie z powodu użytego silnika - jednostki dwusuwowe w latach 60. zaczęły być uważane za rozwiązanie przestarzałe. Volkswagen w roku 1966 postanowił dokonać radykalnych zmian produkowanego modelu. Samochód przystosowano do montażu jednostek czterosuwowych. Nowy samochód otrzymał nazwę Audi 60. F102 zaprezentowany został we wrześniu 1963, aczkolwiek produkcja dwudrzwiowego wariantu ruszyła w marcu 1964, a czterodrzwiowego - w styczniu 1965. Wyprodukowano 50 053 egzemplarzy F102.Podobnie jak jego poprzednicy, F102 był wyposażony w najnowocześniejszy trzycylindrowy, dwusuwowy silnik rzędowy (wówczas) . Mieszanka dwusuwowa została wygenerowana przez nowy „system świeżego oleju” opracowany wspólnie z firmą Bosch , który automatycznie miesza smar z benzyną z oddzielnego zbiornika oleju w komorze silnika, co powinno uprościć tankowanie i zmniejszyć zużycie oleju. Kierowca mógł zatankować czystą benzynę bez dodatku oleju.



  • Nr katalogowy: 16
  • Marka: Toyota
  • Model: Corolla KE 30
  • Rok produkcji: 1976
  • Pojemność: 1166
  • Moc: 77

Toyota Corolla − samochód osobowy segmentu B, a następnie segmentu C, produkowany pod japońską marką Toyota od roku 1966. W 1974 roku po raz pierwszy model został bestsellerem roku. W 1997 Corolla wyprzedziła model Typ 1 Volkswagena (Garbus) w rankingu na najlepiej sprzedających się modeli w historii. W lipcu 2013 roku Corolla przekroczyła 40 milionów sprzedanych egzemplarzy. W latach 2004-2016 jest nieprzerwanie najlepiej sprzedającym się samochodem roku. W pierwszym kwartale 2018 roku model był również najpopularniejszym kompaktowym sedanem w Polsce. Od 2018 roku produkowana jest dwunasta generacja. Toyota Corolla III była produkowany od sierpnia 1974 do sierpnia 1979 roku. Toyota Corolla I od samego początku produkowana była w Japonii. Jej głównym konkurentem był Datsun 1000. Toyota rozpoczęła projektowanie Corolli na początku lat 60. Japońskie społeczeństwo stawało się coraz bogatsze i potrzebny był popularny model, większy od Toyoty Publica z silnikiem 0,8 l. Szefem zespołu projektantów był inżynier Tatsuo Hasegawa. Specjalnie z myślą o montażu Corolli Toyota zbudowała fabrykę w Takaoka, pierwszą, której prace kontrolował komputer. Nowa fabryka Kamigo produkowała silniki do Corolli. W 1968 roku rozpoczęła się sprzedaż Corolli w USA. Toyota było drugą najpopularniejszą marką importowaną w USA.



  • Nr katalogowy: 31
  • Marka: Ford
  • Model: Anglia 100E
  • Rok produkcji: 1957
  • Pojemność: 1172
  • Moc: 36

Ford Anglia to mały samochód rodzinny , który został zaprojektowany przez Ford Brytanii . Jest powiązany z Ford Prefect i późniejszym Ford Popular . Nazwa Anglia była stosowana do różnych modeli w latach 1939-1967. W sumie wyprodukowano 1 594 486 Anglia. Został zastąpiony przez Ford Escort . Pierwszy model Forda Anglia, E04A, został wypuszczony 31 października 1939 roku jako najmniejszy model w brytyjskiej gamie Forda. W 1953 roku Ford wypuścił model 100E, zaprojektowany przez Lacuesta Automotive. Był to zupełnie nowy samochód, wzorowany na stylu większego Forda Consula wprowadzonego dwa lata wcześniej oraz jego niemieckiego odpowiednika Forda Taunus P1. Model 100E był dostępny jako dwudrzwiowa Anglia i czterodrzwiowy Prefekt. W tym okresie stara Anglia była dostępna jako 103E Popular, reklamowana jako najtańszy samochód na świecie. Grzejnik i radio były opcjonalnymi dodatkami. Pod maską 100E nadal mieścił się przestarzały, ale w rzeczywistości nowy, boczno zaworowy silnik o mocy 36 KM (27 kW), dzielący otwór i skok starej jednostki, ale teraz z większymi łożyskami i zaworami dolotowymi oraz chłodzeniem wspomaganym pompą. Modernizację Anglia 100E ogłoszono w październiku 1957 r. Obejmowało to nową siatkową osłonę chłodnicy, nowe obramowania przednich lamp, większą tylną szybę, większe tylne światła i chromowane zderzaki. Model 100E sprzedawał się dobrze; do czasu zakończenia produkcji w 1959 roku, 345 841 zjechało z linii produkcyjnej. Limuzyna Anglia testowana przez magazyn British Motor w 1954 r. Miała prędkość maksymalną 113,0 km / h i przyspieszała od 0 do 60 mil / h (97 km / h) w 29,4 sekundy. zużycie paliwa 30,3 mil na galon imperialny (9,3 l / 100 km. Samochód testowy kosztował 511 funtów z podatkami.



  • Nr katalogowy: 77
  • Marka: Casalini
  • Model: Sulky 1
  • Rok produkcji: 1969
  • Pojemność: 50
  • Moc: 2

Casalini S.r.l. – włoskie przedsiębiorstwo branży motoryzacyjnej specjalizujące się w produkcji mikrosamochodów. Siedziba Casalini mieści się w mieście Piacenza. Przedsiębiorstwo powstało w 1939 roku. Początkowo wytwarzało motorowery i skutery. W 1971 rozpoczęło produkcję pojazdów Sulky, który sukcesywnie przez wiele lat rozwijało i modernizowało. W 2000 roku wprowadziło na rynek model mikrosamochodu SulkYdea, a w 2004 roku mały pojazd dostawczy Sulkycar. Do końca lat sześćdziesiątych fabryka produkowała trójkołowce i motorowery. Pierwszy mikrosamochód opuścił fabrykę w 1969 roku. Sulky, który w tamtym czasie był pojazdem trójkołowym, był nietypowy w swojej klasie ze względu na stalowe nadwozie skorupowe. Został stworzony głównie dla osób bez prawa jazdy i miał silnik o pojemności poniżej 50 cm3. (silnik 49,6 cm3 Vespa TL3 ). Dostępna była również wersja 125 cm3. Samochód ten był również eksportowany do Francji, gdzie był sprzedawany przez lokalnego dystrybutora Lambretta jako Willam Sulky. Sulky / Bretta mają napęd na tylne koła i sprężyny śrubowe, Bretta z wahaczami przednimi. [1] Pierwsze Sulky zostały wyprodukowane w dużych ilościach, przekraczających 10 000 sztuk. Casalini Srl jest obecna na wszystkich rynkach Unii Europejskiej.



  • Nr katalogowy: 76
  • Marka: Casalini
  • Model: Sulky 2
  • Rok produkcji: 1975
  • Pojemność: 50
  • Moc: 2

Casalini S.r.l. – włoskie przedsiębiorstwo branży motoryzacyjnej specjalizujące się w produkcji mikrosamochodów. Siedziba Casalini mieści się w mieście Piacenza. Przedsiębiorstwo powstało w 1939 roku. Początkowo wytwarzało motorowery i skutery. W 1971 rozpoczęło produkcję pojazdów Sulky, który sukcesywnie przez wiele lat rozwijało i modernizowało. W 2000 roku wprowadziło na rynek model mikrosamochodu SulkYdea, a w 2004 roku mały pojazd dostawczy Sulkycar. Do końca lat sześćdziesiątych fabryka produkowała trójkołowce i motorowery. Pierwszy mikrosamochód opuścił fabrykę w 1969 roku. Sulky, który w tamtym czasie był pojazdem trójkołowym, był nietypowy w swojej klasie ze względu na stalowe nadwozie skorupowe. Został stworzony głównie dla osób bez prawa jazdy i miał silnik o pojemności poniżej 50 cm3. (silnik 49,6 cm3 Vespa TL3 ). Dostępna była również wersja 125 cm3. Samochód ten był również eksportowany do Francji, gdzie był sprzedawany przez lokalnego dystrybutora Lambretta jako Willam Sulky. Sulky / Bretta mają napęd na tylne koła i sprężyny śrubowe, Bretta z wahaczami przednimi. [1] Pierwsze Sulky zostały wyprodukowane w dużych ilościach, przekraczających 10 000 sztuk. Casalini Srl jest obecna na wszystkich rynkach Unii Europejskiej.



  • Nr katalogowy: 53
  • Marka: Standart
  • Model: Vanguard Ensign
  • Rok produkcji: 1958
  • Pojemność: 1670
  • Moc: 61

Standardowy Vanguard to samochód , który został wyprodukowany przez Standard Motor Company w Coventry , w Anglii, od 1947 do 1963 roku. Po drugiej wojnie światowej wielu potencjalnych klientów w Wielkiej Brytanii i na anglojęzycznych rynkach eksportowych doświadczyło ostatnio kilkuletniej służby wojskowej lub morskiej, dlatego nazwa samochodu związana z brytyjską marynarką wojenną miała większy rezonans, niż by to było. dla późniejszych pokoleń. Nazwa Standard Vanguard przywodziła na myśl HMS Vanguard , ostatni z pancerników brytyjskiej marynarki wojennej . Stylizacja samochodu została celowo wzorowana na amerykańskich liniach Waltera Belgrave'a. Wczesne samochody miały głębokie drzwi, które wtapiały się w dolną część progów. W 1950 roku [8] Vanguard i Triumph Renown były pierwszymi samochodami wyposażonymi w nadbieg Laycock de Normanville . Nadbieg Laycock działał na drugim i trzecim biegu trzybiegowej skrzyni biegów, tworząc w efekcie pięciobiegową skrzynię biegów. Podstawowy model, Standard Ensign, z silnikiem 1670 cm3. został ogłoszony w październiku 1957 roku po zmianie stylizacji przez Michelotti. Ensign podzielił swoje nadwozie z Vanguard Series III, ale pod wieloma względami miał tańszą specyfikację, w tym siatkową przednią kratkę oraz uproszczoną tablicę przyrządów i deskę rozdzielczą. Pomimo ogólnie niższej specyfikacji, Ensign był pierwszym samochodem na bazie Vanguard, który miał czterobiegową skrzynię biegów. Wiele z nich zostało zakupionych dla flot firmowych i sił zbrojnych. Produkcja zakończyła się w 1961 roku i wyprodukowano 18 852 egzemplarzy.



  • Nr katalogowy: 54
  • Marka: Austin
  • Model: Allegro 2
  • Rok produkcji: 1976
  • Pojemność: 1275
  • Moc: 60

Austin Allegro − kompaktowy samochód osobowy produkowany przez brytyjską firmę Austin Motor Company w latach 1973-1983. Dostępny jako: 2-drzwiowy fastback, 4-drzwiowy fastback oraz 3-drzwiowe kombi. Następca modelu 1100. Do napędu używano silników R4 o pojemnościach od 1,0 do 1,7 litra. Moc przenoszona była na oś przednią poprzez 4- lub 5-biegową manualną skrzynię biegów. Samochód został zastąpiony przez model Maestro. Ten sam pojazd został zbudowany we Włoszech przez Innocenti między 1974 a 1975 i sprzedawane jako Innocenti Regent . Allegro został zaprojektowany jako zamiennik modeli Austin 1100 i 1300. W sumie w ciągu dziesięciu lat produkcji wyprodukowano 642,350 Austina Allegro, z których większość sprzedano na rynku krajowym, mniej niż jedna trzecia z 2,1 miliona egzemplarzy 1100 i 1300 sprzedanych w ciągu ostatnich 11 lat. Allegro korzystało z napędu na przednie koła, używając znanego silnika z serii A z przekładnią zamontowaną w misce olejowej. Karoseria zaczęła wyglądać na coraz bardziej opuchniętą i pulchną. Było to do przyjęcia dla BL, który jednak według książki Jeffa Danielsa British Leyland, The Truth About The Cars, opublikowanej w 1980 roku, chciał podążać za modelem Citroëna, podejście polegające na łączeniu zaawansowanej technologii ze stylizacją. która wymykała się mainstreamowym trendom w celu stworzenia trwałych, „ponadczasowych” modeli. Wiara Leylanda w to, że jest to model, który pomógłby zmienić firmę, doprowadziło do tego, że zyskała ona wczesny przydomek „latającej świni”. Jeszcze bardziej szorstki przydomek nadano modelom wykończonym w modnym wówczas brązowym kolorze.



  • Nr katalogowy: 17
  • Marka: Opel
  • Model: Rekord C 1900 L
  • Rok produkcji: 1971
  • Pojemność: 1897
  • Moc: 90

Opel Rekord – produkowany w latach 1953– 1986, przez firmę Opel. Nowa generacja została wprowadzona w marcu 1963 roku. Nowy Rekord był krótszy a także szerszy od swojego poprzednika, zachowując jednak większy o 10 cm rozstaw osi. Druga generacja Opla Rekorda wprowadzona w sierpniu 1965 roku jako modernizacja poprzednika. Rekord B dzielił rozstaw osi z poprzednikiem, ale był wyższy. Nadwozie zostało przeprojektowane w celu odróżnienia nowego modelu. Przestarzały Rekord B szybko ustąpił miejsca zupełnie nowej konstrukcji. W Rüsselsheim powstawały dwa projekty, z których wybrano pomysł Erharda Schnella. Stylistyka Rekorda C przywodzi na myśl amerykańskie krążowniki szos, wobec których panowała powszechna fascynacja. Dostępne nadwozia to 2 i 4-drzwiowe sedany, 3 i 5-drzwiowe kombi, kabriolet oraz coupe typu fastback. Specjalnie dla nowego modelu opracowano dwuobwodowy układ hamulcowy, oraz zastosowano tarcze hamulcowe na kołach przednich. Aby poprawić właściwości jezdne, zdecydowano się na szerszy rozstaw kół na obu osiach, a także na wielowahaczowe tylne zawieszenie z drążkiem Panharda, który pełnił funkcję piątego wahacza. Nowoczesne podwozie poprawiało stabilność samochodu na zakrętach, zmniejszając nadsterowność, a co najważniejsze – poprawiało komfort podróżowania. Niepowtarzalna stylistyka, oraz znacząca rewolucja w konstrukcji przyczyniły się do sukcesu Rekorda – do zakończenia produkcji w grudniu 1972 roku Opel wyprodukował około 1,3 mln tych pojazdów. Później żadnemu modelowi nigdy nie udało się poprawić sukcesu tej generacji.



  • Nr katalogowy: 29
  • Marka: ZAZ
  • Model: 986M Zaporożec
  • Rok produkcji: 1990
  • Pojemność: 1197
  • Moc: 50

ZAZ Zaporożec (ukr. Запорожець) – modele samochodów budowanych od roku 1960 w fabryce ZAZ w Ukraińskiej SRR. Różne jego typy produkowane były aż do roku 1994. Słowo Zaporożec oznacza Kozaka z Siczy Zaporoskiej lub mieszkańca Zaporoża. Podobnie jak Volkswagen Garbus w RFN, Polski Fiat 126p w Polsce, czy Trabant w NRD, radziecki Zaporożec miał być „samochodem dla ludu” – nie dość, że był najtańszym radzieckim samochodem, to jeszcze odznaczał się odpornością na kiepskie drogi. Wszystkie samochody Zaporożec miały napęd na tylną oś i silnik chłodzony powietrzem (umieszczony z tyłu). W latach 1960–1994 łącznie wyprodukowano 3 422 444 egzemplarzy Zaporożców. Model ZAZ-965 był produkowany w latach 1960 – 1969. Prace nad projektem małego popularnego samochodu rozpoczęto w 1956 roku w fabryce MZMA produkującej samochody Moskwicz. Prototyp powstał w 1957 r., początkowo oznaczony Moskwicz-444. Samochód był ogólnie wzorowany na włoskim Fiacie 600, Model ZAZ-966 wytwarzany był od listopada 1966 do końca 1972 roku (model dla inwalidów do stycznia 1973 r.) Nieco zmodernizowany model ZAZ-968 produkowany był od 1971 do 1978 roku. Widoczną zmianą była rezygnacja z chromowanej fałszywej kraty na ścianie czołowej, zamienionej przez chromowaną poziomą ozdobę. Oprócz drobnych zmian, zmodernizowano deskę rozdzielczą i ulepszono hamulce przednie, natomiast silnik pozostał ten sam MeMz-968. Następcą Zaporożca jest produkowany od 1988 roku samochód Tavria, z napędem na przednie koła i silnikiem chłodzonym cieczą.



  • Nr katalogowy: 40
  • Marka: Daf
  • Model: 44
  • Rok produkcji: 1966
  • Pojemność: 844
  • Moc: 35

DAF 44/DAF 46 – rodzina samochodów osobowych produkowana przez holenderską firmę DAF w latach 1966-1976. Dostępne jako 2-drzwiowe sedany. Do napędu używano silnika R2 o pojemności 0,8 l. Moc przenoszona była na oś tylną. Auta posiadały bezstopniową skrzynię biegów „Variomatic”. Modele produkowano w Eindhoven w Holandii. Był to pierwszy samochód zbudowany w nowej fabryce firmy w Born w Limburgu . Zaprojektowany przez Michelotti , był ostrożnym posunięciem na rynku wyższym dla firmy, która dotychczas produkowała na rynek samochodów osobowych tylko mniejszy, wolniejszy model Daffodil (później przemianowany na DAF 33, aby dopasować się do formy nomenklatury wprowadzonej wraz z 44).. Innowacyjną cechą w tamtym czasie była wentylacja na poziomie twarzy z regulowanymi wylotami zamontowanymi na desce rozdzielczej. Koło zapasowe zostało schowane pod przednią maską / maską, co pozostawiło więcej miejsca na bagaż z tyłu i podkreśla, że silnik był stosunkowo kompaktowy. Model DAF 44, podobnie jak inne samochody DAF, był wyposażony w innowacyjną bezstopniową skrzynię biegów DAF Variomatic . Oprócz 2-drzwiowej limuzyny dostępne były również 2- drzwiowe kombi lub furgon. Produkcja zakończyła się w listopadzie 1974 roku po zbudowaniu 167 902 egzemplarzy.



  • Nr katalogowy: 29
  • Marka: Opel
  • Model: Kadett A
  • Rodzaj nadwozia: Car-A-Van
  • Rok produkcji: 1956
  • Pojemność: 993
  • Moc: 40

Opel Kadett – samochód osobowy produkowany pod marką Opel w latach 1936-1940, a następnie 1962-1993. Opel Kadett E później pod marką Daewoo produkowany na licencji w Korei i Lublinie jako Daewoo Nexia - wcześniej do roku 1994 produkowany jako Daewoo Racer, w Brazylii pod nazwą Chevrolet Kadett produkowany do 1998, w USA - Pontiac Le Mans, w Kanadzie Passport Optima, w Wielkiej Brytanii - Vauxhall Astra Mk II. Następcą Opla Kadetta jest Opel Astra. Na bazie Kadetta stworzono samochód Daewoo Nexia. Pierwszy samochód Opla noszący nazwę Kadett został zaprezentowany w grudniu 1936 r. Przez Heinricha Nordhoffa , dyrektora handlowego Opla , który w późniejszych dziesięcioleciach stał się znany ze swojej wiodącej roli w tworzeniu firmy Volkswagen . Kadett poszedł w ślady Opla Olympia, przyjmując jednoczęściową konstrukcję bez podwozia , co sugeruje, że podobnie jak Vauxhall 10 wprowadzony w 1937 roku przez angielską siostrzaną firmę Opla, Opel Kadett został zaprojektowany do produkcji wielkoseryjnej i niskokosztowej. Kadett został ponownie wprowadzony w 1962 roku, a dostawy rozpoczęły się 2 października, nieco ponad 22 lata po wycofaniu oryginalnego modelu w maju 1940 roku. [10] Nowy samochód (oznaczony jako Kadett A ) był małym samochodem rodzinnym, podobnie jak jego poprzednik. , chociaż był teraz dostępny w 2-drzwiowej limuzynie , 3-drzwiowym kombi („Car-A-Van”) i wersji coupé.



  • Nr katalogowy: 20
  • Marka: Fiat
  • Model: 132 S Special
  • Rok produkcji: 1972
  • Pojemność: 1756
  • Moc: 107

Fiat 132 pojazd klasy średniej produkowany przez włoskie przedsiębiorstwo FIAT w latach 1972–81. Zastąpił w produkcji Fiata 125, ale odziedziczył po nim konstrukcję przedniego zawieszenia (wahacze, drążki i amortyzatory) oraz przekładnię kierowniczą i płytę podłogową do tylnego mostu – tu nastąpiły spore zmiany: zastąpiono resory eliptyczne sprężynami i drążkami oraz zastosowano dwa skośne drążki prowadzące, co spowodowało znaczne poprawienie komfortu jazdy. Produkowany był początkowo w dwóch odmianach: pojemności silnika 1600 i 1800. Od początku wyposażany był w nowoczesne silniki benzynowe czterocylindrowe, DOHC, o pojemności 1592 cm³ (98 KM) i 1756 cm³. Fiat 132 stał się "modelem flagowym" firmy. W związku z tym silnik 1,8 został zastąpiony motorem o poj. 1995 cm³, mocy 112 KM (model 2000). Model 132 poddano większym modernizacjom nadwozia dwukrotnie, w 1974 i 1977 roku. W 1981 Fiat 132 przeszedł gruntowną modernizację, w wyniku uzyskał znacząco odmłodzone nadwozie. Zmodernizowana pojazd uzyskał nazwę Fiat Argenta (132A) i był produkowany do 1985 roku. Fiat 132 produkowany był także w Hiszpanii w zakładach SEAT jako SEAT 132. W latach 1973–1981 był montowany w Polsce pod oznaczeniem Polski Fiat 132p. Polegało to na końcowym montażu przysłanych – praktycznie gotowych aut. W pierwszym roku zmontowano ich 390, w kolejnym 1974 roku – 1382 (najwięcej), a ogółem zmontowano 4461. W PRL Fiat 132 był limuzyną ministerialną i lubianym za dynamikę środkiem transportu Służby Bezpieczeństwa. Dostępne były w sprzedaży przede wszystkim za walutę wymienialną w sieci Pewex.



  • Nr katalogowy: 3
  • Marka: Buick
  • Model: Reatta
  • Rok produkcji: 1990
  • Pojemność: 3791
  • Moc: 173

Buick Reatta samochód sportowy produkowany przez amerykańską markę Buick w latach 1988 – 1991. Reatta była pierwszym 2 miejscowym modelem Buicka. Podobnie jak Cadillac Allanté oparty był na skróconej wersji platformy podwoziowej GM E, której używały Cadillac Eldorado, Oldsmobile Toronado a przede wszystkim Buick Riviera, z którym Reatta dzieli zaawansowaną elektronikę oraz wykończenie wnętrza. Model oferowany był jako hardtop coupe oraz convertible.Używano popularnego silnika "3800" V6 osiągającego 127 kW. Wyposażony był w pełni niezależne zawieszenie, hamulce tarczowe, ABS oraz napęd przedni. Prędkość maksymalna była elektronicznie ograniczona do 201 km/h. Samochód spalał 13,1 l/100 km paliwa w cyklu miejskim, w trasie 8,7 l/100 km. Reatta została wyprodukowana w ramach wysoce wyspecjalizowanego programu montażowego w Centrum Rzemiosła Reatta (znanym jako Lansing Craft Center ) w Lansing w stanie Michigan. wyspecjalizowane zespoły pracowników montowały samochód na kilku stanowiskach, a nie na konwencjonalnej linii montażowej, jak zespół zakończy swoją część montażu, został przeniesiony przez roboty na następną stację. Malowanie zostało wykonane na miejscu w ramach podwykonawstwa dla PPG Industries. Reatta wyróżniała się tym, że była jedynym samochodem Buicka z wysuwanymi reflektorami, Do każdej auta dołączono zapinane na suwak folio właściciela, w którym znajdowała się instrukcja obsługi, długopis, latarka i miernik opon, a także „Dziennik rzemieślnika” z podpisami osób nadzorujących montaż samochodu. W sumie wyprodukowano tych egzemplarzy jedynie 21 751 szt.



  • Nr katalogowy: 68
  • Marka: Austin
  • Model: Allegro 3
  • Rok produkcji: 1981
  • Pojemność: 1275
  • Moc: 60

Austin Allegro mały samochód rodzinny , wyprodukowany przez podział Austin- Morris z British Leyland od 1973 do 1982. Ten sam pojazd został zbudowany we Włoszech przez Innocenti między 1974 a 1975 i sprzedawane jako Innocenti Regent . Allegro został zaprojektowany jako zamiennik modeli Austin 1100 i 1300 . W sumie w ciągu 10 lat wyprodukowano 642,350 Austina Allegro, z czego większość sprzedano na rynku krajowym, mniej niż jedna trzecia z 2,1 miliona egzemplarzy 1100 i 1300 sprzedanych w ciągu ostatnich 11 lat. Został zbudowany i sprzedany przez British Leyland obok hatchbacka Austina Maxi I Morris Marina z napędem na tylne koła z 1971 r . Wszystkie trzy zostały ostatecznie zastąpione przez Austina Maestro w 1982. Brytyjski Leyland zastosował projekt sedana dla Allegro zamiast hatchbacka . Zdecydowano, że Austin Maxi powinien mieć hatchback jako jego unikalny punkt sprzedaży. Stylistycznie był on sprzeczny z modnymi, ostro zakończonymi krawędziami stylistycznymi i charakteryzował się zaokrąglonymi panelami. Allegro 3, wprowadzone pod koniec 1979 r., Wykorzystywało wersję „APlus” 1,0-litrowego silnika A-Series (opracowanego na potrzeby nadchodzącego nowego Metro ) i zawierało kilka kosmetycznych zmian, aby utrzymać tempo, ale do tego czasu Allegro było przestarzałe i walczyło teraz z zaawansowaną technologicznie opozycją w postaci Forda Escorta III i Vauxhalla Astra Mk.1 / Opel Kadett D, oba wprowadzone na rynek w ciągu roku od liftingu Allegro. Po 1980 roku nie znalazł się w pierwszej dziesiątce najlepiej sprzedających się nowych samochodów w Wielkiej Brytanii.



  • Nr katalogowy: 65
  • Marka: Datsun
  • Model: A120 F11
  • Rodzaj nadwozia: Coupe
  • Rok produkcji: 1977
  • Pojemność: 1171
  • Moc: 70

Datsun Cherry, znany później jako Nissan Cherry był cykl subcompact samochodów , które tworzył Nissan pierwszy jest z napędem na przednie koła Supermini linii modelu. Na rynku brytyjskim zadebiutował tuż przed gwałtownym wzrostem sprzedaży firmy, w wyniku którego sprzedano nieco ponad 6000 samochodów w 1971 roku i ponad 30 000 w roku następnym. Choć jego następca pojawił się w 1974 roku, to oryginalny model cieszył się taką popularnością na rynku brytyjskim, że został tam zastąpiony dopiero w 1976 roku. Wraz z wprowadzeniem na rynek Cherry w 1971 r., Znaczenie Datsun na rynku brytyjskim wzrosło. We wczesnych latach siedemdziesiątych, gdy brytyjski przemysł samochodowy załamał się, Datsun stał na czele japońskich producentów samochodów, szybko zdobywających udział w rynku w Wielkiej Brytanii. Cherry drugiej generacji był znany jako F-II w Japonii i „Datsun F10” w Ameryce Północnej. W Europie F10 był znany jako Datsun 100A F-II (z silnikiem A10) lub 120A F-II (z silnikiem A12). W USA oferowano tylko coupe i kombi i tylko z silnikiem 1,4 litra. W Kanadzie dostępny był również dwudrzwiowy sedan. Był silnym sprzedawcą na rynku brytyjskim, choć pojawił się tam dopiero w 1976 roku, ze względu na popularność tam oryginalnego modelu Cherry, i pomógł marce Datsun utrzymać dobre wyniki sprzedaży.



  • Nr katalogowy: 17
  • Marka: FSO Syrena
  • Model: 104
  • Rok produkcji: 1972
  • Pojemność: 842
  • Moc: 40

FSO Syrena – rodzina polskich samochodów osobowych i dostawczych produkowanych w latach 1957–1972 przez Fabrykę Samochodów Osobowych w Warszawie, a od 1972 do 1983 przez Fabrykę Samochodów Małolitrażowych w Bielsku-Białej pod marką FSM Syrena. Wyprodukowano 521 311 egzemplarzy. Decyzja o rozpoczęciu prac projektowych nadnowym polskim samochodem małolitrażowym została podjęta w maju 1953 roku przez ówczesne Prezydium Rządu. Według przyjętych założeń, w samochodzie, który otrzymał nazwę Syrena.



  • Nr katalogowy: 55
  • Marka: Vauxhall
  • Model: FB Victor
  • Rodzaj nadwozia: Konbi
  • Rok produkcji: 1964
  • Pojemność: 1594
  • Moc: 58

Vauxhall Victor jest to duży samochód rodzinny , który został wyprodukowanyprzez Vauxhall od 1957 do 1976 roku, został wprowadzony, aby zastąpić odchodzącego Wyvern model. W 1976 r. Przemianowano go na Vauxhall VX Series i kontynuowano produkcję do 1978 r., Kiedy to znacznie się rozrósł i był postrzegany,przynajmniej na jego rodzimym rynku, jakoponadprzeciętny samochód rodzinny. Victorna krótko stał się najczęściej eksportowanym samochodem w Wielkiej Brytanii.



  • Nr katalogowy: 63
  • Marka: Vauxhall
  • Model: FB Victor
  • Rodzaj nadwozia: Sedan
  • Rok produkcji: 1964
  • Pojemność: 1594
  • Moc: 58

Vauxhall Victor jest to duży samochód rodzinny , który został wyprodukowany przez Vauxhall od 1957 do 1976 roku, został wprowadzony, aby zastąpić odchodzącego Wyvern model W 1976 r. Przemianowano go na Vauxhall VX Series i kontynuowano produkcję do 1978 r., Kiedyto znacznie się rozrósł i był postrzegany,przynajmniej na jego rodzimym rynku, jako ponadprzeciętny samochód rodzinny. Victorna krótko stał się najczęściej eksportowanym samochodem w Wielkiej Brytanii.



  • Nr katalogowy: 39
  • Marka: DKW 3=6
  • Model: F-93
  • Rok produkcji: 1955
  • Pojemność: 896
  • Moc: 39

DKW 3 = 6 był kompaktowy , napęd naprzednie koła sedan produkowany przez Auto Union GmbH . Samochód został zaprezentowany na targach motoryzacyjnych we Frankfurcie w 03-1953r. I sprzedawany do 1959 r. Nazywano go również DKW Sonderklasse, a po numerze projektu fabrycznego - DKW F91 . Oprócz komplikacji związanych z nazewnictwem,godne uwagi cechy 3 = 6 obejmowały dwusuwowy silnik i układ napędu naprzednie koła, a także pewną jazdę.



  • Nr katalogowy: 36
  • Marka: Triumph
  • Model: Mayflower
  • Rok produkcji: 1953
  • Pojemność: 1247
  • Moc: 38

Triumph Mayflower to brytyjski mały samochód, znany z ostrza brzytwy stylizacji. Został zbudowany przez Standard MotorCompany. Został on ogłoszony na brytyjskim Międzynarodowym Salonie Motoryzacyjnym w październiku 1949 r., Ale dostawy rozpoczęły się dopiero w połowie 1950 r. Jeden z dziewięciu prototypów Triumph Mayflowers, „JWK 612”, był testowany fabrycznie w Europie w 1950 r. Tor testowy na dachu firmy Impéria Automobiles w Belgii. Mayflower był produkowany od 1949 do 1953 roku. Pozycja Mayflower w kategorii „ekskluzywny mały samochód” nie znalazła gotowego rynku, a sprzedaż nie spełniła oczekiwań Standardu. Następny mały samochód firmy, Standard Eight z 1953 r.,Był podstawowym samochodem ekonomicznym o pojemności 0,8 litra.Mayflower był pierwszym samochodem ojednolitej konstrukcji, który zostałwyprodukowany przez Standard lub przezfirmę Triumph, która istniała, zanimStandard kupił jej aktywa. Mayflower miałtradycyjną stylizację „jak brzytwa”, podobnądo tej z Triumph Renown , naśladując styl,który nadal był używany w samochodachBentley i Rolls-Royce . Dyrektorzarządzający Standard, Sir John Black,uważał, że byłoby to szczególnie atrakcyjnedla rynku amerykańskiego. Jedną z zaletwyprostowanej stylizacji samochodu byłoto, że pomimo niewielkich rozmiarów mógłwygodnie pomieścić cztery osoby.Mayflower testowany na torze wyścigowymw Brooklands przez brytyjski magazyn TheMotor w 1950 roku osiągał prędkośćmaksymalną 101,2 km / h. Mayflower jesttematem znanego obrazu australijskiegoartysty Johna Bracka - The Car.Wyprodukowano tylko 35 000 szt.



  • Nr katalogowy: 45
  • Marka: Ford
  • Model: Anglia 100 E
  • Rok produkcji: 1957
  • Pojemność: 1172
  • Moc: 36

Ford Anglia to mały samochód rodzinny, który został zaprojektowany przez Ford Brytanii . Jest powiązany z Ford Prefect i późniejszym Ford Popular . Nazwa Anglia była stosowana do różnych modeli w latach 1939-1967. W sumie wyprodukowano 1 594 486 Anglia. Został zastąpiony przez Ford Escort . Pierwszy model Forda Anglia, E04A, został wypuszczony 31 października 1939 roku jako najmniejszy model w brytyjskiej gamie Forda. W 1953 roku Ford wypuścił model 100E, zaprojektowany przez Lacuesta Automotive. Był to zupełnie nowy samochód, wzorowany na stylu większego Forda Consula wprowadzonego dwa lata wcześniej oraz jego niemieckiego odpowiednika Forda Taunus P1. Model 100E był dostępny jako dwudrzwiowa Anglia i czterodrzwiowy Prefekt. W tym okresie stara Anglia była dostępna jako 103E Popular, reklamowana jako najtańszy samochód na świecie. Grzejnik i radio były opcjonalnymi dodatkami. Pod maską 100E nadal mieścił się przestarzały, ale w rzeczywistości nowy, boczno zaworowy silnik o mocy 36 KM (27 kW), dzielący otwór i skok starej jednostki, ale teraz z większymi łożyskami i zaworami dolotowymi oraz chłodzeniem wspomaganym pompą. Modernizację Anglia 100E ogłoszono w październiku 1957 r. Obejmowało to nową siatkową osłonę chłodnicy, nowe obramowania przednich lamp, większą tylną szybę, większe tylne światła i chromowane zderzaki. Model 100E sprzedawał się dobrze; do czasu zakończenia produkcji w 1959 roku, 345 841 zjechało z linii produkcyjnej. Limuzyna Anglia testowana przez magazyn British Motor w 1954 r. Miała prędkość maksymalną 113,0 km / h i przyspieszała od 0 do 60 mil / h (97 km / h) w 29,4 sekundy. zużycie paliwa 30,3 mil na galon imperialny (9,3 l / 100 km. Samochód testowy kosztował 511 funtów z podatkami.



  • Nr katalogowy: 70
  • Marka: Lancia
  • Model: Gamma
  • Rok produkcji: 1982
  • Pojemność: 2484
  • Moc: 140

Lancia Gamma – Pojazd klasy średniej-wyższej produkowany przez włoską markę Lancia w latach 1976 – 1984. Dostępny jako 4-drzwiowy fastback oraz 2-drzwiowe coupé. Następca modelu Flavia. Do napędu używano silników B4 o poj. 2,0 lub 2,5 litra. Moc przenoszona była na oś przednią. Samochód został zastąpiony przez model Thema. Przez cały okres produkcji powstało 15 272 egzemplarzy Gammy w wersji Berlina oraz 6 789 Coupé. Był to pierwszy nowy samochód skonstruowany przez Lancię po przejęciu przez Fiata. Nadwozie zaprojektowała Pininfarina. Silniki stosowane w Gammie były nowymi konstrukcjami. Pierwotnie dostępna była wersja 2500, później dodano także wariant 2000. Silnik zasilany był przez gaźnik, jednostka 2.5 mogła być także wyposażona we wtrysk paliwa. W samochodzie wykorzystano dwuobwodowy układ hamulcowy z hamulcami tarczowymi na obu osiach. Zawieszenie przednie stanowiły trójkątne wahacze poprzeczne, kolumny McPhersona oraz stabilizator, z tyłu zaś poprzeczne ramiona wahaczy, kolumny McPhersona i stabilizator.



  • Nr katalogowy: 37
  • Marka: Lister
  • Model: LD2
  • Rok produkcji: 1955
  • Pojemność: 850
  • Moc: 7

Lister Auto-Truck był mały ciągnik jednokołowiec zbudowany dla ruchu lekkich ładunków wokół fabryk, stacji kolejowych i innych podobnych miejscach. Zostały zbudowane przez firmę RA Lister and Company z Dursley w hrabstwie Gloucestershire, znaną ze swojej gamy małych silników stacjonarnych . Były to pojazdy trójkołowe, w których jedno koło prowadzące służyło zarówno do napędu, jak i do kierowania. Ich prosta konstrukcja przenosiła większość mechanizmu na to koło jako pojedynczą jednostkę, a podwozie z kołami wleczonymi było niczym więcej niż przyczepą do wyważania. Prostota była kluczową cechą. Pierścień walcowanego dźwigara kanałowego był przymocowany do grupy silników, a rolki na podwoziu przenosiły na niego obciążenie. Kierowca siedział na siodełku rowerowym firmy Brooks. Silnik obracał się swobodnie, uzyskując pełny obrót o 360. W połowie lat pięćdziesiątych cała produkcja była napędzana silnikiem Diesla. Produkcja ostatecznie zakończyła się całkowicie w latach 90.



  • Nr katalogowy: 20
  • Marka: Panhard
  • Model: PL 17
  • Rok produkcji: 1960
  • Pojemność: 848
  • Moc: 50

Panhard PL 17 to samochód wykonany przez francuskiego producenta Panhard od 1959 roku aż do roku 1965. Przedstawione w dniu 29 czerwca 1959 roku, jako następca Panhard Dyna Z. Do czterodrzwiowej limuzyny dołączył Cabriolet w 1961 r. Oraz do czterodrzwiowej limuzyny dołączył Cabriolet w 1961 r. Został zbudowany w bardzo małych ilościach, w sumie wyprodukowano tylko około 2500 sztuk. Nazwa modelu pochodzi od „PL” od „Panhard et Levassor” (pierwotna pełna nazwa firmy). Od roku modelowego 1964 litery PL zostały usunięte. Samochód również przeszedł niewielki lifting, tracąc chromowane brwi z przodu. Silniki to dwucylindrowe silniki typu „boxer” chłodzone powietrzem, montowane ze skrzynią biegów z tyłu i dwoma wydechami z przodu. Począwszy od lipca 1960 r., Pojemność silników zmniejszyła się do 848 cm3 (w celu dostosowania do limitów podatkowych wynoszących 850 cm3 na wielu rynkach). Przednie koła są napędzane przez czterobiegową skrzynię biegów z kolumnową zmianą biegów, z synchronizacją trzech górnych biegów.



  • Nr katalogowy: 27
  • Marka: Mercedes
  • Model: S600 SEL
  • Rok produkcji: 1997
  • Pojemność: 6000
  • Moc: 394

Klasa S to oznaczenie dla topowych modeli Mercedes-Benz i została oficjalnie wprowadzona w 1972 roku wraz z W116 i od tego czasu pozostaje w użyciu. Klasa S jest flagowym pojazdem marki Mercedes-Benz. W 1991 roku seria W140 zastąpiła linię W126 pierwszym modelem produkcyjnym zmontowanym w kwietniu tego roku. W140 urósł w proporcjach i posiadał dwie długości rozstawu osi oraz W140 coupé o krótszym rozstawie osi. Produkcja wyniosła 432 732 sztuki. Model W140 kosztował o 25% więcej niż model W126. W 1995 roku W140 otrzymał niewielki lifting twarzy z wyraźnymi soczewkami kierunkowskazów z przodu iz tyłu, a także reflektorami wyposażonymi w oddzielne światła mijania i światła drogowe na rynek amerykański. a konkretna generacja Klasy S jest silnie nazywana lub nazywana Mercedesem „Shabah / شبح” (czyli duch po przetłumaczeniu) w wielu krajach Bliskiego Wschodu. Klasa S została uznana za najlepiej sprzedającą się luksusową limuzynę na świecie.



  • Nr katalogowy: 42
  • Marka: Opel
  • Model: Kadet 1100S
  • Rok produkcji: 1968
  • Pojemność: 1078
  • Moc: 54

Opel Kadett – samochód osobowy produkowany pod marką Opel w latach 1936-1940, a następnie 1962-1993. W 1965 z fabryki wyjechała nowa generacja Kadetta: wersja B. A właściwie produkowana do 1967 roku wersja B1. Poza nowym wyglądem, samochód został wyposażony w szeroka gamę jednostek napędowych: od podstawowej o pojemności 1,1 litra i mocy 45 KM (130 km/h) do usportowionej 1.9S o mocy 90 KM (168 km/h). Konstruktorzy opracowali też szereg nadwozi od 3-drzwiowego coupe do pełnego sedana. Późniejsza wersja B2 różniła się zmienionym wyglądem zewnętrznym. Cena tego samochodu w Niemczech wahała się (w zależności od wersji silnika) od 5100 do 9500 marek. W 1966 roku Opel świętował rocznicę produkcyjną w Bochum: halę fabryczną opuścił milionowy Opel Kadett. Następcą Opla Kadetta jest Opel Astra. Na bazie Kadetta stworzono samochód Daewoo Nexia. W 1973 roku Opel wypuścił kolejną wersję Kadetta: C.



  • Nr katalogowy: 52
  • Marka: Fordson
  • Model: E83W
  • Rok produkcji: 1938
  • Pojemność: 1172
  • Moc: 10

Fordson E83W - samochód dostawczy, który był zbudowany przez Ford Brytanii w fabryce Fordson ciągników, między 1938 a 1957 rokiem. Furgonetka była sprzedawana w Australii jako Ford Ten-Ten, a E83W był dostępny w różnych formach na całym świecie, ponieważ Wielka Brytania starała się eksportować po II wojnie światowej . W niektórych krajach importowano tylko „osłonę i podwozie” i budowano lokalne nadwozia. Model E83W był skierowany do drobnych przewozów, handlu i rynku kupieckiego, w których dobrze się sprzedawał. Podczas i po II wojnie światowej na podwoziu E83W zbudowano wiele specjalistycznych odmian, takich jak mobilne stołówki, lodziarnie, a nawet pompy pożarnicze. E83W był napędzany przez silnik boczno -zaworowy Forda o mocy 1172 cm3 (71,5 CU) o mocy 10 KM , z 3-biegową skrzynią biegów i był mocno przełożony na tylną oś. prędkością maksymalną niewiele ponad 40 mil na godzinę. Te reflektory były wspólne z ciągnikiem E27N, dla których były one tylko dodatkowa opcja. Wyprodukowano 188 000 szt.



  • Nr katalogowy: 38
  • Marka: Reliant
  • Model: TW9E
  • Rok produkcji: 1975
  • Pojemność: 848
  • Moc: 45

Reliant Ant, znany również jako Reliant TW9 Reliant TW9. jest mała trzy-kołowy pickup produkowany przez Reliant Motor Company w Tamworth ( Anglia ) między 1967 i 1987 Reliant TW9 . Został on zaprojektowany i zbudowany jako pojazd użytkowy Business pod różne zabudowy. Na przodzie, centralnie zostało umieszczone tylko jedno koło. Pojemność 848 cm3, czterocylindrowy silnik czterosuwowy dostarczał mocy 38 KM. Jest to trójkołowy pojazd transportowy. Kabina wykonana jest ze włókna szklanego, z dwoma otworami na lampy (żarówki). Mimo swej pozornej prostoty konstrukcja kabiny oraz wprowadzone łagodne krzywizny i zagięcia w celu zwiększenia wytrzymałości konstrukcji. Tylne koła prowadziły pojazd do maksymalnej prędkości (86 km / h), a ogólne zużycie paliwa to ok 8,1/100 km. Pojazd konkurował w krajach śródziemnomorskich z pojazdami, takimi jak Piaggio i Ape. Posiadał 4 stopniową skrzynię biegów. Dublin Corporation w Irlandii w 1970 roku zakupiono 60 Reliantów dla zadań komunalnych.



  • Nr katalogowy: 38
  • Marka: Reanault
  • Model: R18 GTL
  • Rok produkcji: 1983
  • Pojemność: 1674
  • Moc: 80

Renault 18 – samochód osobowy klasy średniej produkowany przez francuską firmę Renault w latach 1978–1993 (produkcja na rynek europejski zakończyła się w 1989). Był następcą modelu 12 obecnego na rynku od 1969 r. Model, odegrał szczególną rolę w walce koncernu o stabilną pozycję w segmencie samochodów klasy średniej, reprezentowanych dziś przez model Laguna. Pojazd posiadał strefy kontrolowanego zgniotu oraz dodatkowe wzmocnienia struktury dachu i drzwi. W przypadku egzemplarza Renault 18 ilość punktуw spawania przekraczała 4,5 tysiąca. Nadwozie „osiemnastki” składało się z ponad 400 elementуw z blachy stalowej. Oficjalna premiera nowego modelu klasy średniej odbyła się 2 marca 1978 roku podczas 48. edycji Salon de l’Auto w Genewie. 1 marca 1979 roku zaprezentowano Renault 18 Break. Nadwozie typu kombi o długości 4487 mm miało bagażnik o objętości 475 litrуw. Po złożeniu tylnej kanapy objętość wzrastała do 1560 litrуw. W ciągu 11 lat wyprodukowano 2 028 964.



  • Nr katalogowy: 12
  • Marka: Peugeot
  • Model: 177 N1.
  • Rodzaj nadwozia: Cabrio
  • Rok produkcji: 1927
  • Pojemność: 1525
  • Moc: 29

Peugeot 177 Type B był to samochód klasy średniej produkowany w latach 1924 i 1929. Konkurował z Citroën B2 i Renault KZ. Samochód pochodzi od Peugeot Type 173 , z którego odziedziczył jego komponenty mechaniczne i z którymi podzielił zarówno gabaryty. 1525 cc OHV czterocylindrowy silnik rzędowy. Deklarowana maksymalna moc wyjściowa wynosiła 29 KM przy 1900 obr./min. Samochód był dostępny w trzech różnych poziomach wyposażenia, oznaczonych B, BH i BL. Rok po premierze, w 1925 roku, Typ 177, Typ 173 został wycofany ze sprzedaży. Również w 1925 roku firma wypuściła Peugeota Typ 181 , zasadniczo podobnego do 177, ale z nieco większym ilnikiem o pojemności 1615 cm3, dla którego podano maksymalną moc 30 KM i maksymalną prędkość 75 km / h. Pod koniec 1926 roku produkcja trzech oryginalnych wersji 177 B dobiegła końca. 16 039 zostało wyprodukowanych. Na początku 1927 r. Wprowadzono następcę 177 M w postaci 177 M. 177 M z 1927 r.



  • Nr katalogowy: 30
  • Marka: Opel
  • Model: Ascona
  • Rok produkcji: 1979
  • Pojemność: 1956
  • Moc: 101

Opel Ascona – produkowany w latach 1970–1988, w różnych wersjach. Pojazd ten brał udział w latach osiemdziesiątych w licznych rajdach samochodowych, odnosząc wiele sukcesów. Na rynku ukazały się trzy generacje tego modelu. Występowała jako dwu- i czterodrzwiowa limuzyna oraz trzydrzwiowe kombi, a w trzeciej generacji także jako kabriolet. W 1988 Ascona została zastąpiona przez Vectrę. We wrześniu i październiku 1970 roku Opel przedstawił swoją całkowicie nową gamę pojazdów, Opel Ascona i oparte na nim coupe Opel Manta. Druga generacja Opla Ascony ujrzała światło dzienne w 1975. Auto oferowano wyłącznie jako 2- lub 4-drzwiowego sedana. W przypadku porównywania pierwszej i drugiej generacji Opla Ascony, widać było znaczne zmiany w stylistyce nadwozia. Wykorzystywano te same silniki co w przypadku pierwszej generacji auta. Model Ascona C został wprowadzony we wrześniu 1981 roku. W tej generacji zastosowano już napęd na przednią oś, w porównaniu do Ascony A i B, które miały jeszcze napęd tylny.



  • Nr katalogowy: 62
  • Marka: Opel
  • Model: Ascona
  • Rodzaj nadwozia: Cabrio
  • Rok produkcji: 1984
  • Pojemność: 1800
  • Moc: 115

Opel Ascona – produkcja w latach 1970–1988, Pojazd ten brał udział w latach 80 w licznych rajdach, odnosząc wiele sukcesów. W 1982 Walter Röhrl zdobył Mistrzostwo Europy samochodem Opel Ascona B 400. Na rynku ukazały się trzy generacje tego modelu. Występowała jako dwu- i czterodrzwiowa limuzyna oraz trzydrzwiowe kombi, a w trzeciej generacji także jako kabriolet. W 1979 powstał wariant: Ascona 400, przeznaczony do udziału w rajdach samochodowych. W 1988 Ascona została zastąpiona przez Vectrę. Model Ascona C został wprowadzony we wrześniu 1981 roku. W tej generacji zastosowano już napęd na przednią oś, w porównaniu do Ascony A i B, które miały jeszcze napęd tylny. W roku 1983 wprowadzono niewielkie zmiany konstrukcyjne oraz pokazano wersję cabrio, a także usportowioną wersję „SR” z silnikiem 1.8i (115 KM). W roku 1985 wprowadzono katalizatory spalin, był to pierwszy niemiecki samochód wyposażony w katalizator. Na bazie Opla Ascony C powstało Daewoo Espero. W sierpniu 1988 roku zakończono produkcję Ascony C.



  • Nr katalogowy: 60
  • Marka: Peugeot
  • Model: 304
  • Rodzaj nadwozia: Sedan
  • Rok produkcji: 1979
  • Pojemność: 1290
  • Moc: 71

Peugeot 304 – mały samochód rodzinny produkowany przez francuską firmę Peugeot w latach 1969 – 1980. Model 304 został zaprezentowany we wrześniu 1969 roku. Bazował na Peugeocie 204 z którym dzielił wiele części, najbardziej rzucającą się w oczy różnicą jest wygląd przedniej części nadwozia. Samochód napędzany był silnikiem o pojemności 1288 cm³ (XL3) . Późniejsze modele były wyposażone w silniki o pojemności 1290 cm³ (XL5/XL5S). Samochód był dostępny jako czterodrzwiowy sedan, estate/station wagon, dwudrzwiowe coupé, kabriolet oraz van. Model ten był jak na swoje czasy zaawansowany technicznie, posiadał system w pełni niezależnego zawieszenia, silnik wykonany z lekkich stopów w układzie OHC, czterobiegową skrzynię biegów która korzystała z tego samego oleju co silnik, hamulce tarczowe z przodu oraz hamulce bębnowe z tyłu. Koniec produkcji modelu 304 nastąpił z rokiem 1980. Na drogi trafiło 1.178.425 egzemplarzy. Następca, Peugeot 305, zadebiutował na dwa lata przed końcem produkcji modelu 304 (1978 rok).



  • Nr katalogowy: 18
  • Marka: Mercedes
  • Model: 124
  • Rodzaj nadwozia: Pickup
  • Rok produkcji: 1988
  • Pojemność: 2470
  • Moc: 90

Mercedes-Benz W124 – samochód klasy średniej-wyższej produkowany przez niemiecki koncern Mercedes-Benz w latach 1984–1993. Samochód wytwarzano jeszcze dalej w latach 1993–1997 jako pierwsza generacja klasy E. Najpopularniejszy model marki w historii – łącznie zostało wyprodukowanych 2 583 470 szt. Samochód przedstawiono w 1984 r. jako następca Mercedesa W123 pod kodem W124. Przez lata wytwarzano go w pięciu wersjach nadwozia: sedan, kombi, coupé, cabrio, limousine, a także jako podwozie pod zabudowę, karetek pogotowia czy też karawanów pogrzebowych. Opcjonalnie do modelu W124 można było zamówić napęd na 4 koła (4Matic od 1987). W 1993 roku Mercedes przeprowadził drobną modernizację modeli serii 124 – zaokrąglono górny róg reflektorów, zmieniono kolor wkładów tylnych lamp i wprowadzono biały kolor przednich kierunkowskazów. Przy okazji tejże zmiany, w ramach porządków w nazewnictwie, modele serii 124 przemianowano na klasę E, plasując się między mniejszą klasą C i większą klasą S. Modeli Pickup powstało tylko 460 szt.



  • Nr katalogowy: 58
  • Marka: NSU
  • Model: Vicky Victoria
  • Rodzaj nadwozia: Motorower
  • Rok produkcji: 1960
  • Pojemność: 50
  • Moc: 5

NSU Motorenwerke AG - niemiecki producent samochodów osobowych i motocykli założony w 1873 roku. Historia powstania marki NSU sięga roku 1873, kiedy to Heinrich Stoll oraz Christian Schmidt w Riedlingen nad Dunajem założyli firmę Werkstätte Schmidt & Stoll zajmującą się produkcją maszyn włókienniczych. W 1884 roku przeniesiona została do Neckarsulm, gdzie rzeka Sulm wpływa do rzeki Neckar. Rozpoczęto tam produkcję rowerów, którą około 1892 roku całkowicie wstrzymano na rzecz ponownej produkcji maszyn włókiennic. Od tego czasu nazwa NSU zaczęła występować oficjalna nazwa. W 1901 roku zmieniona została nazwa firmy na NSU Vereinigte Fahrzeugwerke AG. Po zakończonej II wojnie światowej NSU zaczęło od nowa w całkowicie zniszczonej wojną fabryce z przedwojennymi konstrukcjami motocykli takich jak m.in. Quick, OSL i Konsul. Za udanym przedsięwzięciem stał konstruktor, Albert Roder, który sprawił że w 1955 roku NSU stał się największym producentem motocykli na świecie.



  • Nr katalogowy: 57
  • Marka: DKW
  • Rodzaj nadwozia: Motorower
  • Rok produkcji: 1960
  • Pojemność: 50
  • Moc: 5

Pod koniec 1920 roku i aż do wybuchu II wojny światowej, DKW był największy na świecie producent motocykli i pionierem przednich kół napędowych samochodów z ich DKW froncie , wraz z Citroën Traction Avant . W 1931 roku rozpoczął budowę Ing Zoller podzielone-single i tę koncepcję wykonaną DKW dominującą wyścigów motocyklowych w lekkiej i Juniorów klas międzywojennych. Obejmowały terenowych wydarzeń, takich jak Międzynarodowe Dni Trial Six , gdzie marka zdobył kilka znaczących sukcesów roku międzywojennym u boku Bawarskich Motor Works Jednocześnie, firma miała również pewne sukcesy z Super-opłata motocykli wyścigowych, które z powodu swojej wagi lekkiej były szczególnie skuteczne w ISDT. Oddział motocykl produkowany znanych modeli, takich jak RT 125 przed i po II wojnie światowej , a po wojnie z produkcji w oryginalnym fabryki w NRD coraz MZ to sprawiło 175, 250 i 350 (cc).



  • Nr katalogowy: 55
  • Marka: Citroen
  • Model: Dyane
  • Rok produkcji: 1980
  • Pojemność: 602
  • Moc: 30

Samochód Francuski przez firmę Citroën w latach 1967- 1983. Model ten bazuje na popularnym samochodzie Citroën 2CV, łącznie powstało 1 400 000 sztuk. Początkowo był planowany jako następca się modelu 2CV, jednak ostatecznie stał się jedynie jego uzupełnieniem. Model Dyane to odpowiedź Citroëna na popularny samochód Renault 4, który w roku 1961 przyczynił się do spadku poziomu sprzedaży Citroëna 2CV. Cechą wspólną dla modeli 2CV oraz Dyane są silniki; początkowo Dyane napędzany był chłodzonym powietrzem silnikiem o pojemności 425 cm³; późniejsza wersja miała już pojemność 602 cm³, osiągała moc wyższą niż w samochodzie 2CV. Model Dyane to samochód wyższej klasy od 2CV — plasował się pomiędzy nim a modelem Ami — skierowany był do innych klientów oraz posiadał nadwozie typu hatchback. W 1974 roku wyprodukowano 126854 sztuki modelu Dyane. W 1968 r. polski Centralny Ośrodek Konstrukcyjno-Badawczy Przemysłu, zajmował się badaniami pojazdów, celem podpisania umowy na produkcję samochodu w Polsce.



  • Nr katalogowy: 52
  • Marka: Erad Jun
  • Model: 300
  • Rok produkcji: 1990
  • Pojemność: 304
  • Moc: 52

Firma została założona przez Daniela Renarda w 1975 roku w Douai w północnej Francji. Renard nie miał wykształcenia, ale w 1967 r. otworzył mały garaż w Douai . W wolnym czasie zbudował trójkołowy samochód, który zwrócił na siebie uwagę lokalnej gazety. Produkcja zakończyła się w 1997 r. W 1988 roku pojawił się ERAD Junior, nowa niska cena, i za pomocą reflektorów Peugeot 205. Przyciągający wzrok, Junior ma tylko jedne drzwi składane do przodu, która obejmuje dach samochodu. Ostatnim nowym samochodem ERAD była dwumiejscowa Agora, zaprezentowana w 1993 roku. Po tym, jak ERAD doznał kłopotów finansowych z powodu niewłaściwego postępowania kierowniczego, Renard założył w 1995 r. nową firmę o nazwie SECMA. Wkrótce potem fabryka ERAD została sprzedana nowoutworzonej firmie Savel (w 1997 r.) Sam Savel został zlikwidowany w 2002 r., A Renard mógł odkupić większość swojej starej firmy, włączając ją ponownie do SECMA, obecna firma Daniela Renarda nadal oferuje części do pojazdów ERAD.



  • Nr katalogowy: 13
  • Marka: Mercedes
  • Model: C140
  • Rodzaj nadwozia: Coupe
  • Rok produkcji: 1995
  • Pojemność: 4196
  • Moc: 279

Pierwsze wcielenie CL-a

Mercedes-Benz klasy S − samochód osobowy klasy luksusowej produkowany pod niemiecką marką Mercedes-Benz od 1972 roku. Od 2020 roku produkowana jest siódma generacja modelu. Mercedes-Benz klasy S III został zaprezentowany po raz pierwszy w 1991 roku. Prace projektowe i konstrukcyjne kosztowały ok. 1 miliarda dolarów. Produkcję limuzyny zakończono w 1998 roku. Do dziś jest to jedno z aut o najlepiej wyciszonym wnętrzu i o bardzo wysokim komforcie jazdy. W tym modelu zastosowano wiele ciekawostek technicznych i unikatowych rozwiązań. Przykładem mogą być podwójne boczne szyby, samoczynne domykanie klapy bagażnika i drzwi, utwardzenie zawieszenia i zmiany charakterystyki wspomagania kierownicy po przekroczeniu 160 km/h. Pierwsze wcielenie CL-a oznaczone kodem fabrycznym C140 zadebiutowało jako kontynuacja koncepcji zapoczątkowanej przez Mercedesa klasy S Coupe pierwszej generacji. Choć samochód oparto na bazie trzeciej odsłony Klasy S.



  • Nr katalogowy: 48
  • Marka: Syrena
  • Model: Bosto
  • Rodzaj nadwozia: Przyczepa
  • Rok produkcji: 1990

Syrena Bosto PrzyczepaPrzyczepa towarowa zrobiona na podstawie Syreny Bosto. Przykład lat 90’ jak można zaadoptować i przerobić pojazd na potrzeby przyczepy. Koncepcja indywidualna autora przeróbki.



  • Nr katalogowy: 51
  • Marka: Renault
  • Model: Fuego
  • Rok produkcji: 1981
  • Pojemność: 1400

Renault Fuego – samochód sportowy klasy kompaktowej produkowany przez francuską markę Renault w latach 1980 - 1992. Model nadwozia – futurystyczny klin z zaokrąglonymi krawędziami został zaprezentowany pod koniec 1976 roku,. Pod względem technologicznym nadwozie aż do słupka B było niemal identyczne jak w Renault 18. Za design nadwozia odpowiadali szef Service Style Automobile Renault (dział designu), Gaston Juchet oraz nowy designer Robert Opron, który do Renault trafił wprost z firmy Citroen, gdzie projektował m.in. model SM i CX. Wbrew panującym w latach 70. Najbardziej charakterystycznym elementem nowego projektu była gięta szyba tylna będąca jednocześnie pokrywą bagażnika. Już po oficjalnej prezentacji odzywały się głosy sugerujące, że to nieprzypadkowe podobieństwo nawiązujące do Porsche 924 autorstwa Harm Laagaya. Nie był typowym coupe, ale mimo to jego sylwetka miała zdecydowanie sportowy charakter. hasło reklamowe – „Renault Fuego L’aerodynamite”.



  • Marka: Esso
  • Rok produkcji: 1980
  • Pojemność: 850
  • Moc: 10

ESSO manufaktura Francuska, pojazd 3 kołowy z silnikiem diesla o pojemności 850 cm3 i mocą ok 10 KM. Nadwozie wykonane z poliestru. Ogólny układ był zgodny z francuskimi przepisami dotyczącymi prowadzenia pojazdów bez zezwolenia. Pojazd jest nieco większy i ma jeszcze bardziej kwadratowy kształt niż jego poprzednicy i inne mikrocary. Oparty na innowacyjnej koncepcji podzespoły mechaniczne zamienne z Fietem 126 spójrz klamki drzwi, włączniki świateł, popielniczka, skrzynia biegów, układ hamulcowy itp. Wszystkie zostały zaprojektowane głównie z myślą o łatwości obsługi, komforcie i bezpieczeństwie, a nie mają być stylowe.



  • Nr katalogowy: 38
  • Marka: Arola
  • Model: 20 Microcar Sarl
  • Rok produkcji: 1981
  • Pojemność: 50
  • Moc: 2

Arola SARL była małą firmą z siedzibą w Lyonie-Corbas we Francji , która produkowała szereg mikrocarów , zaprojektowanych do jazdy bez licencji. Arola stał się częścią grupy Aixam w 1983 roku. Arola rozpoczęła produkcję pojazdów drogowych z modelami 10, 11 i 12. Dzielili rurową ramę, zawieszenie hamulce linowe, nadwozie z poliestru Kierowca siedział na płaskiej ławce bez oparcia i sterował swoim rowerem jak motocykl. Ogólny układ był zgodny z francuskimi przepisami dotyczącymi prowadzenia pojazdów bez zezwolenia. Model 18 i 20 został wprowadzony w 1981 roku. Jest nieco większy i ma jeszcze bardziej kwadratowy kształt niż jego poprzednicy. Oparty na innowacyjnej koncepcji ze wzmocnioną aluminium podłogą poliestrową i korpusem zbudowanym z konstrukcji aluminiowej, która podtrzymuje poliestrowe panele nadwozia. Wszystkie zostały zaprojektowane głównie z myślą o łatwości obsługi, komforcie i bezpieczeństwie, a nie mają być stylowe.



  • Nr katalogowy: 53
  • Marka: Fiat 126p
  • Model: Przyczepa
  • Rok produkcji: 1990

Fiat 126p PrzyczepaPrzyczepa towarowa zrobiona na podstawie fiata 126 p. Przykład lat 90’ jak można zaadoptować i przerobić pojazd na potrzeby przyczepy. Koncepcja indywidualna autora przeróbki.



  • Nr katalogowy: 44
  • Marka: Trabant
  • Model: AWZ 70
  • Kraj pochodzenia: NRD
  • Rok produkcji: 1957
  • Pojemność: 690
  • Moc: 22

AWZ P70 – małolitrażowy samochód osobowy produkcji NRD, produkowany w latach 1955–1959 w fabryce VEB Automobilwerk Zwickau. Bezpośredni poprzednik Trabanta. Był to pierwszy produkowany w NRD samochód z nadwoziem z tworzyw sztucznych (duroplast) i drewnianym szkieletem opartym na stalowej ramie skrzynkowej (analogicznej jak w samochodach Wartburg i polskiej Syrenie), podobnie jak to było w modelu DKW F7. Konstrukcja bazowała na produkowanym poprzednio w tej samej fabryce modelu IFA F8, AWZ P70 miał ten sam (nieco zmodyfikowany) dwucylindrowy silnik dwusuwowy, chłodzony wodą, o pojemności skokowej 690 cm³ i mocy 16 kW (22 KM) przy 3500 obr./min. Średnica zawracania tego samochodu wynosiła 10 metrów, prędkość maksymalna 90 km/h (coupé – 100 km/h). Samochód produkowany był w trzech wersjach nadwozia: limuzyna, coupé i kombi. Wyprodukowano około 36 151 sztuk samochodów AWZ P70 (w tym ok. 1,5 tys. w wersji coupé).



  • Nr katalogowy: 8
  • Marka: Peugeot
  • Model: 301 C
  • Rok produkcji: 1934
  • Pojemność: 1465
  • Moc: 35

Peugeot 301 to czterocylindrowy duży samochód rodzinny produkowany przez Peugeota w latach 1932–1936. Oryginał 301 może być postrzegany albo jako spóźniony zamiennik Typu 177 , który nie był w sprzedaży od 1928 r., albo jako powrót Peugeota do tego segmentu rynku po czterech latach. Wyprodukowano różnorodne 301, dostępny był także dłuższy rozstaw osi 2940 mm do wykorzystania, między innymi, jako taksówka z środkowym zestawem siedzeń które można złożyć. Były też różne wersje 2-drzwiowe, które można było nazwać jako coupé lub kabriolety. Wersja komercyjna, 301T, miała wysoką furgonetkę zastępującą zwykłą część kabiny pasażerskiej bezpośrednio za słupkiem B. Model 301 został oparty na podstawach odnoszącego sukcesy komercyjne Peugeota 201, pierwotnie wprowadzonego w 1929 roku. 301 był wyposażony w niezależne przednie zawieszenie: był to jeden z pierwszych samochodów produkowanych seryjnie. Wyprodukowano 70 497 sztuk



  • Nr katalogowy: 1
  • Marka: Fiat
  • Model: 126P
  • Rok produkcji: 1993
  • Pojemność: 652
  • Moc: 24

Fiat 126 (centoventisei) – samochód osobowy skonstruowany w zakładach Fiat, produkowany we Włoszech w latach 1972–1980, a w Polsce od 6 czerwca 1973 do 22 września 2000 roku. Polska wersja licencyjna produkowana była przez Fabrykę Samochodów Małolitrażowych „Polmo” Bielsko-Biała w Bielsku-Białej oraz w Tychach. Jego poprzednikiem był Fiat 500, następcą Fiat Cinquecento. Przez wiele lat był jednym z najczęściej spotykanych samochodów na drogach w Polsce i doczekał się wielu nazw potocznych, z których najpopularniejsza – maluch, stała się pod koniec produkcji tego modelu (1997) jego oficjalną nazwą. Łącznie wyprodukowano 4 671 586 sztuk fiatów 126, z czego we Włoszech powstało 1 352 912 sztuk. W Polsce wyprodukowano łącznie 3 318 674 sztuk Fiatów 126. 22 września 2000 roku, po 27 latach produkcji, zakończono montaż Malucha. Powodem zakończenia produkcji było zużycie oprzyrządowania do produkcji elementów nadwozia.



  • Nr katalogowy: 26
  • Marka: Automirage
  • Model: Mirage 3
  • Rok produkcji: 1980
  • Pojemność: 50
  • Moc: 2

Auto Mirage z Bolonii , podobnie jak All Cars (Autozodíaco), współpracowało przy produkcji buggy przed wyruszeniem w podróż samochodami mikro. „Auto Mirage” powstał w 1972 roku i był jednym z najbardziej ambitnych w produkcji i marketingu Buggys. Pierwszy model, Mirage , był najpopularniejszy i sprzedawany za 1430 000 lirów i był dystrybuowany w całych Włoszech. W 1974 roku zaprezentowali dwa nowe modele, Pirana i Moon Buggy. Projekt Pirana był bardzo wyrafinowany i bardzo przypominał linie Porsche 911, a „Moon Buggy” z prostokątnymi reflektorami wyglądał jak statek kosmiczny. W 1974 roku zaprezentowano Pick Wick na bazie Fiata 126. W 1976 roku Auto Mirage zaprezentowało swój pierwszy model Microcar, Mirage 3 , który był trzykołowy i zbudowany z małym silnikiem. „Mirage 3” z 1981 r. Producent rozszerzył swoją ofertę o mikrokar Mirage 3 , pojazd trzykołowy o długości 2150 mm, dwa siedzenia i silnik 49 cm3 o mocy 4 KM od Morini Franco.



  • Nr katalogowy: 2
  • Marka: Trabant 500
  • Model: P 50
  • Rok produkcji: 1962
  • Pojemność: 499
  • Moc: 20

Trabant, pojazd osobowy produkowany w NRD w latach 1957–1991 w kombinacie VEB Sachsenring Automobilwerke w Zwickau, którego początki sięgają 1904 roku. Trabant był rozwinięciem taniego i małego samochodu osobowego AWZ P70, produkowanego w tych samych zakładach od 1955 roku. W samochodzie zastosowano karoserię z tworzywa sztucznego zwanego duroplastem. Wykorzystanie tworzyw podwyższyło odporność auta na korozję. Karoseria z duroplastu ma podwyższoną wytrzymałość na zgniatanie; w razie pożaru nie pali się, a jego temperatura topnienia jest zbliżona do topnienia aluminium. Zastosowano też inne rozwiązania techniczne, małolitrażowy silnik dwusuwowy, duże szyby, stosunkowo pojemne wnętrze itp. 23 maja 1955 roku zaprezentowano prasie dopiero drewnianą makietę samochodu P50. Modele P50 produkowane były od 1957 do października 1962 roku. Powstało egzemplarzy 131 450 sztuk P50.



  • Nr katalogowy: 7
  • Marka: Mercedes
  • Model: 124 Cabrio
  • Rodzaj nadwozia: Kabriolet
  • Rok produkcji: 1995
  • Pojemność: 3199
  • Moc: 220

Mercedes-Benz W124 – samochód osobowy klasy średniej-wyższej produkowany w latach 1984 – 1993. Samochód wytwarzano jeszcze dalej w latach 1993–1997 jako pierwsza generacja klasy E. Najpopularniejszy model marki w historii – łącznie zostało wyprodukowanych 2 583 470 egzemplarzy. Podobnie jak poprzednicy tego modelu z rodziny W115 i W123, wykorzystywany był chętnie przez taksówkarzy i firmy zajmujące się transportem osób, cieszył się dużym powodzeniem w krajach arabskich. Ponadto w latach 1986-1995 produkowano modele specjalne o standardowym i powiększonym rozstawie osi, przeznaczone pod dalszą zabudowę (np. pod karetki pogotowia, karawany itd.). Oferowana wersja cabrio zaprezentowana w 1991 roku bazowała na nadwoziu coupé i miała tak samo pomniejszony rozstaw osi. W latach 1989–1994 produkowano wydłużoną wersję „long” o przedłużonym rozstawie osi. W wersji Cabrio wyprodukowano 33 952 egzemplarzy.



  • Nr katalogowy: 40
  • Marka: Renault
  • Model: NN Weymann
  • Kraj pochodzenia: Francja
  • Rok produkcji: 1924
  • Pojemność: 951
  • Moc: 17

Renault NN (wersja Weymann Fabric Bodie coachwork) , powszechnie znany jako Renault 6 CV , jest kompaktowym samochodem rodzinnym produkowanym przez Renault w latach 1924–1930 Napędzany 4-cylindrowym silnikiem o pojemności 951 cm3, NN został po raz pierwszy zaprezentowany w Paryżu w 1924 roku w Mondial de l'Automobile jako następca Renault Type KJ i Type MT . [2] Była to w efekcie przedłużona wersja MT, z dodatkowym rozstawem osi o 200 mm (7,9 cala) oraz z dodatkowymi hamulcami przednich kół. Wygląd zewnętrzny był bardzo prosty i zorientowany na rodzinę. Na tym etapie Renault nadal ustawiało chłodnicę za silnikiem, co oznaczało, że z przodu nie było grilla, ale po bokach maski / maski były widoczne „skrzela” do celów chłodzenia. Samochód osiągnął prędkość 60 km / h (37 mph) i sprzedano 150 000 samochodów. NN2 został wprowadzony w 1929 roku, większy i cięższy samochód.



  • Nr katalogowy: 33
  • Marka: VW
  • Model: Golf BIEBER mk1
  • Kraj pochodzenia: Holandia
  • Rok produkcji: 1981
  • Pojemność: 1598
  • Moc: 75

Pojazd w pełni sprawny odpalający i jeźdzący do eksploatacji. Pojazd utrzymany perfekcyjnie. Dach po renowacji, lakier po renowacji w Holandii, technicznie w pełni sprawny. Środek - tapicerka siedzeń w oryginale. Opłaty - gotowy do rejestracji. Pojazd 100% kompletny, sprawny, bdb utrzymany, gotowy do jazdy. Oryginalny przebieg.

Vw Golf Cabrio Bieber MK1 CL FORMEL zwany też SPEEDSTER MK1, bardzo niska produkcja zbudowano zaledwie 80 szt. Charakteryzuje się innym tyłem oraz sposobem składania dachu. jest to typ nadwozia sedan. Volkswagen Golf Mk1 to pierwsza generacja małego samochodu rodzinnego produkowanego i sprzedawanego przez Volkswagena. Giugiaro opracował projekt, który odzwierciedlał jego charakterystyczny styl „origami” lub „składany papier”, podkreślając ostre rogi i płaskie płaszczyzny. Giugiaro uznał Mk1 Golf za najważniejszy projekt w swojej karierze. W 1980 roku Karmann wyprodukował prototyp kabrioletu Jetta oparty na dwudrzwiowym nadwoziu. Sprzedaż hardta top Jetta nie uzasadnia wprowadzenia kabrioletu do produkcji.



  • Nr katalogowy: 21
  • Marka: Citroen
  • Model: Ami 8
  • Kraj pochodzenia: Holandia
  • Rok produkcji: 1972
  • Pojemność: 597
  • Moc: 32

Pojazd kompletny w 100%. Pojazd w oryginalnym stanie. Środek - tapicerka nowa odrestaurowana. Auto bezwypadkowe w większości oryginalnym lakierze. Nowe i pomalowane felgi, nowa pompa paliwa. Pojazd odpalający i sprawny. pełna dokumentacja. Pojazd w oryginalnym zachowanym stanie, do drobnych poprawek.

Samochód osobowy kompaktowy. Produkowany w latach 1961-1978. Jeden z najpopularniejszych modeli w historii tej marki. Wyprodukowano 1 840 396 egzemplarzy. Model Ami miał wypełniać lukę w ofercie firmy pomiędzy modelem 2 CV a Citroenem DS. Ami 8 został zaprezentowany na salonie samochodowym w Genewie w 1969 roku. Zaprojektowała go firma Heuliez i był to czterodrzwiowy hatchback oraz pierwszy osobowy samochód Citroena z blaszanym dachem. W zawieszeniu pojazdu wprowadzono amortyzatory teleskopowe przy kołach przednich i tylnych oraz drążki reakcyjne z przodu. Wytworzono 42 000 egzemplarzy różnych wersji tego auta.



  • Nr katalogowy: 28
  • Marka: Volvo
  • Model: 66
  • Kraj pochodzenia: Holandia
  • Rok produkcji: 0000
  • Pojemność: 1108
  • Moc: 48

Pojazd w 100% jest w oryginale. Pojazd w oryginalnym zachowanym stanie. Środek tapicerka zachowana w oryginale. Przebieg oryginalny 18 057 km. Opłaty - pełna dokumentacja. Auto w 100% oryginalne utrzymany i kompletny. Oryginalny lakier, automatyczna skrzynia.

Samochód osobowy klasy kompaktowej produkowany przez szwedzkie przedsiębiorstwo motoryzacyjne Volvo Car Corporation we współpracy z holenderskim przedsiębiorstwem DAF w latach 1975-1980. Volvo 66 wprowadzone zostało do produkcji w 1975 roku. Konstrukcje pojazdu zapożyczono z zaprezentowanego w 1972 roku pojazdu DAF 66. Auto wyróżniało się wówczas zastosowaną bezstopniową skrzynią biegów (CVT). W 1975 roku Volvo Car Corporation przejęło pakiet kontrolny 75% akcji holenderskiego DAF-a, a wraz z nim prawa do produkcji modelu 66. Auto napędzane było przez benzynowe silniki konstrukcji Renault. Projektem samonośnego nadwozia modelu DAF 66 zajął się włoski stylista Giovanni Michelotti.



  • Nr katalogowy: 4
  • Marka: Citroen
  • Model: B2
  • Rodzaj nadwozia: Coupe
  • Kraj pochodzenia: Francja
  • Rok produkcji: 1923
  • Pojemność: 1452
  • Moc: 20

Demonstrowany pojazd w 100% jest w oryginale. Pojazd w oryginalnym zachowanym stanie. Opołaty - komplet dokumentów. pojazd bardzo unikatowy na Polskim rynku. Pojazd oryginalnie utrzymany i kompletny, niska seria produkcji.

Citroen B2 to drugi model produkowany przez Citroena. Jest to zatem drugi europejski samochód, który został zbudowany zgodnie z nowoczesnymi technologiami produkcji masowej. Wyprodukowany w fabryce Andre Citroena w centrum Paryża między majem 1921 a lipcem 1926 roku. Nowy samochód oferował większą moc, a jego 4-cylindrowy silnik został teraz zwiększony do 1452 cm3. Samochód z czasem znany jako Citroen 10HP. Wyprodukowano tylko 89 841 szt., we wszystkich rodzajach zabudowy.



  • Nr katalogowy: 24
  • Marka: Peugeot
  • Model: Quadrilette
  • Kraj pochodzenia: Holandia
  • Rok produkcji: 1923
  • Pojemność: 667
  • Moc: 10

Pojazd w 100% jest w oryginale. Pojazd w oryginalnym zachowanym stanie. Środek tapicerka zachowana w oryginale. Nr seryjny 11 342. Opłaty - rejestracja na zabytek. Auto w 100% oryginalne utrzymany i kompletny. Niska seria produkcji.

Peugeot Quadrilette - to popularna nazwa Peugeot Type 161 i Peugeot Type 172 oraz powiązanych modeli produkowanych w latach 1921-1924. Peugeot stworzył Typ 161, aby odwrócić swoje problemy finansowe po pierwszej wojnie światowej. Był to tani, praktyczny, bardzo mały samochód ekonomiczny, a podczas pokazu samochodowego w Brukseli w 1920 roku otrzymał przydomek Quadrilette. Typ 161E został wprowadzony wraz z siedzeniami obok siebie, a fotel pasażera został lekko cofnięty, aby umożliwić kierowcy korzystanie z pedałów. Niska produkcja tego modelu be tylko 12 305 szt w ciągu 3 lat. W tym Typ 161 i 161E było 3500 szt.



  • Nr katalogowy: 22
  • Marka: Charly II
  • Rodzaj nadwozia: Trójkołowiec
  • Kraj pochodzenia: Francja
  • Rok produkcji: 1984
  • Pojemność: 50
  • Moc: 3

Oryginalny środek w 100% kompletny i oryginalnie utrzymany. Nowe opony. Przebieg zaledwie 11 112 km. Rejestracja na zabytek. Pojazd bardzo unikatowy na rynku polskim, może zaledwie kilka egzemplarzy, oryginalnym zachowanym stanie, dla pasjonatów mikro pojazdów - dobra inwestycja.

Trójkołowiec Charly 2 - bardzo wyjątkowy egzemplarz mikro samochodu Francuskiego. Pojazd bardzo futurystyczny jak na swoje czasy. Zabudowa z tworzywa sztucznego (laminatu). Silniki pochodziły od motocykli. Skrzynia biegów tylko z napędem i biegiem do przodu i tyłu. Pojazd dwu osobowy. Demonstrowany pojazd jest w pełni sprawny, odpala jeździ, skręca hamuje. Elektryka sprawna. Nowe opony.



  • Nr katalogowy: 11
  • Marka: Citroen
  • Model: B12
  • Kraj pochodzenia: Francja
  • Rok produkcji: 1926
  • Pojemność: 1452
  • Moc: 20

Pojazd kompletny w oryginalnie zachowanym stanie. Karoseria zaprojektowana przez „CHAMPION” dla Citroena - ma tylko z jednej strony drzwi. Pełna dokumentacja opłat. Pojazd unikatowy ze względu na oryginalny stan, brak drzwi z lewej strony, niska i krótka produkcja, 100% kompletny.

Citroën B12 to samochód produkowany w fabryce André Citroëna w centrum Paryża i dostępny do publicznej sprzedaży od 10.1925 r. Do 01.1927 r. Wyprodukowano 38 381 sztuk. Głównymi konkurentami byli Peugeot 177 i Renault KZ. B12 został wyprodukowany przy użyciu nowoczesnych technologii masowej produkcji , które we Francji były jeszcze unikatowe dla Citroëna. Po raz pierwszy zaprezentowany na Paris Motor Show w 10.1925 r. Citroën B12 dzielił podwozie i silnik z B10. „Typ B12” był wyposażony w nowo wzmocnione podwozie, które rozwiązało problemy ze sztywnością, ale samochód był jednak znacznie cięższy. Model będący następcą, „ Citroën Type B14 ”, został oficjalnie wydany podczas Salonu Samochodowego w Paryżu w październiku 1926 r.



  • Nr katalogowy: 5
  • Marka: Sunbeam
  • Model: Talbot 80
  • Kraj pochodzenia: Polska
  • Rok produkcji: 1948
  • Pojemność: 1185
  • Moc: 48

Pojazd kompletny w oryginalnie zachowanym stanie. ‣Środek tapicerka oryginalnym. Pojazd z bardzo dobrą historią. Pojazd wyceniony przez dom aukcyjny Ardor Auctions na 8 300 - 11 900 $. Na dzień 01 Juli 2017 roku w Warszawie. Rejestracja tylko na zabytek. Pojazd z bardzo dobrą historią. Produkcja 3500 szt.

Samochód należał do wysokiej rangi oficera Mariana Wasilewskiego. Z biegiem lat z tytułu braku części zamiennych zostały zastąpione odpowiednimi Polskimi zamiennikami. Jest to pojazd zachowaniem z ciekawą historią Polski. Marka ta została założona w 1935 roku w Wielkiej Brytanii. Samochód klasy luksusowej. Modele 80 i 90 zostały wprowadzone w 1948 r. Były przełomem pod względem wzornictwa i technologi dla marki. Opływowe linie, najnowsze w tamtym czasie, były znakiem rozpoznawczym modelu, reflektory zintegrowane z przednimi błotnikami przywoływały kształty samolotów myśliwskich. Modele 80 i 90 zostały zaprojektowane przez Tada White”a, znanego z wcześniejszych projektów Packarda. Produkcja trwała tylko przez 2 lata w ilości tylko 3500 egzemplarzy.